Το Φεστιβάλ Επιδαύρου σηκώνει και φέτος αυλαία με το αρχαίο θέατρο Επιδαύρου να γεμίζει στις αρχές Ιουλίου με εξαιρετικές παραστάσεις και συγκλονιστικές ερμηνείες όπως πάντα! Το Φεστιβάλ Επιδαύρου γιορτάζει την επέτειο των 60 χρόνων από την ανεπίσημη έναρξη του θεσμού, καλώντας νέους ταλαντούχους σκηνοθέτες να αναμετρηθούν με το αρχαίο δράμα.

Φέτος, λοιπόν στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου θα δούμε:

Δημήτρης Καραντζάς -Ελένη του Ευριπίδη
5 Ιουλίου, 21:00

Ο καινοτόμος Ευριπίδης γράφει εν έτει 412 π.Χ. μια τραγωδία για μιαν άλλη Ελένη: αυτήν θα συναντήσει, μετά την άλωση της Τροίας, ο Μενέλαος στην Αίγυπτο, όπου θα μάθει έκπληκτος ότι η εν Τροία Ελένη, που προξένησε τόσα δεινά, δεν ήταν παρά φάσμα ψευδές.
Το Ελληνικό Φεστιβάλ καλεί τις νέες δυνάμεις του ελληνικού θεάτρου να φέρουν τη δική τους δημιουργική πνοή στο ωραιότερο θέατρο του κόσμου. Η έναρξη του Φεστιβάλ Επιδαύρου 2014 γίνεται με τον εικοσιεξάχρονο Δημήτρη Καραντζά, που μετά την περσινή προσέγγιση της ευριπίδειας τραγωδίας στον κλειστό χώρο του Εθνικού Θεάτρου, θα αναμετρηθεί με το ίδιο έργο στην ορχήστρα της Επιδαύρου, σε μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη, με έναν νεανικό θίασο πολλά υποσχόμενων ηθοποιών: Χαρά Ιωάννου, Ιωάννα Κολλιοπούλου, Αντώνης Πριμηκύρης, Δημήτρης Σαμόλης, Γιάννης Κλίνης, Άρης Μπαλής, Θύμιος Κούκιος, Ελίνα Ρίζου, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη.

Έκτορας Λυγίζος- Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου
12 Ιουλίου, 21:00

Το Κράτος και η Βία οδηγούν τον αιχμάλωτο Προμηθέα σε ένα βράχο, όπου θα καρφωθεί επειδή αγνόησε τη θέληση του Δία και έκλεψε τη φωτιά για να τη δώσει στους ανθρώπους. Αρχετυπική μορφή κατά της τυραννίας, ο αισχυλικός ήρωας θα υποστεί αμετανόητος το μαρτύριο και θα καταποντιστεί, με βροντές και αστροπελέκια, από τον εκδικητή θεό, μαζί με τις Ωκεανίδες που του συμπαραστάθηκαν. Ένας σκηνοθέτης της νεότερης γενιάς, ο Έκτορας Λυγίζος, που ξεκίνησε να διερευνά με ιδιαίτερη αφοσίωση τους όρους αφήγησης και αναπαράστασης του αρχαίου δράματος στον κλειστό χώρο και στη μικρή κλίμακα, δοκιμάζει τη δυναμική των ανοιχτών μεγάλων χώρων, με την τραγωδία αυτή του Αισχύλου.

Ερμηνεύουν οι: Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Στεφανία Γουλιώτη, Τζίνα Θλιβέρη, Μιχάλης Κίμωνας, Έκτορας Λυγίζος, Άννα Μάσχα, Θάνος Τοκάκης, Γαλήνη Χατζηπασχάλη.

ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας & Αρτivities – Κώστας Φιλίππογλου -Φιλοκτήτης του Σοφοκλή
18-19 Ιουλίου, 21:00

Συνάντηση ξεχωριστών προσωπικοτήτων του ελληνικού θεάτρου: o Kώστας Φιλίππογλου −σκηνοθέτης με έντονη παρουσία τελευταία στις αθηναϊκές σκηνές και ηθοποιός παλαιότερα στο φημισμένο Τhéâtre de Complicité− ανεβάζει τον Φιλοκτήτη (409 π.Χ.), με πρωταγωνιστές τον Μιχαήλ Μαρμαρινό, τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη τον Αιμίλιο Χειλάκη και άλλους σημαντικούς συντελεστές.

Εγκαταλελειμμένος από τους συντρόφους του στη Λήμνο, ο Φιλοκτήτης έρχεται αντιμέτωπος μαζί τους δέκα χρόνια μετά, όταν επιχειρούν με δόλο να του αποσπάσουν το ανίκητο τόξο του Ηρακλή για να κατακτήσουν την Τροία. Μια τραγωδία για τον ανθρώπινο πόνο και την εγκατάλειψη, τη σχέση ατομικής συνείδησης και πολιτικής, την προσωπική τιμή και το καθήκον.

Εθνικό Θέατρο – Λυδία Κονιόρδου -Ιππόλυτος του Ευριπίδη
25-26 Ιουλίου, 21:00

Πιστός στην Άρτεμη, ο Ιππόλυτος απαξιώνει τις χαρές του έρωτα, αρνούμενος να αποδώσει τιμές στην Αφροδίτη• εκείνη, για να τον τιμωρήσει, πλέκει το δίχτυ της καταστροφής του εμπνέοντας στη μητριά του, Φαίδρα, σφοδρό έρωτα για τον προγονό της. Η Φαίδρα εξομολογείται το πάθος της και, αφού ο Ιππόλυτος την αποκρούει με αγανάκτηση, αποφασίζει να δώσει τέλος στη ζωή της. Ο Θησέας βρίσκει τη γυναίκα του νεκρή, πείθεται ότι ο Ιππόλυτος είναι η αιτία του θανάτου της και ζητά από τον Ποσειδώνα την τιμωρία του γιου του. Όταν η αλήθεια βγαίνει στο φως, είναι πια αργά.

Η Λυδία Κονιόρδου επιστρέφει στο Εθνικό Θέατρο, στον διπλό ρόλο σκηνοθέτριας- ερμηνεύτριας, πλαισιωμένη από μια ομάδα καταξιωμένων ηθοποιών.

Εθνικό Θέατρο – Γιάννης Κακλέας -Βάτραχοι του Αριστοφάνη
1-2 Αυγούστου, 21:00

Τι μπορεί να σώσει την πόλη; Η ορμή του νεωτερικού ή το μεγαλείο του παρελθόντος; Ο Ευριπίδης ή ο Αισχύλος; Ο ρεαλισμός ή το υπερφυσικό; Το αριστοφανικό δίλημμα των Βατράχων αναδεικνύεται στην παράσταση του Γιάννη Κακλέα, που πραγματεύεται την κρισιμότητα της τέχνης σε εποχές μεταβατικές, όπως η δική μας. Η δύναμη της τέχνης, η «απορία» της σύγχρονης κριτικής, το θέατρο ως καλλιτεχνική και πολιτική πράξη αποτελούν στοιχεία μιας παράστασης που ερευνά τη νέα θεατρική φόρμα και αναζητεί την αξία του ποιητικού λόγου, καταδεικνύοντας τη διαχρονικότητα του αριστοφανικού ερωτήματος.