Η Ξένια Γαργάλη μας συστήθηκε πριν από λίγα χρόνια με το συγκρότημα Πλαστελίνη. Όπως λένε και οι ίδιοι «Πλαστελίνη είναι ο ήχος που διαμορφώνει, συνθέτει και πλάθει τη νέα μουσική πραγματικότητα σαν τις πλαστελίνες των παιδικών μας χρόνων που άλλαζαν μορφές ανάλογα με τις διαθέσεις μας». Η Ξένια όμως είχε ξεκινήσει πολύ πιο νωρίς την ενασχόλησή της με το τραγούδι κι έτσι πλέον έχει φτάσει στο σημείο να μας χαρίζει κάθε φορά μια ξεχωριστή μουσική εμπειρία με πρωτότυπες διασκευές αλλά και μοναδικά τραγούδια γραμμένα από το ίδιο το συγκρότημα.

  1. Πώς προέκυψε το όνομα Πλαστελίνη;
  2. Πριν από μερικά χρόνια εγώ και ο Περικλής Μπισκίνης παίζαμε διαφορετικές μουσικές και αποφασίσαμε να συνεργαστούμε και να αρχίσουμε να βγάζουμε δική μας μουσική. Επειδή όμως δεν ήταν απόλυτο και συγκεκριμένο το στυλ, δεν ήμασταν μόνο jazz ή μόνο swing, rock ή latin, θέλαμε να δώσουμε στο συγκρότημα ένα όνομα που να είναι πιο γενικό, εύπλαστο και πολύχρωμο και με αυτή τη σκέψη εγώ κατέληξα στο όνομα Πλαστελίνη. Το Πλαστελίνη μπορεί να μας βγάζει και μια παιδικότητα, που εγώ την έχω πλήρως απενοχοποιημένη μέσα στο μυαλό μου, μια αθωότητα και την έννοια του παιχνιδιού. Ξεκινήσαμε κιόλας κάνοντας διασκευές οπότε είχε πολύ νόημα, καθώς παίρναμε το κομμάτι και το αλλάζαμε, του δίναμε άλλη μορφή.
  3. Το CD σας είναι μια ανεξάρτητη παραγωγή. Πόσο εύκολο ήταν αυτό;
  4. Δεν ήταν καθόλου εύκολο, ειδικά για ανθρώπους που δεν είναι μέσα στο χώρο και δεν γνωρίζουν τον τρόπο και τα μέσα για να μπορέσουν να κινήσουν τις διαδικασίες για να βγει ο δίσκος. Εμείς φτιάξαμε μια δισκογραφική εταιρεία από το μηδέν που στο μέλλον θα φιλοξενήσει και άλλες παραγωγές, γι’ αυτό λοιπόν δεν ήταν εύκολο. Επειδή θέλαμε να βγάλουμε το δίσκο σε μια περίοδο όπου η δισκογραφία ήταν σε μια πολύ αβέβαια φάση, αποφασίσαμε να το κάνουμε μόνοι μας, για να μην έχουμε πρόβλημα σε περίπτωση που μια δισκογραφική έκλεινε για οικονομικούς λόγους.
  5. Έχεις κάποιο τραγούδι που ξεχωρίζεις από το δίσκο;
  6. Επειδή βλέπω τα τραγούδια σαν ξεχωριστές ιστορίες, υπάρχει η Παράκρουση, που είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι του δίσκου. Ο στίχος έχει κοινωνικές προεκτάσεις  και είναι ένα πολύ δυνατό τραγούδι, παρόλο που δεν είναι συνηθισμένο. Επίσης μου αρέσει πάρα πολύ το Νιώθω τη Μουσική, που είναι μια ωραία μπαλάντα. Γενικά  όλος ο δίσκος μου αρέσει, η Ατλαντίδα, που το λέει ο Περικλής και είναι reggae . Ίσως αν διάλεγα ένα κομμάτι, να επέλεγα το Blue Note.
  1. Θεωρείς ότι το ίντερνετ καταστρέφει ή προωθεί τη μουσική;
  2. Έβλεπα αυτές τις μέρες ότι το youtube κλείνει 10 χρόνια και θεωρώ ότι έχει αλλάξει τρομακτικά τη διακίνηση της μουσικής, των βίντεο, το πώς γίνονται και πού στοχεύουν πλέον τα video clip, το πώς διαχέονται διάφορα μουσικά ρεύματα. Τώρα το αν είναι καλό ή κακό ,δεν μπορώ να το κρίνω εγώ. Νομίζω είναι ένα νόμισμα που έχει δυο όψεις : σίγουρα βοηθάει τους ανεξάρτητους καλλιτέχνες και αυτό συνέβαινε πολύ περισσότερο πριν από μερικά χρόνια, γιατί τώρα που έχει μπει η διαφήμιση πολύ έντονα στο youtube και έχουν βρεθεί διάφοροι τρόποι για να μπορείς να κατευθύνεις κατά μια έννοια τον κόσμο, υπάρχει κι εκεί μια πιο κατευθυνόμενη διαδικασία. Επομένως το ίντερνετ είναι μια τεράστια δεξαμενή όπου μπορείς να ψάξεις, αρκεί να έχεις τα ερεθίσματα και να ξέρεις να ψάχνεις, χωρίς να μένεις μόνο στα πιο δημοφιλή.
  3. Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική;
  4. Ίσως ακουστεί λίγο κλισέ, αλλά ξεκίνησα από πολύ μικρή ηλικία. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι το αγαπημένο μου παιχνίδι ήταν ένα βιβλίο που είχε μια κασέτα και σε κάθε σελίδα τους στίχους με μια ζωγραφιά. Επίσης έχω κρατήσει ακόμα κάποιες φωτογραφίες από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού, που μαζευόμασταν τα παιδιά στην παιδική χαρά, όπου ήταν ένας κύριος που έφερνε ένα κασετοφωνάκι και έβαζε ένα μικρόφωνο, και ήμουν εγώ με το μικρόφωνο και τα άλλα παιδιά γύρω γύρω. Πιο πολύ κατάλαβα βέβαια ότι θέλω να ασχοληθώ με τη μουσική όταν άρχισα να πηγαίνω στο Ωδείο και να συμμετέχω σε εκδηλώσεις. Τελειώνοντας το σχολείο, πέρασα στο Πάντειο αλλά παράλληλα δούλευα σε μπουάτ, σε μουσικές σκηνές , σε ρεμπετάδικα.
  5. Μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου να κάνει άλλο επάγγελμα;
  6. Δεν θέλω να είμαι απόλυτη, αλλά και πάλι αν έκανα κάτι διαφορετικό θα είχε σίγουρα σχέση με τις τέχνες πιστεύω. Να έχω ένα μικρό μαγαζάκι που να έχει live ή να δουλεύω σε μια εταιρεία που να κάνει παραγωγές.
  1. Θυμάσαι την πρώτη φορά που ανέβηκες στη σκηνή να τραγουδήσεις;
  2. Οι πρώτες φορές που ανέβηκα στη σκηνή ήταν σε πολύ μικρή ηλικία, σε γιορτές του Ωδείου. Έτσι όλο αυτό οδηγήθηκε σιγά σιγά, χωρίς να θυμάμαι να ανεβαίνω μια φορά και να παθαίνω σοκ. Αυτό που έχω ακόμα στο μυαλό μου πολύ έντονα είναι όταν είχα πάει στην Αυστραλία στο Φεστιβάλ Αντίποδες που είναι για τον απόδημο ελληνισμό. Εκεί είχε στηθεί ένα τεράστιο stage και από κάτω είχε χιλιάδες άτομα, οπότε είχα μεγάλο άγχος. Όταν ανέβηκα όμως στη σκηνή και ξεκίνησα να τραγουδάω τα ξέχασα όλα.
  3. Με ποιον καλλιτέχνη που δεν έχεις συνεργαστεί μέχρι στιγμής, θα ήθελες να συνεργαστείς;
  4. Μου αρέσει πολύ η Μαρίζα Ρίζου και η Μαριέττα Φαφούτη διότι πιστεύω ότι ταιριάζουν οι μουσικές μας κι έτσι θα ήταν όμορφο το αποτέλεσμα σε μια πιθανή συνεργασία.