Τι κάνουμε όταν το παιδί θέλει να είναι σε όλα τέλειο; Όταν δεν αντέχει τα λάθη του; Όταν ακόμα και μια παρατήρηση για βελτίωση είναι λόγος να έχουμε δράματα στο σπίτι; Μήπως εγώ σαν γονιός έχω καλλιεργήσει αυτήν την συμπεριφορά ή είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό του παιδιού μου; Πόσο ουτοπική είναι τελικά η τελειότητα και κατά πόσο μπορώ να το βοηθήσω να χαλαρώσει λίγο σε αυτό το κομμάτι χωρίς να επέμβω στην προσωπικότητά του και σεβόμενη τον χαρακτήρα του;

Το παιδί θέλει να είναι σε όλα τέλειο

Μια τυπική μέρα το παιδί σου γυρνάει από το σχολείο και στρώνεται να κάνει τα μαθήματά του. Σε κάποιο σημείο ίσως συναντά δυσκολία, κάνει κάποιο λάθος, τα γράμματα δεν του αρέσουν, η άσκηση είναι πολύ δύσκολη και δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Όλα αυτά ή και ένα από αυτά που περιέγραψα ίσως είναι αρκετά να φέρουν μια έκρηξη στο παιδί δίχως προηγούμενο.

Δεν δέχεται να κάνει λάθη. Δεν επιτρέπει τα λάθη στον εαυτό του και πιστεύει ότι αν κάνει λάθη είναι άχρηστο και ανίκανο. Όλες αυτές οι ταμπέλες μοιάζουν να είναι τεράστιες μέσα στο μυαλό του. Δεν μπορεί να διαχειριστεί τις ματαιώσεις και το γεγονός ότι δεν είναι τέλειο.

Τι είναι τέλειο όμως; Υπάρχει τελειότητα στη ζωή; Σε σύγκριση με τι; Πολύ μεγάλο βάρος για τις πλάτες ενός παιδιού που καλείται να τα κάνει όλα τέλεια: τα μαθήματά του, τη δραστηριότητα, την ξένη γλώσσα, τις συναναστροφές του. Πώς να είσαι τέλειος σε ένα κόσμο που ούτε κατά διάνοια δεν είναι τέλειος;

αποδοχή στο σχολικό περιβάλλον
Pexels

Το σύνδρομο του άριστου μαθητή το έχεις για πάντα

Να τα κάνω όλα καλά, να μην δει ο δάσκαλος ότι έκανα λάθος, να είμαι το αγαπημένο παιδί του δασκάλου, της μαμάς, της κοινωνίας! Μήπως πίσω από όλη αυτήν την ανάγκη για τελειότητα κρύβεται η ανάγκη για αποδοχή, για αγάπη, για να ξεχωρίσει στις καρδιές όλων;

Το σύνδρομο του καλού μαθητή που βλέπεις να ακολουθούν όλη τη ζωή των παιδιών που ήταν κολλημένα με την τελειότητα ως μαθητές. ‘Εχεις δει ίσως και εσύ (εκνευριστικούς) συμμαθητές σε μαθήματα που κάνουμε πια ως ενήλικες ή ανταγωνιστικούς συναδέλφους και φίλους που παλεύουν να πάρουν την εύνοια του καθηγητή, του εργοδότη, του φίλου. Δεν το χάνει αυτό το καπελάκι του άριστου μαθητή στη ζωή του ο άνθρωπος ποτέ.

Στοχεύει πάντα στο τέλειο και πολλές φορές από την μανία του αυτή χάνει τον αυθορμητισμό του και μπορεί να τα κάνει όλα σωστά, όμως το σωστό σε κάποιες περιπτώσεις έχει πολλά περιθώρια βελτίωσης, ειδικά σε πιο δημιουργικά θέματα.

Ο γονιός του εαυτού μου: Πώς να μεγαλώσεις ανεξάρτητα και δυναμικά παιδιά

Ποιος είναι εκείνος που δεν κάνει λάθος

Ο μόνος άνθρωπος που δεν κάνει λάθη είναι αυτός που δεν ζει ή εκείνος που δεν κάνει τίποτα. Κάθε φορά που δοκιμάζουμε κάτι νέο, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κάνουμε κάποιο λάθος. Ωστόσο, δίνοντας χρόνο και ενέργεια σε αυτό, κάθε μέρα γινόμαστε καλύτεροι. Και εκεί που ξεκινήσαμε ας πούμε στο 5 φτάνουμε σταδιακά στο 9 και μπορεί γιατί όχι και στο 10. Είναι υπέροχο το συναίσθημα του να βελτιώνεσαι κάθε μέρα σε κάτι που δίνεις την ενέργειά σου.

Όσο μπορείς είτε ως γονιός, είτε ως δάσκαλος να λες μπράβο και στην προσπάθεια, όχι μόνο στον βαθμό και στο αποτέλεσμα. Στέλνουμε το μήνυμα της αποδοχής όταν φέρνεις το 10 ενώ όταν φέρεις μικρότερο βαθμό της απογοήτευσης. Ακόμα και το 7 ή το 8 έχει μέσα του προσπάθεια και αυτή πρέπει να τονιστεί θετικά για να βελτιωθεί το παιδί.

Κανένας δεν θέλει το παιδί του να φτάσει στα 30 και να έχει κολλήματα συμπεριφοράς που δεν το κάνει συμπαθή στις συναναστροφές του.

Η εξαίρεση

Υπάρχει και η εξαίρεση των ατόμων που έχουν τη στόφα του πρωταθλητή από μικρά παιδιά, χωρίς οι γονείς τους να έχουν κανένα θέμα με την τελειότητα και δεν καλλιεργούν τέτοιες συμπεριφορές. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πολύ μικρό το περιθώριο που μπορεί να «επέμβει» ο γονιός στον τρόπο που βλέπει το παιδί τα πράγματα.

Σίγουρα το να ανεβάζουμε τον πήχη ψηλά είναι ο τρόπος που μας βοηθά να φτάνουμε τους στόχους που θέτουμε αλλά με ποιο κόστος;

Αγαπημένο μου παιδί: «Ή κερδίζεις ή μαθαίνεις»-Πώς να κάνω το παιδί μου φίλο με την ήττα

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News