«Μωρό μου… σταμάτα πια τη γκρίνια»! Πες μας πόσες φορές έχεις ακούσει τον Γιώργο, το Βασίλη, τον Πέτρο, τον Τάκη…. εεε εντάξει όλους τους κατά καιρούς αγαπημένους σου να σου το λένε; Αρχικά σκέφτεσαι πως είναι απλά υπερβολικοί αλλά, μετά που τα βάζεις κάτω, κάνεις μια αναδρομή στα γεγονότα του παρελθόντος και σκέφτεσαι πως μπορεί να είχαν και δίκιο. Φίλη και φυσικά φίλε μου (για όσους άντρες μας διαβάζουν) είναι γεγονός πως γυναικεία γκρίνια υπάρχει και μπορεί να σε βασανίσει από το πρώτο λεπτό της γέννησης σου δηλαδή από την ίδια σου τη μητέρα μέχρι και τη τελευταία από τη γυναίκα δηλαδή που αποφασίζεις να γεράσεις κρατώντας της το χέρι ή να έχεις για κολλητή.

Οι γυναίκες για έναν ανεξήγητο λόγο αγαπούν την τελειότητα ή τέλος πάντων ότι η κάθε μία θεωρεί τέλειο (γιατί περί ορέξεως κολοκυθόπιτα) και βρίσκουν συνεχώς λόγο να γκρινιάζουν. Οι τρίχες των μαλλιών πετάνε, η μπλούζα δε στρώνει, όπως πρέπει, άργησες στο ραντεβού πέντε ολόκληρα λεπτά ή ακόμα τόλμησες να πεις τη λάθος λέξη τη λάθος στιγμή… Μπορείς εκείνη ακριβώς τη στιγμή που θα το κάνεις να πας οικιοθελώς να κρεμαστείς μόνος σου πριν σε κρεμάσει η ίδια με μεγάλη της χαρά από το ταβάνι.

Μετά βέβαια από προσωπική μας εμπειρία μπορούμε να βγάλουμε ένα πολύ σωστό συμπέρασμα. Η γυναικεία γκρίνια είναι ένας κανόνας ζωής και μία ταμπέλα που αφού φοράμε εδώ και χρόνια αποφασίσαμε πια να δεχτούμε πως θα την φοράμε πάντα και οικιοθελώς για να μην χαλάσουμε τις καρδιές των άλλων. Πρέπει να σου πούμε, όμως, πως οι άντρες είναι και αυτοί πολλές φορές το ίδιο ή και παραπάνω γκρινιάριδες αλλά η κοινωνία στην οποία ζούμε τους δίνει ελαφρυντικά!

Για να μη το βαρύνουμε άλλο, πρέπει να σου τονίσουμε! Δε φταίμε εμείς οι γυναίκες πάντα! Ας το ρίξουμε σε άλλους! Φταίνε οι πολλές υποχρεώσεις, τα δύσκολα ωράρια, οι χαζοί άνθρωποι που μας περιβάλουν και φυσικά οι ορμόνες. Αυτές οι άτιμες οι ορμόνες που κάνουν πάρτι στον οργανισμό μας τουλάχιστον 4 μέρες το μήνα και μας τρελαίνουν. Άσε που με το πέρασμα των χρόνων έρχεται και η εμμηνόπαυση να μας δώσει το μυαλό στα χέρια.