Η Μιζού εξομολογείται: “Πώς έμαθα να δίνω το χέρι μου”

LIKE US ON FACEBOOK

Ξέρω, ξέρω… Ό,τι και να πείτε έχετε δίκιο! Έχω πολύ καιρό να σας γράψω! Τι να κάνω, με έχουν εδώ στο γραφείο του iPop.gr κάθε μέρα εδώ και 7 χρόνια χωρίς να εκμεταλλεύονται το συγγραφικό μου ταλέντο! Αλλά εγώ βρήκα την ευκαιρία, κι όταν όλοι ήταν απασχολημένοι με τα άρθρα που έγραφαν, τρύπωσα στο ντουλάπι με τα λάπτοπ, άνοιξα ένα στα κρυφά και άρχισα να γράφω! Ε μην μου πείτε πως ακόμα δεν καταλάβατε ποια είμαι! Η Μιζού, η αγαπημένη σας συντάκτρια!

Γιατί, όμως, μπήκα σε όλη αυτή τη διαδικασία σήμερα; Γιατί τον τελευταίο καιρό η μαμά μου μου έμαθε ένα καινούργιο κόλπο που δεν πίστευε ότι μπορώ να μάθω στα 7 μου χρόνια! Μου έμαθε να δίνω το χέρι μου! Γι’ αυτό και ήθελα να απευθυνθώ προσωπικά σε όλους τους σκυλογονείς που διαβάζετε το iPop και να σας μάθω μερικά μυστικά από εμπειρίας για το πώς να μάθετε κι εσείς στο τετράποδό σας αυτή την εντολή!

Τα Χριστούγεννα που λέτε είχα πάει διακοπές στα Ζαγοροχώρια με τη μαμά. Περνούσαμε πολύ ωραία, αν και κάθε μέρα με έβαζε να περπατάω τουλάχιστον 5 χιλιόμετρα μέσα στο κρύο. Βέβαια, κάθε απόγευμα με τάιζε λιχουδιές για να με αποζημιώσει. Κι εκεί που μια μέρα πάει να μου δώσει τη λιχουδιά μου, την κλείνει στην παλάμη της και αρχίζει να φωνάζει “χέρι, δώσε το χέρι σου”. Εγώ στην αρχή δεν καταλάβαινα γιατί μου λέει αυτή τη λέξη και δεν μου δίνει τη λιχουδιά, οπότε καθόμουν και την κοιτούσα στα μάτια απορημένη.

Ξαφνικά, την βλέπω να πιάνει το μπροστινό μου πόδι και να το σηκώνει στον αέρα λέγοντάς μου “χέρι”. Αμέσως μετά, μου έδωσε τη λιχουδιά!

Σκύλος και αεροπλάνο: Όσα θέλεις να ξέρεις.

Μετά πήγε στην κουζίνα, πήρε αρκετές λιχουδιές, τις έκρυψε στην τσέπη της (προφανώς τις είδα και τις λιγουρεύτηκα!) και άρχισε να κρύβει μια- μια στην παλάμη της, να απλώνει μπροστά μου το κενό χέρι της και για να μου δώσει τη λιχουδιά μου έλεγε “Μιζού, χέρι!”. Εγώ εξακολούθησα να μην καταλαβαίνω τι παιχνίδι παίζουμε, αλλά σκέφτηκα “μήπως πρέπει να σηκώσω το μπροστινό μου πόδι όπως μου έκανε η μαμά πριν για να πάρω τη λιχουδιά;”. Δεν ήμουν βέβαια σίγουρη, αλλά δειλά- δειλά άρχισα λίγο να σηκώνω το μπροστινό μου πόδι. Και η μαμά κάθε φορά που το σήκωνα μου έδινε μια λιχουδιά και μου έλεγε μπράβο!

Αφού είχα φάει 5-10 λιχουδιές και η μαμά έφερνε πιο κοντά μου το κενό της χέρι ώστε να της ακουμπήσω πάνω το δικό μου, άρχισα να ακουμπάω πλέον το μπροστινό μου πόδι στο χέρι της, κάθε φορά που μου έλεγε “χέρι”!

Κάθε φορά που το έδινα, η μαμά χαμογελούσε, εγώ έτρωγα λιχουδιά, με έπαιρνε αγκαλιά και κατάλαβα ότι αυτό την κάνει πολύ χαρούμενη!

Μπορεί πλέον να μην μου δίνει λιχουδιά κάθε φορά που της δίνω το χέρι μου, αλλά καταλαβαίνω πόσο χαίρεται όταν το κάνω γι’ αυτό και όποτε μου το ζητάει της το δίνω! (Και πολλές φορές ξέρω ότι θα φάω και λιχουδιά!).

Τα λέμε σύντομα,

Πάντα δικιά σας,

Μιζού!

Διαβάστε και μερικά ακόμα άρθρα μου:

…και γιατί δεν μ αφήνεις να κοιμηθώ στο κρεβάτι σου; Επειδή έχω 4 πόδια;

Το Καλοκαίρι ενός σκύλου …γραμμένο από ένα σκύλο!

Copyright © iPop 2012 - 2017 | All rights reserved