Πόσες φορές δεν έχει τύχει να έχεις δουλειά στο κέντρο και ευχήθηκες να είχες ένα παπάκι για να κάνεις τη δουλειά σου; «Γρήγορο,» ευέλικτο, εύχρηστο και πάνω απ όλα οικονομικό. Στα 80΄s όλοι ήθελαν ένα παπάκι γιατί ήταν μόδα και φυσικά δεν απαιτούσε ιδιαίτερες οδηγικές ικανότητες, σε σχέση με τις «δύστροπες» τότε μηχανές μεγάλου κυβισμού.

Οι ιστορίες για τα ανεπανάληπτα και πλέον all time classic μηχανάκια είναι άπειρες και συνεχίζονται να γράφονται καθημερινά στους δρόμους των μεγαλουπόλεων και όχι μόνο.

Ίσως, όμως, την πιο λαμπρή από αυτές να την έγραψε ένας Έλληνας, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης. Τι έκανε, θα αναρωτηθείς, ο κ. Μητσάκης που δεν έχει ξαναγίνει; Στην Αθήνα-Νέο Δελχί με παπάκι πήγε;

Η απάντηση είναι πως ναι. Ταξίδεψε 17 μέρες και 7500 χιλιόμετρα με το παπάκι του και ένα σάκο στην πλάτη από την Αθήνα μέχρι το Νέο Δελχί και διέσχισε καθοδόν την Τουρκία, το Ιράν, το Πακιστάν και την Ινδία.

Ήταν ένα προσωπικό στοίχημα

Ταξιδεύω τουλάχιστον τα τελευταία 20 χρόνια με μοτοσυκλέτα. Ήθελα να δω αν θα μπορούσα με το πιο ταπεινό μεταφορικό μέσο να κάνω ένα μεγάλο ταξίδι και τα κατάφερα. Επέλεξα την Ινδία καθώς είναι μια διαδρομή με πολύ όμορφα στοιχεία και πρόκληση για πολλούς δικυκλιστές.

Είναι εύκολο όμως να κάνει κανείς ένα τέτοιο ταξίδι; Χρειάζεται οργάνωση; Που θα μείνεις; Τι θα χρειαστεί να πάρεις μαζί; Τα ερωτήματα πολλά και οι προβληματισμοί έντονοι για εμάς τους απλούς «θνητούς» οδηγούς όχι όμως και για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη.

Το είχα στο μυαλό μου τουλάχιστον ένα χρόνο και άρχισα να υλοποιώ το σενάριο της διαδρομής τους τελευταίους έξι μήνες. Στο μηχανάκι είχα τα τελείως απαραίτητα γιατί δεν κάνεις προγραμματισμό για το που θα κοιμηθείς. Όπου βρεις και όπου κάτσεις κοιμάσαι. Υπήρξαν 2-3 φορές που χρειάστηκε να χτυπήσω μια πόρτα για να με φιλοξενήσουν. Δεν είχα κανένα παράπονο. Άλλωστε όλοι οι άνθρωποι που συνάντησα ήταν αρκετά εξυπηρετικοί και φιλόξενοι. Παράλληλα ήμουν έτοιμος από γραφειοκρατικής απόψεως (είχα όλα τα χαρτιά μου έτοιμα) και δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα στα σύνορα των χωρών.

Έκανα το Αθήνα-Θεσσαλονίκη κάθε ημέρα

Είχα θέσει ένα χρονικό όριο, για να έχω και την πρόκληση του χρόνου . Δηλαδή το να κάνω αυτό το ταξίδι σε 2 μήνες δε ήταν κάτι το συναρπαστικό γιατί 100χλμ την ημέρα είναι εφικτό. Αλλά όταν θέτεις ένα χρονικό περιθώριο 18-20 ημερών που θα πρέπει να βγάζεις με ένα παπί 500 χλμ την ημέρα ήταν κάτι που σε έβαζε επάνω στη σέλα από 12 μέχρι 14 ώρες.

Αγαπημένος προορισμός το Ιράν

Συνάντησα πάρα πολύ όμορφα μέρη. Πολύ όμορφο ορεινό τοπίο συνάντησα στην ανατολική Τουρκία, εκεί που το παπί αναγκάστηκε ν ανέβει σε υψόμετρο 2200-2300 και μάλιστα λόγω εποχής, οι συνθήκες ήταν δύσκολες. Αγαπημένος προορισμός όμως είναι το Ιράν γιατί έχω ζήσει πολύ ωραίες καταστάσεις. Είναι μια χώρα με πολιτισμό με ιστορία και με ανθρώπους που κάθε άλλο παρά δύσκολοι είναι.

Μας έχουν σε εκτίμηση σε αυτές τις χώρες

Η αλήθεια είναι ότι σαν Έλληνες -Ουνάν όπως μας αποκαλούν- ακόμα έχουμε ένα σεβασμό από τους ντόπιους. Ουσιαστικά η ιστορία μας αποτελεί ένα διαβατήριο για να περάσουμε σ αυτές τις χώρες. Σε σχέση με τους άλλους Ευρωπαίους έχουμε μεγαλύτερη απήχηση και μια πολύ πιο όμορφη αντιμετώπιση.

Το ταξίδι δεν είναι αυτοσκοπός της ζωής μου

Η απάντηση για το αν θα τα τίναζα όλα στον αέρα και να φύγω να ταξιδεύω μια ζωή είναι όχι. Πιστεύω ότι το ταξίδι συμπληρώνει κάποια μεγάλα κενά στη ζωή μου αλλά δεν μπορεί να είναι ο αυτοσκοπός της ζωής.

Το ιστορικό πλέον παπάκι κάνει το ταξίδι της επιστροφής με πλοίο από το Νέο Δελχί για τον Πειραιά και ο περήφανος ιδιοκτήτης του περιμένει πως και πώς να το ξαναοδηγήσει. Αν τώρα, πιστεύεις πως αυτό ήταν και το τελευταίο μεγάλο ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη, «πλανάσαι πλάνην οικτρά».

Το καλοκαίρι θα ταξιδέψω στη Νότια Αμερική. Θα ξεκινήσω από Μπουένος Άιρες και να κάνω ένα τουρ Αργεντινή, Βραζιλία, Βολιβία και Περού. Θα ξεκινούσα από τη Γη του Πυρός όμως τώρα είναι χειμώνας. Έτσι και αλλιώς έχω βρεθεί και εκεί με μηχανή το χειμώνα του 2000 και τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα. Οι εποχές λοιπόν καθορίζουν αυτά τα ταξίδια.

Ας ταξιδέψουμε, όμως, και εμείς μέσα απ τις φωτογραφίες του!

Πάμε Ιράν;

Πάμε Ινδία;

 Πάμε Τουρκία;

 Πάμε Πακιστάν;