Η φωτογράφος Κατερίνα Πασπαλιάρη παρακολουθεί τα πάντα και φωτογραφίζει όσα της αρέσουν. Αυτή την περίοδο παρακολουθεί έντεκα ανθρώπους (μπορεί να είσαι εσύ) και καταγράφει με το φακό της την καθημερινότητά τους. Το πρότζεκτ της θα το βρείτε στο tumblr και λέγεται «6nights».

«Φωτογραφία, αγαπημένο πράγμα», λέει και κουνάει τα χέρια της σαν να κρατάει την φωτογραφική μηχανή και προσπαθεί να την ανοίξει.

Η Κατερίνα είναι φωτογράφος και όταν παθιάζεται αγχώνεται και όταν αγχώνεται ιδρώνει. Η Κατερίνα, για τρεις μήνες, θα περάσει έξι νύχτες και επτά ημέρες στην ζωή έντεκα διαφορετικών ανθρώπων “φυλακίζοντάς” τους με τον φακό της στην καθημερινότητα τους. Όταν ξυπνάνε, όταν δουλεύουν, όταν βάζουν πλυντήριο, όταν είναι με παρέα, όταν είναι μόνοι τους. Όταν είναι …άνθρωποι.

Αν είναι εύκολο όλο αυτό ;

«Τεχνικά, το να μπω στην ζωή τους με τη φωτογραφική μηχανή, είναι εύκολο. Ωστόσο, είναι δύσκολο -αλλά και συναρπαστικό- να αφουγκράζομαι τις ανασφάλειες τους και να δουλεύουμε μαζί για να βγεί κάτι ωραίο. Ενθουσιάζομαι να ανακαλύπτω πράγματα που δεν είχα φανταστεί, ή να βλέπω να επαληθεύονται όσα είχα στο μυαλό μου για εκείνους. Σαφώς και έχω φανταστεί πώς μπορεί να είναι στην καθημερινότητα τους, γιατί επέλεξα ανθρώπους που γνωρίζω λίγο ή πολύ, που ξέρω ότι κάνουν πράγματα για τον εαυτό τους, που δεν τον άφησαν πίσω. Ακόμα, όμως, κι αν δεν τους γνωρίζω, θέλω να πιώ καφέ μαζί τους πρώτα, να τους γνωρίσω λίγο, να τους δω και να με δουν».

Γιατί πρότζεκτ με ανθρώπους ;

«Γιατί οι άνθρωποι έχουν ψυχή», λέει σαν να είναι το πιο αυτονόητο πράγμα του κόσμου, πιάνοντας την καρδιά της, ίσως γιατι εκεί βρίσκεται η ψυχή για την ίδια.

Κι όμως, οι Ινδιάνοι φοβούνται πως η φωτογραφία μπορεί να τους κλέψει την ψυχή.

«Η φωτογραφία δεν κλέβει την ψυχή, δανείζεται μόνο μια στιγμή».

Μια στιγμή ανάμεσα σε αυτόν που την δίνει και σε αυτόν που την παίρνει και η Κατερίνα όταν τελειώνει την φωτογράφιση με κάποιον από τους ανθρώπους της, αισθάνεται πως τον παίρνει μαζί της. Μάλλον κι αυτός αισθάνεται πώς την κουβαλάει μαζί του.

Αν έντυνε το πρότζεκτ με κάποιο τραγούδι αυτό θα ήταν το «Αll the days» των «Haerts».

«A memory faded…/ All the days we had together… / And when the light is lost the night will follow our memory falls into the sun…».

Σαν την ανάμνηση που ξεθώριασε στην πρώτη φωτογραφία που έβγαλε σε κάποια παραλία της Αργολίδας.

«Φωτογράφιζα το ηλιοβασίλεμα ενώ έκανα μπουρμπουλήθρες», λέει. «Το πρότζεκτ είναι ένα ταξίδι, το πιο συναρπαστικό που έχω κάνει, με εμένα και αυτούς τους έντεκα ανθρώπους Κι αυτό που θέλω είναι να βγει κάτι όμορφο».

Θα βγεί, γιατί μπορεί να μην έχει μπουρμπουλήθρες, αλλά έχει ψυχή.

Tip!

Το πρότζεκτ παρουσιάζεται στο 6nights.tumblr.com

Αν φωτογράφιζε Ινδιάνο θα ήθελε να τον έλεγαν «Το κίτρινο φεγγάρι».

Θα ήθελε τον Jude Law να συμμετάσχει στο πρότζεκτ. Jude, αν διαβάζεις, επικοινώνησε.