Υπάρχουν φορές που η επαφή εκτός της συνεδρίας μεταξύ του ψυχολόγου και ενός ασθενή είναι αναπόφευκτη, για παράδειγμα εάν ζουν στην ίδια γειτονιά. Ωστόσο, είναι βασικός κανόνας στην ψυχοθεραπεία ότι ο θεραπευτής πρέπει να διατηρεί τα κατάλληλα όρια μεταξύ του εαυτού του και του ασθενούς. Ο ψυχολόγος σου δεν μπορεί να είναι φίλος σου.

Στην πραγματικότητα, η ψυχοθεραπεία απλά δεν θα λειτουργήσει και μπορεί να είναι δυνητικά επιβλαβής χωρίς αυτούς τους περιορισμούς:

  • Δεν υπάρχει φυσική επαφή μ’ έναν ασθενή.
  • Δεν υπάρχουν σχέσεις μ’ έναν ασθενή έξω από την αίθουσα της συνεδρίας.
  • Ο θεραπευτής δεν πρέπει να κάνει συνεδρίες με στενούς συγγενείς ή φίλους του ασθενούς.
  • Δεν δίνονται πρακτικές συμβουλές σ’ έναν ασθενή.
  • Χρειάζεται η διατήρηση της αντικειμενικότητας και της ουδετερότητας προς τον ασθενή και πρέπει ν’ αποφεύγεται η υπερβολική ανησυχία / σκέψη για τον ασθενή.

Αν και μπορεί κάθε παραβίαση των κανόνων να μην οδηγήσει σε καταστροφή και ενδεχομένως κάποια ευελιξία μπορεί να είναι αβλαβής ή ακόμα και κατάλληλη σε ορισμένες περιπτώσεις, η αδυναμία να ληφθεί σοβαρά υπόψη η πιθανότητα καταστροφής από οποιαδήποτε παραβίαση των ορίων είναι ένα σοβαρό λάθος.

Τα προβλήματα είναι συχνότερα όταν ο ψυχολόγος μπαίνει στον πειρασμό να πιστεύει ότι είναι υπεράνω αυτών των κανόνων, δεν υπόκειται στον πειρασμό ή μπορεί να χειριστεί αυτή τη συγκεκριμένη κατάσταση.

Η θεραπευτική σχέση δεν είναι φιλία, επειδή ο θεραπευτής και ο ασθενής δεν έχουν σχέση εκτός της αίθουσας της συνεδρίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο θεραπευτής δεν έχει συναισθήματα για τον ασθενή, απλά πρέπει πάντα να θυμόμαστε τα όρια!