Με δάκρυα στα μάτια αποχαιρέτησε τον πατέρα της, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, η Ντόρα Μπακογιάννη στα Χανιά, λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει η πομπή για την τελευταία κατοικία του.

Η Ντόρα Μπακογιάννη με έντονη την συναισθηματική της φόρτιση είπε μεταξύ άλλων στον επικήδειο, «σήμερα εδώ δεν είμαστε για να μιλήσουμε για την πολιτική, για όλα εκείνα τα σωστά που είπες και έκανες, αλλά για να σου πούμε το μεγάλο ευχαριστώ και το πικρό αντίο», ανέφερε και πρόσθεσε:

Που όμως να βρω τη δύναμη να σε αποχαιρετήσω

«Σε ευχαριστούμε για την ανθρωπιά σου, τη λεβεντιά σου, για την καλοσύνη, σε ευχαριστούμε που μας έμαθες να αγαπάμε την Κρήτη, που μας δίδαξες να τιμάμαι τις φιλίες μας, τον λόγο μας, το χρέος και την ευθύνη μας. Σ’ ευχαριστούμε για την αισιοδοξία σου, την πίστη σου ότι τελικά όλα θα πάνε καλά, για τον τόπο πέρα και πάνω και πάνω από ολα. Όταν σου είπα πριν λίγες μέρες πως η χώρα δεν πάει καλά, μου είπες να έχω πίστη στους Έλληνες, πως εσύ τους ξέρεις, ότι η Ελλάδα θα ξανασηκωθεί » είπε η ίδια και πρόσθεσε:
Είχαμε συμφωνήσει και η Αλεξάνδρα και η Κατερίνα και ο Κυριάκος και εγώ. Δεν ξέρω αν βλέπεις αλλά τα Λευκά Όρη κρατούν ακόμα χιόνι στις κορφές τους. Μην ανησυχείς. Είμαστε όλοι εδώ και πρώτα απ’ όλα οι φίλοι σου. Σήκω πάνω γιατί σε χρειαζόμαστε λίγο ακόμα, ίσα να μας βγάλεις πάλι στο ξέφωτο, γιατί άδειασε ο τόπος

H ίδια τον ευχαρίστησε για τη λεβεντιά του, που τους έμαθε να αγαπάνε την Κρήτη, να τιμούν τις φιλίες τους. Για την πίστη ότι όλα θα πάνε καλά για τον τόπο.

«Όταν σου είπα ότι η χώρα δεν πάει καλά μου είπες να έχω πίστη στους Έλληνες. Σ ευχαριστούμε γιατί μας μπόλιασες δύναμη. Στέκω όρθια στην γη που τόσο αγάπησες και στην περηφάνια μου για σένα να βρω την αντοχή. Ψηλέ περήφανε πατέρα μου σήκω πάνω γιατί άδειασε ο τόπος. Έχουν έρθει φίλοι πολλοί και δεν πάει να τους πω ότι απόθανες» είπε χαρακτηριστικά η ίδια αποχαιρετώντας τον πατέρα της.

https://www.youtube.com/watch?v=8BGRO8c95Hg

Ολόκληρος ο επικήδειος :

“Τελικά ήρθαμε στα Χανιά. Για του Αγίου Πνεύματος. Όπως σκοπεύαμε τόσο καιρό. Εσύ το ήθελες τόσο πολύ. Δεν ξέρω αν βλέπεις, αλλά τα Λευκά Όρη κρατούν ακόμη χιόνι στις κορφές τους. Τα λουλούδια στο Ακρωτήρι είναι όλα ανθισμένα. Φέτο είχαμε νερό πολύ. Μην ανησυχείς, η σοδειά προβλέπεται μεγάλη.

Είμαστε όλοι εδώ. Όλη η οικογένεια. Μα πάνω απ’ όλα οι φίλοι σου που σταθήκανε δίπλα σου σε όλες τις μάχες της ζωής σου. Τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους. Όλοι αυτοί που μια ζωή ακουμπούσες και ακουμπούσαν πάνω σου.

Μίλησαν πολλοί για σένα αυτές τις μέρες. Καλά και τιμητικά. Σήμερα όμως εδώ δεν είμαστε για να μιλήσουμε για την πολιτική. Για όλα εκείνα τα σωστά που είπες και έκανες.

Είμαστε εδώ για να σου πούμε το μεγάλο Ευχαριστώ και το πικρό αντίο. Σε ευχαριστούμε για την ανθρωπιά σου, τη λεβεντιά σου, την καλοσύνη σου.

Για το περίσσευμα καρδίας που μας δίδαξες με το παράδειγμά σου. Σε ευχαριστούμε που μας έμαθες να αγαπάμε την Κρήτη. Σε ευχαριστούμε που μας δίδαξες να τιμάμε  τις φιλίες μας, το λόγο μας, το χρέος και την ευθύνη μας.

Σε ευχαριστούμε για την αστείρευτη πηγαία αισιοδοξία σου. Για την πίστη σου ότι τελικά όλα θα πάνε καλά.

Για τον τόπο πέρα και πάνω απ’ όλα. Όταν σου είπα πριν από λίγες μέρες ότι η χώρα δεν πάει καλά, μου είπες να έχω πίστη στους Έλληνες, πως εσύ τους ξέρεις και ότι η Ελλάδα θα ξανασηκωθεί.

Σε ευχαριστούμε που μας έδειξες να λυγίζουμε, αλλά να μη σπάμε. Να πέφτουμε, αλλά να ξανασηκωνόμαστε.

Σε ευχαριστούμε γιατί μας μπόλιαζες δύναμη. Πού όμως τώρα να τη βρω τη δύναμη να σε αποχαιρετήσω;

Λέξεις λυγμοί που δένουν κόμπο στο λαιμό και με πνίγουν.

Ίσως είμαι η πιο ακατάλληλη να μιλώ αυτή την ώρα. Στέκω όμως όρθια στη γη που τόσο αγάπησες. Και προσπαθώ στη περηφάνεια μου για σένα να βρω την αντοχή.Δε ζύγιαζες, δεν μετρούσες, δεν βολεύτηκες.

Δεν χώρεσες ποτέ σε όλα εκείνα που είπαν πως δεν ακούγονται καλά, σε όλες τις μικρότητες και τους μικρούς, στα λίγα, στα κρυφά.

Δεν χώρεσες. Ήσουν ψηλός βλέπεις. Και το βλέμμα σου δεν ήξερε παρά να απλώνεται.

Δεν χώρεσε κι η αγάπη σου. Για τη γη ετούτη που σε γέννησε, για έναν ολόκληρο τόπο που τον πόνεσες, για το λαό που πίστεψες, για έναν έναν τους ανθρώπους του, για τη μάνα μας, για μας.

Δε χωράς πιο πολύ τώρα εδώ. Κι αν δε χωράς ψηλέ περήφανε πατέρα μου, σήκω απάνω.

Σήκω απάνω γιατί χρειαζόμαστε λίγο ακόμη. Ίσα να μας βγάλεις πάλι στο ξέφωτο. Σήκω απάνω γιατί άδειασε ο τόπος και θα μείνουν τα βουνά σου απερπάτητα.

Σήκω απάνω, γιατί έχουν έρθει φίλοι πολλοί και δεν μου πάει να τους πω πως πόθανες.

Σήκω πάνω. Γιατί θα χαράξει και δε θα ΄σαι».

Διαβάστε επίσης:

Κυριάκος Μητσοτάκης για τον πατέρα του: «Είναι καπετάνιος της μοίρας του και αφέντης της ψυχής του»