Ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ιστορία. Άλλες φορές την κρατάει βαθιά μέσα του και γνωρίζει μόνο εκείνος την αλήθεια και μερικές άλλες αποφασίζει να τη μοιραστεί.

Ο Keanu Reeves αποφάσισε να μοιραστεί με τους fans του την άγνωστη ιστορία του, που μόνο δικοί του άνθρωποι γνώριζαν μέχρι στιγμής, προκειμένου να προτρέψει τον κόσμο να ζήσει και να προσπαθεί, παρά τα προβλήματα που μπορεί να έχει.

Ο Keanu Reeves έγραψε στο Facebook:

«Οι περισσότεροι άνθρωποι με γνωρίζουν, αλλά δεν ξέρουν την ιστορία μου. Όταν ήμουν 3, είδα τον πατέρα μου να φεύγει. Έχω πάει σε τέσσερα διαφορετικά γυμνάσια και έχω παλέψει με τη δυσλεξία, η οποία έκανε την εκπαίδευσή μου πιο δύσκολη απ’ ό, τι για τους περισσότερους. Τελικά άφησα το γυμνάσιο, χωρίς να πάρω το δίπλωμα.

Όταν ήμουν 23, ο καλύτερός μου φίλος, ο River Phoenix, πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών.

Το 1998 γνώρισα την Jennifer Syme. Ερωτευτήκαμε κατευθείαν και το 1999 έμεινε έγκυος στην κόρη μας. Δυστυχώς μετά από 8 μήνες το μωρό μας γεννήθηκε θνησιγενές. Ήμασταν συντετριμμένοι από το θάνατο της κόρης μας και η σχέση μας σταμάτησε. 18 μήνες αργότερα η Jennifer σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Από τότε αποφεύγω τις σοβαρές σχέσεις και το να αποκτήσω παιδί.

Η μικρότερη αδερφή μου είχε λευχαιμία. Σήμερα, έχει θεραπευτεί και έχω δωρίσει το 70% των κερδών μου από το «Μatrix» σε νοσοκομεία που θεραπεύουν τη λευχαιμία.

Είμαι ένας από τους λίγους stars του Hollywood που δεν μένουν σε έπαυλη. Δεν έχω σωματοφύλακες και δεν φοράω φανταχτερά ρούχα.

Και παρόλο που έχω 100 εκατ. δολάρια, εξακολουθώ να χρησιμοποιώ το μετρό και το λατρεύω!

Έτσι, στο τέλος πιστεύω πως μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε ότι ακόμα και μέσα στην τραγωδία, ένας λαμπρός άνθρωπος μπορεί να αναπτυχθεί.

Δεν έχει σημασία τί συμβαίνει στη ζωή σας, μπορείτε να το ξεπεράσετε! Αξίζει να ζείτε τη ζωή».

Την ίδια στιγμή ο Keanu Reeves ανέβασε ένα video από το μετρό, όπου σηκώθηκε για να παραχωρήσει τη θέση του, γράφοντας από κάτω:

«Μεγάλωσα δείχνοντας σεβασμό. Έμαθα να χτυπάω την πόρτα πριν μπω. Να χαιρετάω όταν εισέρχομαι στο δωμάτιο. Να λέω «παρακαλώ» και «ευχαριστώ» και να σέβομαι τους μεγαλύτερούς μου. Να παραχωρώ τη θέση μου σε κάποιον άλλον, εάν το έχει ανάγκη. Να λέω «ναι κύριε» και «όχι κύριε» και να βοηθάω τους άλλους, όταν με έχουν ανάγκη. Να μην στέκομαι στην άκρη και απλά να παρακολουθώ.

Να κρατάω την πόρτα για το άτομο πίσω μου, να λέω «συγγνώμη» όταν χρειάζεται και να αγαπάω τους ανθρώπους γι’ αυτό που είναι και όχι γι’ αυτό που μπορώ να πάρω από αυτούς.

Και το πιο σημαντικό, μεγάλωσα μαθαίνοντας να συμπεριφέρομαι στους ανθρώπους ακριβώς όπως θα ήθελα να μου συμπεριφέρονται. Αυτό λέγεται σεβασμός.

Αν έχετε μεγαλώσει με τον ίδιο τρόπο, κοινοποιήστε το στο profile σας».

Photo: Facebook