Λυπάμαι αλλά σήμερα θα σου τη χαλάσω. Θα γίνω για λίγο ο δικηγόρος του διαβόλου και θα γράψω ένα άρθρο για σένα αγαπημένη αναγνώστρια που πιάνεις κουβεντούλα με τις φίλες σου και λες: «Θέλω να αλλάξω τον σύντροφό μου». Αυτό είναι κάτι που το κάνουμε όλες, χωρίς εξαίρεση. Και εγώ το έκανα στο παρελθόν και οι φίλες μου και δεν έχω γνωρίσει ούτε μια γυναίκα που να είναι οκ ακριβώς με αυτόν που έχει και να μην θέλει να παρέμβει ούτε στο ελάχιστο στον χαρακτήρα, εμφάνιση και συμπεριφορά του συντρόφου της. Δεν παίρνω το μέρος τους, όμως πολλές φορές βλέπω άντρες να αλλάζουν εντελώς όταν είναι σε μια σχέση, που μοιάζει εντελώς αστείο όλο αυτό. Είναι άλλο να θες να βελτιώσεις μόνος σου κομμάτια του εαυτού σου που δεν σου κάνουν, που δεν είναι πια λειτουργικά για εσένα και άλλο να ακούς κάθε μέρα γκρίνια από τη σύντροφο για να γίνεις κάποιος άλλος.

Θέλω να αλλάξω τον σύντροφό μου

Γνωρίζεις έναν άντρα και τυφλώνεσαι από τον έρωτα, φοράς τα παραμορφωτικά γυαλιά σου και πηγαίνετε πιασμένοι χεράκι χεράκι, από καφέ σε ποτό και από εξόδους για φαγητό σε ταξιδάκια. Ζείτε με λίγα λόγια τον έρωτά σας και τίποτα δεν σας νοιάζει. Παρά μόνο θέλετε να ζείτε τον έρωτά σας, να τρέχετε στις παραλίες και στα λιβάδια ξεμυαλισμένοι και να πατάτε στο ροζ συννεφάκι σας. «Η φάση είναι μη με ξυπνάτε παρακαλώ»! Το γνωστό honeymoon , που τελικά περνά κάποια στιγμή και αυτό είναι το μόνο δεδομένο.

Με το που φύγουν τα μέλια, ξαφνικά αρχίζει ο άλλος να μας ενοχλεί. Μας ενοχλεί μια συνήθεια που είχε εξ’αρχής, αλλά τον πρώτο καιρό δεν δίναμε σημασία. Μας ενοχλεί το ντύσιμό του που θέλουμε να αλλάξει για να μπορεί να σταθεί δίπλα μας και να μην φαίνεται παράταιρος. Μας ενοχλεί το γεγονός ότι έχει φίλους, ότι έχει οικογένεια, ότι έχει δουλειά και στο φινάλε το ότι έχει ζωή δική του, εκτός από εμάς.

Θα μου πεις εδώ κρύβονται τεράστια «θεματάκια προσκόλλησης» και φυσικά δεν είναι όλες οι γυναίκες έτσι. Τα στιλ προσκόλλησης αφορούν άντρες και γυναίκες και αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που μεγάλωσαν, με το πώς και κατά πόσο ήταν ασφαλή τα παιδιά όταν αποχωριζόντουσαν τους σημαντικούς άλλους.

Για το Μουντιάλ

Είναι το λιγότερο ενοχλητικό να έχεις έναν άνθρωπο στο σαλόνι να βλέπει μπάλα 10 ώρες συνεχόμενα. Αλλά πραγματικά σκέψου το, είναι σαν είχες τη δυνατότητα μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια να παρακολουθήσεις κάτι που σου αρέσει, κάποιο gala μόδας, κάτι σχετικό με το χόμπι που έχεις και να είχες τον σύντροφό σου να σου γκρινιάζει γιατί δεν πάτε βόλτα μαζί, γιατί το βλέπεις όλη μέρα και τα σχετικά. Ένας μήνας είναι ρε παιδιά και αυτός σκάρτος.

Όταν τον γνώρισες τον είχες δει ότι είχε έναν έρωτα με τη στρογγυλή θεά, φαίνεται ο άνθρωπος, δεν είναι κάποια έκπληξη που σε βρίσκει ξαφνικά. Το γεγονός ότι σε νοιάζει τόσο πολύ το πώς θα διαχειριστεί ο άνθρωπός σου τον ελεύθερό του χρόνο, μήπως σημαίνει ότι δεν ξέρεις πώς να γεμίζεις εσύ τον δικό σου χρόνο χωρίς εκείνον;

σύντροφος μοιάζει με τον μπαμπά
Pexels

Γιατί αν το καλοσκεφτείς, αν είχες κάτι να κάνεις εκείνη την ώρα δεν θα παραπονιόσουν που θα έβλεπε εκείνος μπάλα. Εσύ μπορείς να βγεις με μια φίλη σου, να διαβάσεις το βιβλίο σου, να κάνεις τις δουλειές σου, να φτιάξεις την επιχείρησή σου. Ξέρεις τι μπορείς να κάνεις μέσα σε ένα ολόκληρο μήνα; Οι ποδοσφαιριστές θα χάσουν άπειρες θερμίδες τρέχοντας πάνω κάτω το γήπεδο για 90′ και θα βγάζουν εκατομμύρια από χορηγούς και διαφημίσεις, ο σύντροφός σου θα δει το θέαμα που λαχταρά μια φορά τα 4 χρόνια και εσύ θα κάνεις ό,τι στοχεύεις να κάνεις.

Ξέρεις με ποιον τρόπο αλλάζει ο άνθρωπος;

Μόνο με έναν τρόπο αλλάζει ο άνθρωπος και αυτός είναι αν το θέλει ο ίδιος. Και αν το θέλει δεν αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι μια επίπονη διαδικασία να αλλάξεις συμπεριφορές που έχεις χτίσει μια ολόκληρη ζωή. Σου πήρε μια ολόκληρη ζωή να κάνεις τα πράγματα όπως τα κάνεις και για να το αλλάξεις αυτό που πια δεν λειτουργεί σε εσένα χρειάζεται να δουλέψεις.

Δεν αλλάζει ο άνθρωπος επειδή ακούει συνεχώς γκρίνια. Αυτός είναι ένας σίγουρος τρόπος για να φύγει μακριά σου. Ακόμα όμως και να μη φύγει κυριολεκτικά, γιατί κάποιοι δένονται πολύ και δυσκολεύονται να πουν το αντίο, θα ψυχραθεί απέναντί σου και αυτό είναι ακόμα χειρότερο.

Δηλαδή πώς τον θες; Όταν τον γνώρισες δεν φόραγε αυτά τα ρούχα, δεν είχε αυτές τις συνήθειες, δεν είχε αυτούς τους φίλους, αυτούς τους γονείς; Τώρα ξαφνικά τι άλλαξε; Δεν σου φταίει ο άνθρωπος, με εσένα τα έχεις. Με σένα θυμώνεις. Αυτή η παρεμβατικότητα προφανώς είναι κάτι με το οποίο έχεις γαλουχηθεί και έχεις ως δεδομένο στις σχέσεις και επιπλέον ίσως κρύβεις και αυτήν την ικανοποίηση το να λες ότι τελικά τον άλλαξα. Δεν άλλαξες κανέναν. Κανείς δε σου χρωστάει τίποτα και κανείς δεν είναι κανενός.

Αν κρατήσεις αυτό που γνώρισες;

Υπάρχει ένα ρητό που κολλάει πολύ στο σημερινό άρθρο: «Οι άντρες εύχονται να μην αλλάξει η σύντροφός τους και να είναι πάντα αυτή που γνωρίζουν στην αρχή και οι γυναίκες εύχονται να αλλάξουν οι σύντροφοί τους» κάπως έτσι. Δυστυχώς έτσι είναι. Στην πρώτη φάση δεν δείχνει όλη την αλήθεια η γυναίκα, κρατά κρυμμένα τα χαρτιά της και σιγά σιγά ξεκινά την γκρίνια. Ο άντρας αντίθετα, δείχνει τις περισσότερες φορές ποιος είναι αμέσως.

Φυσικά υπάρχουν και άνθρωποι που σέβονται τον άλλον άνθρωπο και δεν προσπαθούν να τον αλλάξουν, χαίρονται όταν ο σύντροφός τους συνεχίζει να έχει τη ζωή του και μετά τη σχέση τους και στο επίπεδο που αυτό που κάνεις δεν ενοχλεί τον άλλον, έχουν μια σχέση αλληλοσεβασμού και αποδοχής. Αυτό είναι το ιδανικό όμως για να συμβεί χρειάζεται να έχεις να κάνεις με δύο ώριμες και αυτόνομες προσωπικότητες που δεν χρειάζονται τον άλλο για να ζήσουν.

Οι άντρες δεν είναι άγιοι και μην θαρρείς ότι πήρα το μέρος τους σήμερα, όμως θεωρώ ότι οι περισσότεροι τουλάχιστον είναι ξεκάθαροι από το πρώτο λεπτό και αυτό τους το αναγνωρίζω.

Όταν παραείναι καλός για να είναι αληθινός, μάλλον είναι αυτό που φοβάσαι

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News