Δ.Γιαννούλη: Ένα έγκλημα ξεδιπλώνεται μπροστά μας |7 ρόλοι από έναν άνθρωπο μέσα σε 65 λεπτά
ΕΙΣΟΔΟΣ

Δ.Γιαννούλη: Ένα έγκλημα ξεδιπλώνεται μπροστά μας |7 ρόλοι από έναν άνθρωπο μέσα σε 65 λεπτά

Αφροδίτη Πρέβεζα
γράφει #πρόσωπα

«Θρόνος Αντίκα»: Ένας μονόλογος που ανεβαίνει στη σκηνή του Vault Theatre Plus και σε καθηλώνει απ’ την αρχή μέχρι το τέλος. Μια ολόκληρη δίκη, ένα έγκλημα το οποίο ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια των θεατών, οι οποίοι «στύβουν» το μυαλό τους για να μπορέσουν να καταλάβουν: Τελικά ποιος σκότωσε ποιον;

Η Δέσποινα Γιαννούλη, ταλαντούχα κι οπλισμένη με θάρρος, ανεβαίνει επί σκηνής, ενσαρκώνοντας 7 διαφορετικούς ρόλους, καταφέρνοντας να κρατήσει τον θεατή προσηλωμένο μέχρι το τέλος.

Το iPop.gr συνάντησε τη Δέσποινα Γιαννούλη, η οποία μας μίλησε για τις ιδιαιτερότητες της παράστασης, αλλά και του ρόλου της, το μήνυμα που θέλει να περάσει στο κοινό, αλλά και τα στερεότυπα, τα οποία μαστίζουν την κοινωνία μας.

  1. Ας τα πάρουμε απ’ την αρχή: Πού βασίζεται η παράσταση «Θρόνος Αντίκα» και ποιος είναι ο δικός σου ρόλος σ’ αυτήν;
  2. Το έργο βασίζεται στην ομότιτλη νουβέλα της Λιλής Ζωγράφου. Ο ολοκληρωμένος τίτλος είναι «Θρόνος Αντίκα χαρίζεται εις ρέκτην». Είναι απ’ τη συλλογή διηγημάτων «Μου σερβίρεται ένα βασιλόπουλο, παρακαλώ;». Ο ρόλος μου είναι λίγο σύνθετος: Στην ουσία είμαι η αφηγήτρια- συνήγορος του κατηγορούμενου, κου Ταδούλη, και φέρω επί της σκηνής όλα τα πρόσωπα της ιστορίας για να δούμε μέσα απ’ τη δική τους ματιά πώς φθάσαμε στη δολοφονία της περίφημης Τζένης.

  1. Οι γρήγορες εναλλαγές τόσων πολλών και διαφορετικών ρόλων ήταν ένα δύσκολο κομμάτι; 
  2. Στην αρχή είναι λίγο δύσκολο, καθώς πρέπει να προσεγγίσεις όλους αυτούς τους διαφορετικούς χαρακτήρες. Στην πραγματικότητα, πρέπει να βρεις ποιος είναι ο καθένας χαρακτήρας, να είσαι πολύ σίγουρος για το τί είναι ο καθένας και τι θέλει να πει, ώστε να μπορείς να περνάς γρήγορα απ’ τον ένα στον άλλο, όντας πολύ σίγουρος. Φυσικά η τεχνική παίζει πολύ σημαντικό ρόλο σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ειδικά όταν είσαι μόνος σου. Για εμένα, όμως, είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον απ’ την αρχή: Έπρεπε να περάσω μέσα από όλους αυτούς τους ανθρώπους, να κάνω αυτή τη διαδρομή. Η διαδρομή έχει ενδιαφέρον γιατί πάντα κάτι βρίσκεις, κάτι καινούριο.
  3. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση για σένα στον ρόλο σου;
  4. Νομίζω ότι μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να μπορέσω να μεταφέρω αυτό το οποίο εγώ είχα καταλάβει απ’ το έργο κι αυτό το οποίο με βάζει ν’ αναρωτιέμαι κάθε βράδυ: Ποιος σκότωσε ποιον; Αυτό ήταν για εμένα το μεγάλο στοίχημα, γιατί η ιστορία έχει πολλά επίπεδα και αυτό ήταν και το κομμάτι το οποίο μας τράβηξε στην ενασχόλησή μας μαζί της.

Θρόνος Αντικα

  1. Σε άγχωσε ο μονόλογος; Το γεγονός ότι έχεις πάνω σου όλη την ευθύνη;
  2. Με άγχωσε φυσικά, αλλά στην ουσία δεν έχεις όλη την ευθύνη. Είχα μια εξαιρετική καθοδήγηση απ’ τον σκηνοθέτη, τον Θωμά Βελισσάρη. Είχα πολύ στήριξη από όλη την ομάδα της παράστασης. Η σκηνογράφος, Rosa Karac, έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να αισθάνομαι πιο άνετα μ’ αυτά που θα φοράω, είναι πολύ σημαντικό να είσαι άνετος πάνω στη σκηνή. Ο μουσικός της παράστασης, ο οποίος δούλεψε με τη φωνή μου, με την ενορχήστρωση των κομματιών με βοήθησε επίσης πολύ. Όλοι εργάστηκαν πολύ για την παράσταση και αυτό μου πρόσφερε ένα «μαξιλάρι» ασφάλειας σε πρώτη φάση. Από εκεί και πέρα όταν ανεβαίνεις στη σκηνή, είτε θα είσαι εκεί κι ό,τι γίνει θα το αντιμετωπίσεις, είτε δεν είσαι, οπότε είσαι εκτεθειμένος ανά πάσα ώρα και στιγμή. Το ίδιο ισχύει είτε αν είσαι μόνος σου στη σκηνή, είτε με άλλα δέκα άτομα. Φυσικά ο μονόλογος είναι τρομακτικός σε μια πρώτη φάση, αλλά εάν έχεις γύρω σου ανθρώπους, οι οποίοι το έχουν στηρίξει, ανεβαίνεις με όση μεγαλύτερη ασφάλεια μπορείς.
  3. Είχες δηλώσει πριν από λίγο καιρό ότι δεν θα ήθελες πεις ποιο μήνυμα περνάει η παράσταση στο κοινό, για να εξάγει ο καθένας το δικό του συμπέρασμα. Ποιο είναι, όμως, το μήνυμα που θέλεις να περάσεις εσύ η ίδια μέσα απ’ την παράσταση;
  4. Για εμένα, το μεγάλο μήνυμα του έργου είναι η ανάληψη της ευθύνης. Έτσι όπως εγώ διαβάζω το έργο, είναι η ευθύνη την οποία έχει ο καθένας για τη ζωή του. Όσο κι αν λέμε, «ο τάδε με πιέζει να κάνω αυτό», «ο άλλος με βάζει να κάνω εκείνο», ο καθένας μας ευθύνεται για τις αποφάσεις του, τις πράξεις του και τελικά για τον δρόμο στον οποίο βάζει τον εαυτό του. Αυτό είναι αυτό το οποίο διαβάζω εγώ στο έργο και θέλω να μπορεί να περάσει και στους θεατές: Κανένας δεν είναι ανεύθυνος, άμοιρος ευθυνών.

  1. Το έργο έχει γραφτεί τη δεκαετία του 1980. Θεωρείς ότι είναι κατά κάποιο τρόπο προφητικό για την Ελλάδα του σήμερα;
  2. Ναι, η Λιλή Ζωγράφου γενικά σαν συγγραφέας έβλεπε μπροστά και όλα της τα έργα ήταν προχωρημένα σε σχέση με την εποχή τους, αλλά το συγκεκριμένο νομίζω πως ήταν πραγματικά προφητικό γι’ αυτό το οποίο έμελλε να συμβεί: Μια χώρα έκπτωτη, μια μεγαλοαστή σε πτώση η οποία αρνείται να αποδεχτεί την πτώση της και κρατιέται με όποιον τρόπο μπορεί.
  3. Πόσο μας επηρεάζουν στις καθημερινές αποφάσεις κι αντιλήψεις μας τα στερεότυπα τα οποία υπάρχουν στην κοινωνία μας;
  4. Τα στερεότυπα μας επηρεάζουν σ’ ένα μεγάλο βαθμό, αλλά είναι πάντα στο χέρι του καθενός να πει ότι κάτι δεν τον εκφράζει, δεν τον γεμίζει και να ακολουθήσει έναν διαφορετικό δρόμο, προς το καλύτερο. Φυσικά επηρεαζόμαστε και αυτό είναι και το δύσκολο κομμάτι για να προχωρήσει ο καθένας μας παρακάτω: Πρέπει να ξεπεράσει και να παλέψει όλα αυτά τα στερεότυπα για να πάει παρακάτω.
  5. Στην παράσταση βλέπουμε μια πολύ ισχυρή γυναίκα κι έναν άβουλο σύζυγο, τουλάχιστον μέχρι κάποιο σημείο του έργου. Θεωρείς ότι αυτό το φαινόμενο είναι πιο έντονο στις μέρες μας σε σχέση με το παρελθόν;
  6. Νομίζω ότι αυτό το κομμάτι σχετίζεται πολύ με την άποψη της Λιλής Ζωγράφου, η οποία θέτει το ζήτημα της μητριαρχικής και της πατριαρχικής κοινωνίας. Στην ουσία αυτό που λέει είναι ότι εμείς είμαστε μια μητριαρχική κοινωνία, η οποία πάει και κρύβεται πίσω από μια πατριαρχική κοινωνία. Ουσιαστικά, όμως, η γυναίκα ορίζει τη σχέση. Νομίζω ότι οι νεότερες γενιές το αναγνωρίζουμε αυτό, δεν ξέρω αν το έχουμε ξεπεράσει, αλλά νομίζω ότι μπορούμε τουλάχιστον να το αναγνωρίσουμε, οπότε είμαστε σε καλό δρόμο. Φυσικά ο καθένας θέλει και τον χρόνο του, αναλόγως και με το πώς έχει μεγαλώσει και τι πρότυπα είχε μέσα στην οικογένειά του.
Συντελεστές

Κείμενο: Λιλή Ζωγράφου

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Θωμάς Βελισσάρης

Σκηνογραφία – Ενδυματολογία: Rosa Karac

Ενορχήστρωση – Μουσική: Ντίνος Τσέλης

Σχεδιασμός αφίσας: Σοφία Παπαδοπούλου

Video/trailer: Σταύρος Συμεωνίδης

Φωτογραφίες: Δημήτρης Βλάικος

Επικοινωνία – Πολιτιστική διαχείριση: The Crab

Ερμηνεία: Δέσποινα Γιαννούλη

Info!

Πρώτη δικάσιμος: Τετάρτη 15 Μαρτίου στις 20:00

Η απολογία του Τεό Ταδούλη θα πραγματοποιείται κάθε Τετάρτη στις 20:00 και κάθε Πέμπτη στις 21:00

Διάρκεια απολογίας: 65 λεπτά

Παράβολα:

10 ευρώ γενική είσοδος

8 ευρώ φοιτητικό, ομαδικό

5 ευρώ ατέλειες, ανέργων

Για 8 παραστάσεις στο Vault Theatre Plus (έως τις 6 Απριλίου)

Τηλέφωνα κρατήσεων: 213 035 6472 και 697 777 3875