Άφησε την τελευταία του πνοή ο Ανδρέας Μπάρκουλης στο νοσοκομείο Αγία Ολγα -σε ηλικία 80 ετών- όπου νοσηλευόταν τις τελευταίες εβδομάδες. 

Ο Ανδρέας Μπάρκουλης αντιμετώπιζε αναπνευστικά προβλήματα με αποτέλεσμα να μπαινοβγαίνει στο νοσοκομείο. Τελευταία του εισαγωγή ήταν στις 6 Ιουλίου ενώ η προηγούμενη τον Φεβρουάριο, οπότε και είχε μεταφερθεί και πάλι στο νοσοκομείο καθώς είχε υποστεί πνευμονικό οίδημα.

Τα τελευταία χρόνια μαζί με την σύζυγό του Μαρία και τον γιο του Νικόλα, πέρασε δύσκολες καταστάσεις όπως το γηροκομείο, το κέντρο αποκατάστασης αλλά και τη μάχη με τα νοσοκομεία. Ο ίδιος με μεγάλα αποθέματα δύναμης δήλωνε ως το τέλος, «θέλω να ξανά περπατήσω.Το θέλω πάρα πολύ» και συμπλήρωνε: «Δεν νιώθω τα πόδια μου νεκρά μετά από πολύ καιρό. Με την βοήθεια του φυσιοθεραπευτή νιώθω πως δικαιούμαι να περπατήσω πάλι. Μπορεί να είμαι μεγάλος αλλά εγώ θέλω και το χρωστάω στο παιδί μου να αγωνιστώ για αυτό το οποίο και έχω στερηθεί πολύ τον τελευταίο καιρό, που δεν περπατάω».

Ποιος ήταν ο Ανδρέας Μπάρκουλης

Ο Ανδρέας Μπάρκουλης υπήρξε ένας από τους γοητευτικότερους ζεν πρεμιέ της δεκαετίας του ’60. Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Αυγούστου του 1936. Σπούδασε υποκριτική και κατά την αποφοίτησή του χαρακτηρίστηκε εξαιρετικό ταλέντο. Παντρεύτηκε 3 φορές και απέκτησε τρία παιδιά.

Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1956 και στον κινηματογράφο το αμέσως επόμενο έτος με την ταινία Μαρία Πενταγιώτισσα.

Ανδρέας Μπάρκουλης

Η ατάκα «Κορίτσια, ο Μπάρκουλης!» τον συντρόφευε από την αρχή της καριέρας του μέχρι και σήμερα.

Εμφανίστηκε σε περισσότερες από εκατό ταινίες, όπως «Κοινωνία ώρα Μηδέν» (1966) , «Κοντσέρτο για πολυβόλα» (1967), «Όλγα Αγάπη μου» (1968), αλλά και κωμωδίες, όπως «Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα» (1958), «Διακοπές στην Αίγινα» (1958), «Η Μουσίτσα»(1959), «Μην είδατε τον Παναή» (1962), «Το Δόλωμα» (1964), «Τζένη Τζένη» (1965), «Ησαΐα μη Χορεύεις» (1969), «Μια τρελή τρελή σαραντάρα» (1970) και η «Θεία μου η χίπισσα» (1970).