Ένα πράγμα, το οποίο κάνει τη ζωή όλων μας ενδιαφέρουσα, είναι το γεγονός ότι δεν ζούμε όλοι με τον ίδιο τρόπο. Επιλέγουμε διαφορετικές καριέρες, διαφορετικά σπίτια, διαφορετικά χόμπι και σίγουρα κάνουμε τις δικές μας ατομικές επιλογές.

Εκτός και αν αυτές οι επιλογές μπορούν να βλάψουν τους ίδιους και τους γύρω τους, τότε δεν βγάζει νόημα να μην μας ενδιαφέρει ο λόγος που επιλέγουν διαφορετικά μονοπάτια από εμάς.

Για παράδειγμα, ένας γονέας, ο οποίος είναι στο σπίτι και δεν εργάζεται κανονικά δεν μπορεί να είναι το ίδιο με έναν γονέα, ο οποίος δουλεύει κανονικά και έχει λιγότερο χρόνο με το παιδί του.Όποια και αν είναι η επιλογή, καμία δεν σημαίνει ότι είναι πιο σωστή και πιο λάθος. Καθώς, είναι διαφορετικές καταστάσεις. Κι όμως ο ένας έχει την τάση να κρίνει τον άλλον γι’ αυτήν την επιλογή. Ο ένας γονιός υποστηρίζει ότι είναι πιο κοντά στα παιδιά του και κάνει καλύτερη ανατροφή αυτού, ενώ ο άλλος δεν το κάνει καλά αυτό, γιατί απλά δεν έχει χρόνο. Αυτό είναι λάθος, το ένα δεν αναιρεί το άλλο και δεν είναι σωστό να κρίνεις κάποιον γι’αυτό.

Γιατί, όμως, συνεχώς θέλουμε να κοιτάμε τις ζωές των άλλων και δεν επικεντρωνόμαστε σε αυτό που εμείς είμαστε; Υπάρχει μια εξήγηση γι΄αυτό.

Κάθε φορά που παίρνουμε μια μεγάλη απόφαση, θέλουμε να νιώθουμε ότι είναι και η σωστή επιλογή. Για να αποφύγουμε τις επιπτώσεις σε περίπτωση που αυτή δεν είναι η σωστή επιλογή, έχουμε την τάση να εξιδανικεύουμε την επιλογή, την οποία κάναμε και να υποτιμούμε αυτήν, την οποία απορρίψαμε. Γ

ια παράδειγμα, όταν κάποιος αποφασίσει να αγοράσει ένα σπίτι στην πόλη αντί για ένα σπίτι στα προάστια, μπορεί να αρχίσει να βλέπει την πόλη, στην οποία ζει με ένα πιο θετικό βλέμμα και το προάστιο αρνητικά, για να πείσει τον εαυτό του ότι έκανε την σωστή επιλογή.

Οποιαδήποτε επιλογή και να κάνουμε έχουμε την τάση να την δικαιολογούμε πάντα έχοντας σαν παράδειγμα τους άλλους, προκειμένου να πείθουμε τον εαυτό μας και τους άλλους ανθρώπους ότι αυτή είναι η επιλογή, την οποία θα έπρεπε να είχαμε κάνει.

Όταν τα πράγματα πάνε στραβά, δημιουργούνται ρήξεις μεταξύ των ανθρώπων μόνο και μόνο επειδή έχουν κάνει διαφορετικές επιλογές. Και ακόμα κι αν δεν εκφράζουν ανοιχτά τις σκέψεις αυτές, μπορούν ακόμα να επηρεάσουν τα συναισθήματά των άλλων ανθρώπων με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, ακριβώς επειδή έχουν την τάση να κοιτούν και πάλι τις επιλογές των άλλων.

Επομένως, ποια είναι η λύση στην ανάγκη των ανθρώπων να κοιτούν τις ζωές των άλλων;

Έχοντας επίγνωση της τάσης μας να εξιδανικεύουμε τις επιλογές μας, αυτό μπορεί να βοηθήσει να κρατήσουμε τις επικριτικές παρορμήσεις μας υπό έλεγχο. Είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι οι περισσότερες αποφάσεις έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Μόνο και μόνο επειδή μια απόφαση έχει μειονεκτήματα δεν σημαίνει ότι ήταν το λάθος ή πρέπει να αιτιολογείται από εναλλακτικές λύσεις.

Και την επόμενη φορά που κάποιος θα σε κρίνει για τις επιλογές σου, να θυμάσαι ότι η κριτική τους μπορεί να είναι περισσότερα για τους ίδιους τους εαυτούς τους παρά για εσένα.

Καθένας είναι μοναδικός, κάνει διαφορετικές επιλογές και αυτές δεν είναι σωστές ή λάθος. Είναι πολύ υποκειμενικό και κανείς δεν μπορεί να δώσει σαφή απάντηση γιατί κάτι είναι έτσι ή αλλιώς.

Photo: Vitezslav Valka/Shutterstock