Είμαι Ελληνίδα φορολογούμενη, στα όρια της χρεοκοπίας και ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ.

Ένα χρόνο μετά… θα ξαναψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ;

Πριν απαντήσω σ’ αυτό το ερώτημα θέλω να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου.

Την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουμε δικηγόρους, γιατρούς και αγρότες στους δρόμους. Έχουμε υπουργούς να ζητάνε να προπληρώσουμε υπερβολικούς φόρους και μας κάνουν κρατήσεις στους μισθούς. Επίσης, την ώρα που γράφονται αυτές οι λέξεις ο πολιτικός κόσμος αρνείται να αποφασίσει για τις τηλεοπτικές άδειες και να πληρώσουν οι έχοντες… γιατί έχουν φιλίες που κρατάνε χρόνια. Την ίδια στιγμή ο κόσμος έχει εναντιωθεί στο σποτάκι του ΣΥΡΙΖΑ όπου κάποιοι μεγαλοδημοσιογράφοι φαίνονται να ακούν το επάγγελμα τους, σωστά ή λάθος, αντικειμενικά ή υποκειμενικά.  Και μαζί με όλα αυτά ο κόσμος πεθαίνει από μία γρίπη, κυρίως γιατί τα νοσοκομεία μας δεν έχουν κρεβάτια στις ΜΕΘ. Και εγώ, η μέση ελληνίδα φορολογούμενη κάθομαι και τα κοιτάω αγκαλιά με μία σόμπα και μία κουβέρτα γιατί που λεφτά για κεντρική θέρμανση.

Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως. 2016 και εγώ έχω περισσότερα έξοδα από έσοδα. Δεν είναι τρόπος του λέγειν, είναι κυριολεκτικό αυτό το δεδομένο. Την ίδια στιγμή, λοιπόν, ο κύριος υπουργός Μπούρου βγαίνει και μου λέει με διάγγελμα, ομιλία, σημείωμα, ή ότι άλλο τον φωτίσει ο Θεός ότι πρέπει να προπληρώσω τον φόρο για την επιχείρηση μου και να μου κάνει επιπλέον μείωση στη σύνταξη μου. Ο κύριος Μπούρου όμως δεν μειώνει τον μισθό του. Και αναρωτιέμαι εγώ, γιατί κύριε Μπούρου δεν μοιραζόμαστε το βάρος; Γιατί εγώ να παίρνω 540 ευρώ καθαρά και εσύ 5.400 (το λιγότερο) καθαρά χωρίς να βάλω τα ποσά από τις ειδικές επιτροπές, τα αυτοκίνητα σου κτλ; Γιατί κύριε Μπούρου δεν κάνεις μείωση και στην δική σου υπέρογκη σύνταξη και αναγκάζεις την γιαγιά μου και την μαμά μου να ζουν με 380 ευρώ;

Και όσο τα σκέφτομαι αυτά χαμηλώνω την σόμπα, γιατί σκέφτομαι πως δεν γίνεται να καλομάθω στην ζέστη γιατί αύριο θα πρέπει να πληρώσω το ενοίκιο, άρα μέχρι 1η του επόμενου μήνα δεν θα μπορώ να στηρίξω την κηροζίνη της σόμπας.

Και οι σκέψεις συνεχίζονται… πιο παγωμένες πλέον καθώς βλέπω τους αγρότες να κλείνουν τους δρόμους και σκέφτομαι ότι καλά κάνουν. Γιατί δεν γίνεται ο κύριος Μπούρου να λέει ότι παλεύει για εκείνους και την ίδια στιγμή να τους τσακίζει σαν κλάδο. Γιατί η Ελλάδα τι είναι αγαπημένε Μπούρου μου; Οι αγρότες, οι ψαράδες και ο τουρισμός είναι γιατί από όσο θυμάμαι ούτε βαριά βιομηχανία έχουμε ούτε ακόμα έχουμε δει τις ξένες επενδύσεις που μου υπόσχεσε.

Και από την άλλη βλέπω να σφάζονται και να κολλάνε στον τοίχο την Κυβέρνηση γιατί έδειξε ένα βίντεο το οποίο λέει την αλήθεια. Μην μου πεις αγαπημένε μου όμως ότι έχεις τόσο κοντή μνήμη και έχεις ξεχάσει τους μεγαλοδημοσιογράφους που έδειχναν για 90 λεπτά σερί την διαδήλωση του ΝΑΙ και για 9 λεπτά την διαδήλωση του ΟΧΙ…. Μην μου πεις ότι ξεχνάς τα γραφεία Τύπου ή τις δημόσιες σχέσεις σε επιχειρήσεις εμπόριου όπλων. Μην μου πεις ότι ξεχνάς.

Ναι, δεν έχω άλλες δυνάμεις να στηρίξω μία χώρα η οποία με ξεζουμίζει γιατί κάποιοι αποφάσισαν να γλύψουν το κοκκαλάκι του κόσμου και να γεμίσουν τσέπες, σακούλες και τραπεζικούς λογαριασμούς σε νησια που δεν ήξεραν ότι βρίσκονται στον χάρτη με δικά μας χρήματα. Ναι δεν αντέχω, όχι μόνο ηθικά αλλά κυρίως σωματικά να εργαστώ πάνω από τα 12ωρα που εργάζομαι για να έχω τον βασικό μισθό και να τα ξαναμοιράσω στο κράτος.

Όσο για την απάντηση που σου χρωστάω για το αν θα ξαναψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ… ναι, θα ξαναψηφίσω, όχι γιατί μέσα στον ένα χρόνο έκανε τη διαφορά, αλλά γιατί από όσο ξέρουμε δεν έχει φάει –τουλάχιστον ακόμα, δεν ξεπούλησε την περιουσία μου στην Εκκλησία, γιατί φαίνεται να παίρνει σκληρές για μένα αποφάσεις αλλά ίσως τα εγγόνια μου να έχουν ένα καλύτερο μέλλον. Και να σου πω και κάτι αγαπημένε μου; Δεν θέλω να ξαναδώ αυτούς που με έφεραν σε αυτή τη κατάσταση να γίνονται πάλι κυβέρνηση γιατί τον αράπη και αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς.

Σε αφήνω τώρα αγαπημένε, κλείνω τον υπολογιστή γιατί που λεφτά για την ΔΕΗ.

Το κείμενο έστειλε αναγνώστρια του ipop.gr . Στείλε και εσύ το δικό σου κείμενο στο info@ipop.gr.