30 χρόνια απαιτούνται προκειμένου να αποκατασταθούν οι καταστροφές που άφησαν πίσω οι πυρκαγιές, οι οποίες πλήττουν τη χώρα τις τελευταίες ημέρες. Σύμφωνα με ειδικούς επιπτώσεις θα υπάρξουν τόσο στη φύση όσο και στην υγεία του ανθρώπου. 

«Το δάσος είναι ένας φυσικός προστατευτικός μανδύας για την υγεία του ανθρώπου. Εάν ανατρέξετε στις μελέτες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, θα δείτε ότι υπάρχουν θάνατοι που οφείλονται στα αιωρούμενα μικροσωματίδια. Και δεν εννοούμε την κάπνα, αλλά ρύπους που απορροφούνται από τα δέντρα», ανέφερε ο δασολόγος – περιβαλλοντολόγος Γρηγόρης Βάρρας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο  περιβαλλοντολόγος και πρώην διευθυντής του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιµης Ανάπτυξης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών δήλωσε πως θα αλλάξει η φυσική ισορροπία.

Είναι βέβαιο ότι το μικροκλίμα της περιοχής θα αλλάξει και μαζί του θα αλλάξει και η φυσική ισορροπία. Χωρίς τα χελιδόνια, τα κοτσύφια και τα σπουργίτια, αυτούς τους θηρευτές των εντόμων, κουνούπια και άλλα ενοχλητικά έντομα δεν θα έχουν κανέναν φυσικό περιορισμό

Σύμφωνα με τους ειδικούς χρειάζονται τουλάχιστον δέκα χρόνια για να αναπτυχθεί ένα δέντρο ενώ για τη συνολική αποκατάσταση του οικοσυστήματος μπορεί να χρειάζονται τρεις δεκαετίες.

Ο αντιπεριφερειάρχης ανατολικής Αττικής Πέτρου Φιλίππου δήλωσε στο protothema.gr πως με βάση τις δορυφορικές εικόνες που έχουν δει στην περιφέρεια είναι ότι τουλάχιστον 18.500 στρέμματα έχουν γίνει στάχτη.

Στο μεταξύ θα έχει στερηθεί η περιοχή τη φυσική της προστασία από τις βροχοπτώσεις με αποτέλεσμα να αυξάνεται κατακόρυφα ο κίνδυνος των καταστροφικών πλημμυρών.

Υπάρχουν μέτρα πρόληψης που θα μπορούσαν να είχαν ληφθεί ώστε να περιοριστεί ή ακόμη και αποτραπεί η καταστροφή. Οι υδατοδεξαμενές, για παράδειγμα, δεν έχουν σημαντικό κόστος. Είναι απαραίτητο να κάνουμε κλειστά υδρονομικά συστήματα»

Προσθέτει επίσης πως στα διάφορα δασονομικά μέτρα περιλαμβάνονται και οι κλαδεύσεις, ώστε τα κλαδιά των δέντρων να μην έρχονται σε επαφή με τα ξερά χόρτα.

Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι στα πευκοδάση τα κουκουνάρια λειτουργούν «ως φυσικές χειροβομβίδες» ενώ υπογραμμίζει πως «η διεθνής εμπειρία έχει προσφέρει λύσεις στο θέμα της αποκατάστασης του περιβάλλοντος».

Μία λύση θα ήταν οι υδροσπορές. Φανταστείτε την καμένη περιοχή σαν έγκαυμα στο δέρμα μας. Πριν αναγεννηθούν τα δερματικά κύτταρα απαιτείται μία περίοδος περιποίησης του τραύματος. Η δική μας περιποίηση στην καμένη περιοχή δεν πρέπει τα πρώτα ένα δυο χρόνια να είναι η αναδάσωση. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να συγκρατήσουμε το χώμα στο έδαφος και τον σπόρο που υπάρχει μέσα σε αυτό. Η υδροσπορά θα βοηθούσε σε αυτήν την κατεύθυνση, αερολέσχες και ψεκαστικά αεροσκάφη θα μπορούσαν να συνδράμουν σε αυτό το έργο.

Photo: Reuters/ Alkis Konstantinidis