Νέα έρευνα ρίχνει “φως” στις αιτίες του Alzheimer, διαπιστώνοντας ότι ίσως τελικά να μην είναι οι άνθρωποι το μόνο βιολογικό είδος που παθαίνουν Alzheimer σε προχωρημένη ηλικία.

Αμερικανοί επιστήμονες βρήκαν ενδείξεις ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και σε μερικούς ηλικιωμένους χιμπατζήδες, όμως, αυτή τη στιγμή παραμένει ασαφές κατά πόσο οι στενότεροι γενετικά συγγενείς μας παθαίνουν όντως άνοια.

Σημειώνεται πως στους ανθρώπους με Alzheimer η πρωτεΐνη βήτα αμυλοειδές συσσωρεύεται στον εγκέφαλό τους και σχηματίζει κολλώδεις τοξικές γεροντικές αμυλοειδικές πλάκες ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρά τους, ενώ σχηματίζονται οι λεγόμενοι νευροϊνιδιακοί σωροί (tangles) εξαιτίας της συσσώρευσης μιας άλλης πρωτεΐνης.

Εν συνεχεία, οι αμυλοειδικές πλάκες και οι νευροϊνιδιακοί σωροί θεωρείται ότι καταστρέφουν σταδιακά ζωτικές περιοχές του εγκεφάλου, προκαλώντας άνοια.

Μέχρι πρότινος τέτοια ίχνη Alzheimer είχαν βρεθεί, εκτός από ανθρώπους, το 2008 μόνο στον εγκέφαλο ενός 41χρονου χιμπατζή, αλλά θεωρήθηκε ότι προκλήθηκαν από θανατηφόρο εγκεφαλικό και όχι από νευροεκφύλιση.

Όμως, αυτή τη φορά οι επιστήμονες μελέτησαν με νεκροψία εγκεφάλους 20 νεκρών χιμπατζήδων ηλικίας 37 έως 62 ετών και βρήκαν ενδείξεις Alzheimer.

Ειδικότερα, σε 13 από τους χιμπατζήδες υπήρχαν αμυλοειδικές πλάκες, ενώ σε τέσσερις συνυπήρχαν επίσης πρώιμες μορφές νευροϊνιδιακών σωρών στο νεοφλοιό και στον ιππόκαμπο, δύο περιοχές του εγκεφάλου που πλήττονται περισσότερο στους ανθρώπους από τη νόσο Alzheimer.

Όσο πιο γέρος ήταν ένας χιμπατζής, τόσο πιο ορατό ήταν το εγκεφαλικό «αποτύπωμα» του Alzheimer.

Οι ερευνητές, ωστόσο, δεν μπορούν να είναι βέβαιοι σε τι βαθμό αυτές οι πλάκες και οι σωροί προκαλούν την ίδια νοητική εκφύλιση όπως και στους ανθρώπους, επειδή όσο ζούσαν, οι 20 χιμπατζήδες δεν είχαν υποβληθεί σε νοητικά και συμπεριφορικά τεστ.

Αν, όμως, οι χιμπατζήδες δεν παθαίνουν άνοια, τότε ενισχύεται η άποψη όσων επιστημόνων εδώ και χρόνια επιμένουν ότι οι αμυλοειδικές πλάκες και οι νευροϊνιδιακοί σωροί αποτελούν συνέπεια και όχι αιτία του Alzheimer.