Απολαυστικό, ταλαντούχο, αυθόρμητο θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε το Γιώργο Χατζηπαύλου. Μπορεί να ξεκίνησε ως διαφημιστής, αλλά ευτυχώς για όλους μας δεν άργησε να καταλάβει την κλίση του στην κωμωδία. Έτσι τα τελευταία χρόνια τον απολαμβάνουμε σε ό,τι κάνει και είναι εδώ για να μας χαρίζει πολύ γέλιο σε κάθε του παράσταση, κάτι που νομίζω το έχουμε όλοι ανάγκη.

  1. Γιώργο αρχικά πες μας, με τι ασχολείσαι αυτόν τον καιρό;
  2. Τα Σάββατα παίζω στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στην παράσταση «Ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα The Final Cut» και τις καθημερινές 7-10 το πρωί κάνω εκπομπή στο Λάμψη με την Ελευθερία Παντελιδάκη. Παράλληλα ετοιμάζω τη φετινή παράσταση για τη UNICEF και φυσικά μέσα σε όλα αυτά γράφω. Τέλος συμμετέχω και στη σειρά Μάνα Χ Ουρανού με ένα μικρό ρόλο.
  3. Τι να περιμένει να δει κάποιος που θα έρθει στην παράσταση;
  4. Ιδανικά δεν θέλω να περιμένει κανείς τίποτα γιατί όταν κάποιος περιμένει κάτι, ακόμα και κάτι καλύτερο να του δώσεις, δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του. Αυτός είναι και ο λόγος που ποτέ δεν χρησιμοποιώ δάφνες και βαρύγδουπες εκφράσεις για δουλειές μου. Γιατί φοβάμαι ότι ανεβάζεις πολύ τον πήχη και όταν έρχεται κάποιος και βλέπει έστω κάτι λιγότερο, δεν μένει ευχαριστημένος. Όσον αφορά το περιεχόμενο όμως, θα δει μια καθαρόαιμη stand up comedy παράσταση  που είναι η πρώτη φορά που γίνεται στο Ίδρυμα σε εύρος σαιζόν, κάτι το οποίο σημαίνει ότι και για εμένα είναι μια μεγάλη ευθύνη διότι είναι ένας πολύ διαφορετικός χώρος πολιτισμού. Γι’ αυτό ήθελα να προσαρμόσω κάποια πράγματα και στην ουσία ο θεατής θα δει μια τρίτη εκδοχή της παράστασης με αρκετές προσθήκες.
  5. Το stand up comedy έχει ανέβει ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα..
  6. Αυτό ήταν αναμενόμενο γιατί αφενός τα τελευταία χρόνια ξεκίνησαν πολλοί νέοι να κάνουν παραστάσεις και αφετέρου κάποιοι από τους παλαιότερους εξελίχθηκαν σ’ ένα πολύ καλό επίπεδο ώστε να διαπραγματεύονται με χώρους που έχουν ένα κύρος και το δικό τους κόσμο και έτσι μοιραία από στόμα σε στόμα έγινε γνωστό. Δεν νομίζω ότι στην τηλεόραση μπορεί να παραχθεί καθαρόαιμο stand up. Μόνο τα αντανακλαστικά και τις ικανότητες των κωμικών μπορεί να χρησιμοποιήσει η τηλεόραση. Οπότε το από στόμα σε στόμα νομίζω είναι η δύναμη του stand up. Αφού γίνονται περισσότερες παραστάσεις και συζητιέται από τον κόσμο, πλέον οι περισσότερες είναι sold out.
  7. Πώς ήρθες πρώτη φορά σε επαφή με το stand up comedy;
  8. Σαν θεατής είχα δει στην τηλεόραση και μετά το 2001 στις Νύχτες Κωμωδίας στα Εξάρχεια είδα πρώτη φορά ζωντανά. Στην αρχή ξεκίνησε σαν χόμπι και στην πορεία είδα ότι με κάνει να αισθάνομαι πιο κοντά σε αυτό που είμαι στην πραγματικότητα, στην ιδανική εκδοχή του εαυτού μου. Η μεγάλη μου αγάπη ήταν η μουσική αλλά είχα μια δυστοκία να εκφραστώ. Με το stand up όχι ότι μου ήταν πολύ εύκολο αλλά επειδή περιλαμβάνει το γράψιμο και σε αυτό αισθάνομαι ασφαλής, με κέρδισε.
  9. To stand up μπορεί να διδαχθεί;
  10. Μπορεί να διδαχθεί αλλά χρειάζεται απαραίτητα να είναι «η ψυχή ξεκλείδωτη», δηλαδή να μην πάς με τη λογική ότι θα σου μάθουν κάποια πράγματα και θα τα αποστηθίσεις. Χρειάζεται η δική σου συμμετοχή γιατί παράγεις. Με λίγα λόγια δεν μπορώ να πω σε κάποιον πώς να παράγει λαμπρά πράγματα, μπορώ όμως να του διδάξω πώς να δημιουργεί, δηλαδή ποια είναι η διαδικασία ώστε να ξεκλειδώσεις αυτή την αμφιβολία του μπορώ ή δεν μπορώ να το κάνω. Επομένως ναι διδάσκεται αλλά δε διδάσκεται το ταλέντο και η λάμψη που κάνει κάποιον από καλό επαγγελματία, εξαιρετικό.
  11. Ποια θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι τα απαραίτητα στοιχεία που πρέπει να έχει κανείς για να ασχοληθεί με αυτό το είδος κωμωδίας;
  12. Η πειθαρχία είναι το πιο βασικό. Μετά η παρατηρητικότητα, η μόρφωση- όχι με την ακαδημαϊκή έννοια αλλά οτιδήποτε διαβάζεις, βλέπεις ή ακούς προσθέτει ένα μικρό λιθαράκι στις γνώσεις σου που μπορείς να το χρησιμοποιήσεις οπουδήποτε. Εμένα για παράδειγμα με είχε βοηθήσει πολύ ο χορός. Έκανα δυο τρία μαθήματα χορού και μετά στη σκηνή ήμουν πιο εξωστρεφής, χωρίς να πιέζομαι να γίνω εκφραστικός, απλά ήμουν. Τέλος η διάθεση να εκτεθείς είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό.
  13. Αλήθεια πώς ένιωσες την πρώτη φορά που εκτέθηκες σε κοινό;
  14. Δεν τη θυμάμαι πεντακάθαρα όμως θυμάμαι ότι από την πρώτη ατάκα που είπα ο κόσμος γέλασε. Βέβαια ήταν ένα εύκολο αστείο, ένα λογοπαίγνιο με τον τίτλο ενός τραγουδιού της εποχής. Μετά δεν θυμάμαι άλλα πράγματα, μόνο ότι υπήρχαν χειροκροτήματα και γέλια οπότε κατέβηκα από τη σκηνή αλλά είχα διάθεση να ξαναπάω. Με είχε βοηθήσει πολύ το ότι μου είχαν πει οι υπόλοιποι να μην αγχωθώ αν κάτι δεν πάει καλά, απλά να πω ευχαριστώ και να κατέβω. Δεν είναι κάτι που βασίζεται σε κείμενο ώστε να σε κρίνει ο κόσμος για το αν είπες ή δεν είπες κάτι. Μάλλον το κύριο χαρακτηριστικό τότε ήταν η άγνοια κινδύνου σε τι περιπέτεια έμπλεκα.
  15. Ποια είναι τα αγαπημένα σου θέματα που θίγεις στις παραστάσεις σου;
  16. Το αγαπημένο μου είναι οι σχέσεις γιατί δεν μιλάς μόνο για τετριμμένα πράγματα όπως τα ζευγάρια, μιλάς και για τον εαυτό σου. Για καθημερινά πράγματα, που συμβαίνουν χωρίς να το παίρνεις είδηση την ίδια στιγμή, και γενικότερα θέματα που είναι ιδωμένα μέσα από τη δική μου εμπειρία, γιατί σίγουρα ταυτίζεται με την εμπειρία πολλών ανθρώπων που σε βλέπουν. Μ’ αρέσουν τα θέματα που ο κόσμος μετά σκέφτεται «ωχ ναι το είχα σκεφτεί και εγώ αυτό».
  17. Έχεις δει ζωντανά stand up στο εξωτερικό. Κάνε μας μια σύγκριση με την Ελλάδα.
  18. Έχω δει στην Αγγλία και οι διαφορές και από συζητήσεις που έχω κάνει είναι ότι το κοινό είναι πολύ πιο απαιτητικό και επιθετικό διότι είναι μια παράδοση δεκαετιών εκεί οπότε στα μικρά club μπορεί αν το αφήσει ο κωμικός να γίνει λίγο «αρένα». Όσον αφορά τους κωμικούς, μπορώ να πω ότι στις παραστάσεις που έχω δει στο Λονδίνο φαίνεται η εμπειρία και η τεχνική, όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο διότι αυτοί οι άνθρωποι εξελίσσονται μέσα σ’ ένα εξελιγμένο περιβάλλον. Στην Ελλάδα η εξέλιξη είναι ταχύτατη στους κωμικούς αλλά το περιβάλλον δεν σου προσφέρει ποσότητα ευκαιριών και χώρων να κάνεις μεγάλες παραστάσεις ακόμα. Αυτή η διαφορά καθυστερεί την εξέλιξη του είδους.