Ψυχική έξοδος απ’ την καραντίνα… Το πρώτο κύμα της επέλασης του κορονοϊού εξασθενεί και σιγά σιγά, ξεμουδιάζουμε. Τα μέτρα χαλαρώνουν, η ζωή προσπαθεί να επανεκκινήσει και εμείς να βγούμε από το καβούκι μας. Από την ασφάλεια του σπιτιού, καλούμαι, τώρα, να επιστρέψω, έξω, στον αβέβαιο κόσμο. 

Προσωπικά, μου θυμίζει ένα ακόμη ταξίδι ενηλικίωσης, μια ακόμη διαπραγμάτευση μεταξύ των δύο πόλων, της αυτονομίας και της εξάρτησης. Πώς να φροντιστώ και να υποστηριχθώ, ώστε να ευχαριστηθώ αυτό το ταξίδι, αλλά και να αποκομίσω τα μέγιστα, από αυτά που έχει να μου δώσει;

Το κλειδί βρίσκεται στο σώμα μου, στον ύπνο και το φαγητό μου. Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, αυτές οι δύο, εξαιρετικά σημαντικές κλινικές λειτουργίες, ενδεχομένως να έχουν διαταραχτεί.

Έχω συνηθίσει να κοιμάμαι ακαθόριστες ώρες, να κάνω τη νύχτα μέρα, να μην έχω σταθερό πρόγραμμα ύπνου. Αυτό, τις ημέρες που ήμουν σπίτι, μπορούσε να είναι λειτουργικό. Όμως, τώρα, που έχω να αναλάβω δράση, ξανά, να επιστρέψω στις υποχρεώσεις μου και στην οποία κανονικότητα μου, ένα ανάστατο πρόγραμμα ύπνου θα μου κοστίσει σε πνευματική διαύγεια αλλά και σωματικές αντοχές. Επίσης, ο διαταραγμένος ύπνος επηρεάζει και τη συναισθηματική μου κατάσταση κάνοντας την πιο βαριά ή υπερβολικά διεγερμένη. Έχει σημασία, λοιπόν, να προετοιμάσω τον εαυτό μου για τις απαιτήσεις της νέας καθημερινότητας.

Το ίδιο ισχύει και για το φαγητό. Η καραντίνα, ενδεχομένως να άλλαξε τις διατροφικές μου συνήθειες· να τις έκανε πιο υγιείς, μιας και είχα χρόνο να ασχοληθώ με το φαγητό μου, ή πιο ανθυγιεινές, γιατί μπορεί να έτρωγα ακανόνιστες ώρες comfort food. Βγαίνοντας από την κατάσταση του εγκλεισμού, είναι καλό να κρατήσω τις οποίες θετικές αλλαγές έχω κάνει στη διατροφή μου και προσπαθήσω να αφήσω πίσω μου τις λιγότερο θρεπτικές. Δηλαδή, η ενασχόληση με την παρασκευή των γευμάτων και τα πολλά, μικρά γεύματα, είναι σημαντικό να παραμείνει, όπως και η καλή ποιότητα αυτών. Από τη άλλη, μπορώ να περιορίσω την κατανάλωση φαγητού, οποιαδήποτε ώρα και στιγμή και να προσπαθήσω να κτίσω μια διατροφική ρουτίνα, αντίστοιχη με το πρόγραμμα των υποχρεώσεων μου. Αυτό, όπως και ο σταθερός ύπνος, βοηθάει στη διατήρηση της ενέργειας μου, της διάθεσης μου και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού μου.

H ψυχική έξοδος απ’ την καραντίνα

Περνώντας στον καθαρά ψυχικό μου κόσμο, αυτό που έχω να αντιμετωπίσω είναι ο φόβος του αγνώστου, της νέας πραγματικότητας. Αυτός ο φόβος είναι φυσικό να υπάρχει, επιτρέπεται να υπάρχει, δείχνει υγεία το γεγονός ότι υπάρχει. Είναι κρίσιμο, όμως, να τον αναγνωρίσω, να έρθω σε επαφή μαζί του, να τον πάρω από το χέρι και να βγούμε μαζί έξω. Σε αυτή τη δύσκολη διαδικασία θα με βοηθήσει μια αυξημένη αίσθηση ελέγχου στην κατάσταση, την οποία θα επιτύχω με το να εφαρμόζω τα μέτρα προφύλαξης και κοινωνικής απόστασης, που θα με κρατήσουν ασφαλή. Γιατί, φοβάμαι λιγότερο, όταν γνωρίζω πως κάνω πραγματικά, ό,τι περνάει από το χέρι μου για να είμαι ασφαλής.

Τι γίνεται όμως με τις σχέσεις και τους ανθρώπους μου; Άλλοι ζήσαμε την καραντίνα μαζί με τις στενές μας σχέσεις και τώρα πρέπει να αρχίσουμε να παίρνουμε τις φυσιολογικές μας αποστάσεις και άλλοι το περάσαμε μόνοι, και τώρα έχουμε να βρεθούμε ξανά στην εγγύτητα. Και οι δύο καταστάσεις αποτελούν πρόκληση. Μια πρόκληση για τα όρια μου και για τον τρόπο που έχω μάθει να σχετίζομαι. Ας ξεκινήσω με την παραδοχή ότι και το μαζί και το χώρια χρειάζεται, στις κατάλληλες δόσεις.

Θυμήσου ότι οι μήνες της καραντίνας δεν είναι ικανοί να σου στερήσουν την ανθρωπιά σου, ούτε τον μοναδικό σου τρόπο για να έρχεται σε επαφή με τους άλλους ανθρώπους. Δεν είναι τόσο ισχυροί, για να σου στερήσουν τη ροπή σου προς την ελευθερία.

Η ζωή παραμένει εδώ, παραμένει μπροστά σου. Εμπιστεύσου τη ροή της.

Info!

Μαρία Σγούρου

Αναπτυξιακή Ψυχολόγος, MSc

Εκπ. Ψυχοθεραπεύτρια Gestalt

Τηλ: 6983942267

Email: s_maria95@yahoo.gr

Facebook

Instagram

LinkedIn

YouTube Channel: Μαρία Σγούρου Ψυχολόγος Ψυχοθεραπεύτρια Gestalt 

Photo: Pexels