Η Εβελίνα δύσκολα απόφεύγει τη σύγκριση με την μαμά της, Μπέσσυ Αργυράκη. ΄Έτσι γίνεται συνήθως με τα παιδιά επωνύμων όταν ακολουθούν το επάγγελμα του γονέα τους. «Για τους άλλους είναι η Μπέσσυ Αργυράκη αλλά για μένα είναι απλώς η μαμά μου». «Το καταλαβαίνω ότι το θέμα πουλάει, όμως θα μπορούσαν να με ρωτήσουν και άλλα πράγματα. Μην λέω συνέχεια τα ίδια και τα ίδια! Για παράδειγμα, δεν ξέρουν τίποτα για τον μπαμπά μου και είναι μεγάλο κρίμα» Έτσι και εμείς, αποφασίσαμε να της δώσουμε να γράψει μία έκθεση για τον πατέρα της

 «Ο μπαμπάς μου»

Τον μπαμπά μου τον λένε Λευτέρη. Είναι ψηλός, με μαύρα μαλλια και γαλαζοπράσινα μάτια. Όμως έχει κάτι στο πρόσωπό του και θυμίζει τον Βοσκόπουλο. Τότε έμοιαζε με τον Βοσκόπουλο του τότε και τώρα μοιάζει με τον Βοσκόπουλο του τώρα. Τι εννοείς έχει μπαταλέψει ο Βοσκόπουλος; Εγώ τον θεωρώ πιπίνι. Αυτά τα λές εσύ. Κάποιοι άνθρωποι είναι αγέραστοι. Ένας από αυτούς είναι και ο μπαμπάς μου.

Εξωτερικά μοιάζω φρικτά στον μπαμπά μου. Σαν να έφτυσε και να φύτρωσα. Είναι κούκλος και αυτός σαν και εμένα. Δεν έχει μουστάκι ο μπαμπάς μου. Αλλά υποψιάζομαι ότι αυτό ήταν μπηχτή για εμένα! Αν ψάχνεις -ντε και καλά- κάποιον με μουστάκι, έχει ο θείος μου! Ο μπαμπάς τραγουδάει φανταστικά. Νομίζω τελικά ότι σε αυτόν έμοιασα σε όλα!

Είναι  βέβαια λίγο αυστηρός. Και όταν λέω λίγο εννοώ αρκετά προς πολύ. Ή για να το θέσω καλύτερα, είναι παλαιών αρχών. Όταν ήμουν μικρότερη με ενοχλούσε. Τώρα πια το βλέπω από την τρυφερή του πλευρά. Θυμάμαι δεν με πολυάφηνε να βγαίνω. Ακόμα και όταν γινόταν, είχα περιορισμό στις ώρες. Για να καταλάβεις – στο δημοτικό ακόμα- αν τύχαιναν δύο πάρτυ την ίδια εβδομάδα έπρεπε να επιλέξω σε ποιο από τα δύο θα πάω. Δεν υπήρχε καμία περίπτωση να πάω και στα δύο.

Δεν νομίζω ότι έχει συνηθίσει το γεγονός ότι η κόρη του, δηλαδή εγώ, δουλεύει νύχτα. Όταν δούλευε η μαμά μου ήταν άλλες εποχές. «Τα πράγματα τότε ήταν αγνότερα και πιο καθαρά από σήμερα» λέει.

Αρχηγός του σπιτιού είναι ο μπαμπάς. Και όπως σε κάθε οικογένεια στην οποία αρχηγός είναι ο μπαμπάς, η κόρη φροντίζει να είναι μπαμπάκιας. Έτσι κάνω και εγώ! Σαφώς και είμαι το κορίτσι του μπαμπά. Παρόλ΄αυτά δεν θα μπορούσα να του πω τα πάντα. Ο μπαμπάς μου ξέρει για μένα όσα πρέπει να ξέρει ένας πατέρας για την κόρη του. Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω μεγάλα μυστικά. Δεν είμαι ιδιαίτερα .. σκανδαλιάρα.

Ο μπαμπάς είναι γυναικολόγος. Αν ένα γυναικολογικό μου πρόβλημα περιγράφεται με λέξεις τότε μόνο θα τον ρωτήσω. Φυσικά με το κεφάλι .. χαμηλωμένο.

Ο μπαμπάς μου είναι σοβαρός. Κάποιο Πάσχα, στο εξοχικό μου στην Επίδαυρο ψάχναμε τι θα φάμε , τα μαγαζιά ήταν κλειστά και στο ντουλάπι είχαμε μόνο τραχανά. Εκεί λοιπόν που τρώγαμε βυθισμένοι στην κατάθλιψη και για το Πάσχα αλλά κυρίως για τον τραχανά γυρνάει και λέει «Ε παιδιά προσέξτε λίγο γιατί μπορεί να έχει και κανένα μαμούνι μέσα. Και όχι τίποτα άλλο, αλλά είναι και Σαρακοστή και νηστεύουμε. Αν το ακούσεις από έναν πολύ σοβαρό άνθρωπο , είναι εξαιρετικά αστείο. Ή τουλάχιστον το πιο αστείο πράγμα που έχει ο πατέρας μου!

Το όνειρο του μπαμπά μου ήταν να γίνω αρχιτέκτονας. Κάποια στιγμή άρχισα να κάνω ιταλικά με σκοπό να φύγω στην Ιταλία. Μετά άλλαξα γνώμη και του γκρέμισα το όνειρο.

Ο μπαμπάς μου είναι από τα Μέγαρα. Τους έχει μεγάλη αγάπη. Του αρέσει να πηγαίνει εκεί (και να με παίρνει μαζί του) . Συνήθως όταν πηγαίνουμε φροντίζουμε τη γη και τα δέντρα. Τεράστια επιτυχία! Κάθε Σεπτέμβρη πατάμε τα σταφύλια μας στο πατητήρι. Κάνουμε τρύγο κανονικό. Κρίμα που δεν το βγάζουμε στο εμπόριο και δεν θα μπορέσετε ποτέ να το πιείτε! Είναι από τα ποδαράκια μας και αυτό το κάνει ακόμα πιο γευστικό.

Αν του έλεγα σήμερα «μπαμπά παντρεύομαι» θα υπήρχε μεγάλη συγκίνηση, πιο μεγάλο υπογλώσσιο και μια ακόμα πιο μεγάλη αγκαλιά. Χαστούκι όχι. Μόνο αν δεν προλαβαίναμε γρήγορα το υπογλώσσιο!Ο μπαμπάς μου καμαρώνει πολύ για μένα. Περισσότερο επειδή κάνω αυτό που μου αρέσει. Νομίζω ότι συγκινείται και λίγο. Αλλά διακριτικά.

Τον αγαπώ τον μπαμπά μου. Πως θα μπορούσα να μην τον αγαπώ; Αφού είναι ο μπαμπάς μου!