Η σχέση εξάρτησης με τον σύντροφο μας έχει πολύ λεπτά όρια. Σε ποιο σημείο δηλαδή ο υπερθετικός βαθμός μπορεί να ξεφύγει και κάπου στην πορεία να γίνει ένα είδος εξάρτησης που σε μερικές περιπτώσεις φτάνει μέχρι και την εμμονή. Κάθε σχέση είναι μοναδική και οπωσδήποτε εξελίσσεται μέσα στα χρόνια και καθώς μεγαλώνουν τα μέρη της. Αυτό το άρθρο δεν έχει σκοπό να εξετάσει τις νόρμες ή τι είναι φυσιολογικό ή όχι, άλλωστε αυτό για τον καθένα είναι διαφορετικό.

νοσταλγούμε τους ανθρώπους
Pexels

Η σχέση εξάρτησης με τον σύντροφο

Στον Χόρχε Μπουκάϊ είχα διαβάσει πρώτη φορά την έννοια της συνεξάρτησης, και την παραβολή του ζευγαριού που ήταν δεμένα τα χέρια τους και έμοιαζαν με πουλιά που δεν μπορούσαν να πετάξουν αφού ήταν δεμένα και χτυπιόντουσαν στο έδαφος τα φτερά τους κάθε που προσπαθούσαν να πετάξουν.

Δεν μπορείς να πετάξεις, να ανθίσεις, να βγάλεις όλα αυτά που κρύβεις μέσα σου αν έχεις στο μυαλό σου συνεχώς να μη χαθείς από τον άλλον, γιατί η σκέψη σου είναι καρφωμένη συνεχώς στον άλλον και όχι στο δικό σου αγώνα προς την αυτοπραγμάτωση.

Είμαστε μαζί και αυτό είναι κάτι μοναδικό και υπέροχο όταν υπάρχει στη φάση της συντροφικότητας και της αγάπης, όμως όταν ο ένας από τους άλλους δεν-μπορεί-να-ζήσει-χωρίς-τον-άλλο, εκεί ξεκινά το πρόβλημα. Φυσικά είμαι υπέρ του υπερθετικού βαθμού, πώς αλλιώς να αγαπήσεις και να αγαπηθείς, μόνο αυτή η αγάπη αξίζει σε όλους αλλά μέχρι το όριο που να μην γίνει αυτό εμμονή.

Διαλέγοντας σύντροφο: Καμία σχέση που έχεις κάνει δεν είναι τυχαία!

Εξαρτημένες σχέσεις

Κάποιοι λένε ότι αυτές οι σχέσεις έχουν τη βάση τους στο παρελθόν μας και στα πρότυπα προσκόλλησης σύμφωνα με τα οποία αναθαφήκαμε. Ένα παιδί που δεν έλαβε την αρμόζουσα προσοχή στα βρεφικά του χρόνια μπορεί να έχει μάθει να ζει αυτόνομο χωρίς πολλά πολλά ή μπορεί να είναι πολύ εξαρτημένο αποζητώντας συνεχώς την αγάπη και τη φροντίδα που του έλειψε.

Φυσικά υπάρχουν και οι άνθρωποι που μεγάλωσαν μέσα σε υγιή πρότυπα προσκόλλησης, δηλαδή οι ανάγκες τους ικανοποιούνταν, ένιωθαν αρεστά και ότι τα αγαπούσαν οι φροντιστές τους και σταδιακά μεγάλωναν αυτόνομα χωρίς την ανάγκη να κρεμαστούν πάνω από έναν άλλο άνθρωπο για να επιβιώσουν.

Όλοι εμείς που κάποτε ήμασταν παιδιά, βρεθήκαμε ξαφνικά μέσα σε μια σχέση, ίσως δεν ξέρουμε πώς να αγαπήσουμε τον άλλον με το σωστό τρόπο. Και φαίνεται ο άνθρωπος που αισθάνεται πιεσμένος και ανελεύθερος, εκείνος που δεν μπορεί να κάνει ρούπι δίχως την έγκριση του άλλου, εκείνου που δεν μπορεί να ζήσει ελεύθερα και ανεξάρτητα. Εκείνου που είναι εξαρτημένος και έχει δημιουργήσει όλο αυτό το χειριστικό περιβάλλον και στον άλλον άνθρωπο.

Να περπατάμε δίπλα δίπλα

Ο Αλμπέρ Καμύ το είχε πει κάποτε και συμφωνώ μαζί του. «Μη βαδίζεις μπροστά μου γιατί μπορεί να μη σε ακολουθήσω. Μη βαδίζεις πίσω μου γιατί μπορεί να μη σε οδηγήσω. Βάδιζε πλάι μου και γίνε ο σύντροφός μου». Δεν έχει ούτε τηλέφωνα κάθε μισή ώρα, ούτε ανάκριση, ούτε έλεγχο από το τι θα βάλει, μέχρι το πώς θα δουλέψει ή πώς θα μιλήσει με τους φίλους και συγγενείς του. Είναι πολύ σημαντικό να αισθάνονται και οι δύο άνθρωποι ελεύθεροι μέσα σε αυτή τη σχέση.

Θα μου πεις και πολύ εύλογα γιατί ο άνθρωπος αυτός δέχεται τον άλλον τον εξαρτημένο; Γιατί πολλές φορές ο εξαρτημένος σύντροφος δημιουργεί αυτή την αίσθηση της σημαντικότητας για τον εαυτό του. Είναι τόσο καλός σύντροφος, ικανοποιεί όλες τις ανάγκες, δεν γκρινιάζει, τα έχει όλα έτοιμα και στο χέρι και πραγματικά δημιουργεί αυτήν την αίσθηση της αυτάρκειας σε όλα τα επίπεδα στον άνθρωπό του που και ο άλλος άνθρωπος δεν νιώθει πίεση.

Όμως σε κάποιο σημείο το ξέρουν καλά και οι δύο, ότι αυτό το σενάριο που έχουν πλάσει δεν είναι λειτουργικό. Και αυτό το καταλαβαίνουν μόνο όταν ο ένας από τους δύο φύγει. Για οποιονδήποτε λόγο. Συνήθως τους χωρίζει ο θάνατος, ή εκείνος που τα βιώνει όλα αυτά, ίσως κάποια στιγμή επαναστατεί.

Είναι άλλο να είσαι φαν του συντρόφου σου και άλλο εξαρτημένος

Είναι η επικοινωνία ο θεμέλιος λίθος της σχέσης; Μπορεί και εσύ να μιλάς λιγότερο με τον σύντροφό σου από όσο έχεις ανάγκη

Φυσικά είμαι υπέρ του να είσαι Φαν του συντρόφου σου, να τον λατρεύεις και να σε λατρεύει και να έχετε πάντα του χαρτάκι με το νούμερο 1 ο ένας για τον άλλο, όμως αυτό είναι ίσως για εμένα ορισμός της υγιούς σχέσης. Για σένα ίσως είναι κάτι άλλο. Από την άλλη εύχομαι να ξυπνήσεις μια μέρα που δεν θα χρειάζεσαι κανέναν άλλον άνθρωπο για να επιβιώσεις. Να είσαι αυτάρκης και ευτυχισμένος μόνος σου.

Μόνο αυτός ο άνθρωπος κάνει ισορροπημένες σχέσεις με τους ανθρώπους γύρω του, χωρίς εξάρτηση και χωρίς την ανάγκη τους. Όμως είναι διαφορετικό το να σε θέλω στη ζωή μου και διαφορετικό το να σε χρειάζομαι στη ζωή μου. Εύχομαι να έχεις ανθρώπους που να σε θέλουν κοντά τους και όχι να χρειάζονται την παρουσία σου για την επιβίωσή τους. Πολύ μεγάλο βάρος αυτό για να το αντέξει ένας άνθρωπος και το καταλαβαίνει μόνο όταν βγει από αυτό και ζήσει σε μια υγιή σχέση.

Στόχος σχέσεις: Πώς θα βρω τον σύντροφο της ζωή μου;

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News