Πέρασαν ήδη 41χρόνια από τότε που ακούστηκε πρώτη φορά από το ραδιόφωνο η φωνή των φοιτητών να λέει: “Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο, σας μιλά ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων”.

Οι φοιτητές του Μετσόβιου Πολυτεχνείου και αυτή την χρονιά κάνουν την δική τους έκθεση για να τιμήσουν τους νεκρούς του Πολυτεχνείου που έστειλαν το μήνυμά τους  σε όλο τον κόσμο. Θέλουν να θυμίσουν στους μεγαλύτερους αλλά και να διδάξουν στους νεότερους τον αγώνα που δόθηκε από τους φοιτητές (και όχι μόνο) οι οποίοι έκαναν την δική τους επανάσταση ενάντια στο καθεστώς της εποχής.


Η έκθεση του Πολυτεχενείου που βρίσκεται σε μια από τις αίθουσιες του κτιρίου περιείχει αντίγραφα των αυθεντικών φωτογραφιών που αποτυπώνουν τον πόνο, τον φόβο αλλά και την εξέγερση.


Φωτογραφίες από τις ημέρες που ήταν έγκλειστοι πίσω από την σιδερένια πόρτα που ισοπεδώθηκε από το τανκς οι φοιτητές αλλά και φωτογραφίες ακόμα και των νεκρών και των τραυματιών.

Υπάρχει λίστα με τα ονόματα των θυμάτων αλλά και προσωπικές τους φωτογραφίες.


Στο χώρο της έκθεσης σε μια μεγάλη οθόνη προβάλλονται στιγμιότυπα εκείνης της βραδιάς και αποσπάσματα ταινιών.

Τα μεγάφωνα που βρίσκονται τόσο εσωτερικούς αλλά και στους εξωτερικούς χώρους του Πολυτεχνείου παίζουν δυνατά συνθήματα και τραγούδια.

Άνθρωποι όλων των ηλικιών έρχονται για να αφήσουν το δικό τους κόκκινο γαρύφαλλο μπροστά από την σιδερένια πόρτα του πολυτεχνείου που βρίσκεται στην είσοδο του και έχει μετατραπεί σε έκθεμα μνήμης δίπλα από μία μαρμάρινη επιγραφή στην οποία είναι γραμμένα τα ονόματα όσων «έπεσαν» για τα πιστεύω τους εκείνη την νύχτα.

Επιστοφή στην κεντρική σελίδα.

.Επιστροφή στην κατηγορία.