Η σχιζοφρένεια ορίζεται είναι η ψυχική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από τα ψυχωτικά στοιχεία που προκαλούν ανώμαλη κοινωνική συμπεριφορά και αδυναμία των ατόμων να αναγνωρίσουν και να κατανοήσουν τι είναι πραγματικό και τι δεν είναι πραγματικό. Αλλά ποιος έχει τα προσόντα να κρίνει τι είναι πραγματικό;

Αυτός που είναι υπεύθυνος για το τεστ πραγματικότητας κρίνει εάν μπορείς να διακρίνεις ανάμεσα στο πραγματικό και τη ψευδαίσθηση. Αυτό το άτομο κρίνει εάν αυτό που λες ότι βλέπεις ανήκει στην πραγματικότητα ή στη σφαίρα της φαντασίας, και κατ’ επέκταση σε ονομάζει λογικό ή ψυχωτικό άτομο. Στην ψυχολογία τα ψυχωτικά άτομα παρουσιάζουν έλλειψη διορατικότητας.

Αλλά δεν υπάρχει πιθανότητα το ψυχικά άρρωστο άτομο, που στερείται διορατικότητας, να μην είναι καθόλου διανοητικά άρρωστο;  Τι συμβαίνει αν η εικόνα που βλέπει ο σχιζοφρενής και του λένε ότι είναι ψευδαίσθηση, είναι ψευδαίσθηση απλά στα μάτια των άλλων; Και η ψευδαίσθηση του σχιζοφρενή ατόμου είναι πραγματικά πραγματικότητα; Ποιος μπορεί να πει τι είναι πραγματικό και τι δεν είναι;

Η σχιζοφρένεια είναι, για όλες τις προθέσεις και τους σκοπούς, ταμπέλα εξ ορισμού.

Αυτό που μας διδάσκει τελικά η σχιζοφρένεια είναι ότι από την αρχή της ανθρωπότητας, μας άρεσαν οι ταμπέλες. Όλοι αντιλαμβάνονται πολλά πράγματα διαφορετικά και θέλουν να είναι διαφορετικοί μεταξύ τους. Ο όρος σχιζοφρενής είναι κάτι που σε στιγματίζει, και σε στιγματίζει εφ’ όρου ζωής. Όλοι μας είμαστε διαφορετικοί εκ φύσεως. Δεν χρειάζεται να βάζουμε κοινωνικές ταμπέλες και να χανόμαστε σε στερεότυπα και κοινωνικά πρότυπα.

Στον κόσμο της τέχνης οι καλλιτέχνες κατηγοριοποιούνται από τον τρόπο που βλέπουν τον κόσμο σε ένα δισεκατομμύριο διαφορετικές αποχρώσεις του φωτός, που οδηγεί στο να δημιουργήσει ο κάθε καλλιτέχνης τη δική του αντίληψη για το σύμπαν όπου ζούμε.

Η αντίληψη είναι υποκειμενική σε κάθε ανθρώπινη ζωή και δεν είναι αυτό που βλέπουμε που μας χαρακτηρίζει ως υγιείς ή τρελούς, αλλά ό, τι επιλέγουμε να εκδηλωθεί από την εν λόγω απεικόνιση ή παραίσθηση.