Ένα πολύ γνωστό τραγούδι λέει ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό. Μπορεί πιο μικρή να μην το πίστευα αλλά με την πάροδο των χρόνων και όσο μεγαλώνω καταλαβαίνω ότι ισχύει. Ο πόνος και τα συναισθήματα που αυτός ξυπνά, μπορεί να μας καταβάλουν, να μας παγώνουν εσωτερικά αλλά μας κάνει να στηριζόμαστε πιο πολύ στις ευτυχισμένες στιγμές της μνήμης και να ψάχνουμε διαφυγή.

Ξυπνάει την καβάτζα τόλμης που έχουμε καλά κρυμμένη στο υποσυνείδητο και μας ωθεί να κάνουμε την υπερβολή που μέχρι σήμερα δεν τολμούσαμε να σκεφτούμε ότι μπορεί να διαθέτουμε.

Ιστορίες της καθημερινότητας μας το επιβεβαιώνουν και μας λένε να μην σκύβουμε το κεφάλι αλλά να το σηκώνουμε ψηλά και να τολμούμε να δείξουμε σε όλους ότι έχουμε τσαγανό. Σε μια χώρα που βαλτώνει και εμείς αποκαλούμε Ελλαδίστα, άνθρωποι απλοί πονούν. Χάνουν τα πάντα αλλά ποτέ δεν χάνουν την αξιοπρέπεια τους. Ενώνουν τα κομμάτια τους και σκέφτονται ότι παραμένουν ζωντανοί για να αποδείξουν στην μοίρα ότι μπορούν να τα βάλουν μαζί της.

Αν εσύ έχανες τα πάντα; Αν κάποιος δικός σου έφευγε από τη ζωή, το παιδί σου αρρώσταινε και όλη σου η καθημερινότητα μεταβάλλονταν τι θα έκανες; Θα έλεγες ότι δεν μπορείς να αντέξεις και θα παραδινόσουν στα δεινά; Ποτέ!

Μπορεί να μιλάμε εκ του ασφαλούς αλλά βλέπουμε γύρω μας, δεν φοράμε παρωπίδες. Άτομα κινούνται, άτομα που μας κάνουν να καταλάβουμε ότι ο κόσμος φθείρεται αλλά το θάρρος μεγαλώνει.

Πρέπει και εσύ, λοιπόν, να υψώσεις το βλέμμα στον ουρανό όσο δύσκολο κι αν είναι και να μην πεις: “Γιατί Θεέ μου” αλλά να χαμογελάσεις να απαντήσεις στους ουρανούς ότι όλα είναι δοκιμασίες που εσύ θα αντέξεις γιατί μπορείς να διώξεις τον πόνο και να τον μετατρέψεις σε χαρά.

Επιστροφή στην κεντρική σελίδα.

Επιστροφή στην κατηγορία.