Αλλαγές στα εργασιακά με τον κατώτατο μισθό, τις συμβάσεις εργασίας, τις απολύσεις και τις απεργίες ζητούν οι δανειστές από την κυβέρνηση, με ένα έγγραφο που στις 21 σελίδες του, περιγράφει αναλυτικά τις ανατροπές στον εργασιακό χώρο.
Το κείμενο μελετούν οι αρμόδιοι από το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης και μετά, σύμφωνα με την εφημερίδα Ελέυθερος Τύπος που σήμερα το δημοσιεύει.

Ποιες είναι οι αλλαγές που ζητούν οι δανειστές:

Κατώτατος μισθός

Οι δανειστές επιμένουν πως είναι υψηλότερος από χώρες ανταγωνιστικές της Ελλάδας και ζητούν να δομηθεί εκ νέου σε πιο απλή βάση. Δεν μένουν ικανοποιημένοι από τις μειώσεις που ήδη έχουν γίνει από το 2012 και το πάγωμα της προυπηρεσίας. Ζητούν ο κατώτατος μισθός να είναι ένα ποσό αναφοράς και να καταργηθούν επιδόματα και τριετίες.

Πως θα καθορίζεται ο μισθός

Το ύψος του θα αποφασίζεται από το κράτος (νόμος 4172/13) αφού ληφθούν υπόψη και συνυπολογιστούν οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας, το ποσοστό ανεργίας, η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και άλλοι παράγοντες. Εδώ ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων θα είναι συμβουλευτικός και όχι δεσμευτικός.
Αν δηλαδή το κράτος αποφασίσει να “κλειδώσει” τον κατώτατο μισθό στα 550 ευρώ, τότε η κάθε επιχείρηση θα δομήσει το πλαίσιο των αμοιβών των εργαζομένων της με κατώφλι αυτό τον μισθό.
Τι θα συμβεί πρακτικά; Κλείνει κάθε συζήτηση για την επαναφορά του καθορισμού του μισθού στη δικαιοδοσία των κοινωνικών εταίρων που υπαινίχθηκε σε πρόσφατες δηλώσεις του ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κατρούγκαλος.
Πρακτικά λοιπόν, η κυβέρνηση θα ενεργοποιεί τον μηχανισμό καθορισμού κατώτατου μισθού και οι εργαζόμενοι θα δουν νέες μειώσεις μέσα στην επόμενη χρονιά και τον μισθό τους χωρίς επιδόματα και τριετίες. Αν μάλιστα είναι νεοεισερχόμενοι τότε θα πρέπει να ξεχάσουν 13ο και 14ο μισθό προς χάρην της ανταγωνιστικότητας!

Ευελιξία αμοιβών (wage flexibility) και συλλογικές συμβάσεις μόνο σε επίπεδο επιχείρησης

Από ότι φαίνεται εδώ μιλάμε για την “ταφόπλακα” στην υπόσχεση “επιστροφή των συλλογικών συμβάσεων”.

Με αυτό το μέτρο η κάθε επιχείρηση ια καθορίζει μόνη της τον χαμηλότερο και τον υψηλότερο μισθό στους εργαζομένους της στο όνομα της επιβίωσής της μέσα στην κρίση. Θα ισχύουν οι επιχειρησιακές συμβάσεις (έναντι της εθνικής ή των κλαδικών ) και η εξέλιξη αυτή σύμφωνα με τους δανειστές θα βάλει τέλος στην αδήλωτη εργασία. Βεβαίως μια τέτοια εξέλιξη οδηγεί σε ακόμα περισσότερους εργαζόμενους μερικών ωρών τους λεγόμενους part-timers.

Απολύσεις

Μέσα από το κείμενο προκύπτει πως οι δανειστες ζητούν αύξηση του ορίου απολύσεων ως 10% (ορίζεται στην κοινοτική οδηγία) και κατάργηση των περιορισμών στις ομαδικές απολύσεις.

Μάλιστα στο κείμενο αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι “δυο περιοχές μπορεί να χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης: α) το κατώφλι για τον ορισμό των συλλογικών απολύσεων και β) την απαίτηση για διοικητική έγκριση των ομαδικών απολύσεων”

Το πρώτο αναφέρεται στο όριο των νόμιμων απολύσεων και τονίζεται ότι “θα μπορούσε να ευθυγραμμιστεί με την ισχύουσα οδηγία της ΕΕ, δηλαδή οι νόμιμες απολύσεις που μπορούν να κάνουν οι επιχειρήσεις άνω των 20 ατόμων κάθε μήνα να αυξηθούν από το 5% στο 10% του αριθμού των εργαζομένων. Ταυτόχρονα δε, με την αλλαγή αυτή το 10% θα εφαρμόζεται σε επιχειρήσεις που απασχολούν από 100 ως 300 άτομα (και 30 τουλάχιστον άτομα σε επιχειρήσεις με 300 εργαζόμενους και άνω), ενώ σήμερα το 5% εφαρμόζεται σε επιχειρήσεις με προσωπικό από 150 άτομα και άνω.

Ξήλωμα του συνδικαλιστικού νόμου με κατάργηση συνδικαλιστικών αδειών και άρση της ασυλίας στις απολύσεις

Σήμερα τα μέλη των συνδικαλιστικών οργανώσεων εξαιρούνται από τις απολύσεις εκτός 5 σπουδαίων λόγων: κλοπή, δολιοφθορά, χρηματισμός κλπ.
Οι δανειστές ζητούν αυτό να αλλάξει. Επίσης: να αποφασίζονται απεργίες από αυξημένο αριθμό εργαζομένων, να συμμορφώνονται οι οργανώσεις με τις δικαστικές αποφάσεις σχετικά με την νομιμότητα των απεργιών και σε επίπεδο επιχειρήσεων να αποφασίζονται οι απεργίες με την πλειοψηφία των εργαζομένων στο σύνολό τους και όχι βάση των ποσοστών της απαρτίας στη συνέλευση.

Επαναφορά του δικαιώματος ανταπεργίας στους εργοδότες με δύο μορφές

  • Το “αμυντικό λοκ άουτ” δηλαδή να μπορεί να κλέινει μια επιχείρηση τμήματά της προκειμένου να προστατεύσει τους χώρους της
  • Το “επιθετικό λοκ άουτ” να αναστέλλει τη λειτουργία της σε καταχρηστικές απεργίες, ώστε να μειώνει τις ζημιές της.

Για να ενισχύσουν τα επιχειρήματά τους οι δανειστές αναφέρουν στο κείμενο πως η “ανταπεργία” παραδόξως είχε ψηφιστεί στην Ελλάδα όταν κανένα κράτος στην ευρώπη δεν την εφάρμοζε και καταργήθηκαν όταν την εφάρμοσαν όλα!