Πρώτη μέρα στο σχολείο και δεν ξέρω κανέναν. Μπήκαμε στην τάξη και εγώ έμεινα μόνη μου. Όλοι οι άλλοι είχαν το ζευγαράκι τους, τον γνωστό από το νήπιο ή το προηγούμενο σχολείο αλλά εγώ είμαι καινούρια εδώ. Πώς είναι να ζεις σε έναν κόσμο που είναι πλασμένος για εξωστρεφείς, όταν εσύ είσαι εσωστρεφής; Το παιδί μου είναι ντροπαλό, μπορώ να το βοηθήσω να τα καταφέρει σε ένα νέο περιβάλλον.

μεγαλώνεις μοναχοπαίδι
Unsplash/ Paige Cody

Οι πρώτες μέρες είναι δύσκολες. Για άλλους πιο πολύ για άλλους λιγότερο. Συνοδεύω το παιδί μου στο σχολείο και βλέπω ότι το παιδί μου δεν ξέρει κανέναν. Το συναίσθημα αυτό είναι πολύ βαρύ. Μπορεί να ξυπνούν μνήμες από εσένα μικρό παιδί να πηγαίνεις πρώτη μέρα στο σχολείο και να μην ξέρεις κανέναν.

Το έχω βιώσει η ίδια πολλές φορές, αφού αλλάξαμε περιοχή όταν ήμουν στη Δευτέρα Δημοτικού. Μετά ξανά στην Πρώτη Γυμνασίου που πάει δεν είχα κανέναν από το δημοτικό και τελευταία φορά όταν πέρασα στη σχολή μου. Το συναίσθημα είναι πάντα το ίδιο. Μπαίνεις σε μια γεμάτη αίθουσα με ανθρώπους που έχουν κάνει παρεούλες, που γνωρίζονται ήδη ή γνωρίστηκαν εκεί γιατί έχουν αυτό το ταλέντο να ξεκινούν την κουβέντα από το πουθενά ακόμα και με αγνώστους.

Τι έμαθα ως εσωστρεφές παιδί

Έμαθα τελικά να προσαρμόζομαι και να έχω θάρρος ακόμα και αν δεν το είχα αυτό έμφυτο. Όλη αυτή η διαδικασία με έκανε πιο δυνατή. Είναι σίγουρα πιο εύκολο και παραπάνω από ευπρόσδεκτο να πας σε ένα νέο περιβάλλον γνωρίζοντας τουλάχιστον έναν άνθρωπο. Να έχεις κάπου να πιαστείς. Αλλά και αν δεν υπάρχει αυτός ο άνθρωπος είναι πολύ οκ. Έχεις τον εαυτό σου.

Ντρεπόμουν πολύ να μιλήσω, να ζητήσω, να γνωρίσω άλλα παιδιά. Προτιμούσα την ησυχία μου. Ή μάλλον ενώ ήθελα να μπω και εγώ στην παρέα και να παίξω αυτό κάποιες φορές μπορεί να μην γινόταν να παίξω. Μπορεί πχ να έπαιζαν τα άλλα παιδάκια «μαμά και παιδί» αλλά η μαμά αυτή να είχε μόνο «ένα παιδί».

Έγινα έτσι πολύ ωραίος παρατηρητής! Για αρκετό διάστημα. Αυτό μου άρεσε πολύ και μου αρέσει ακόμα. Και κάποια στιγμή εξοικειώθηκα και πήρα τον χρόνο που χρειαζόμουν και μπήκα και εγώ στην παρέα!

Πώς να βοηθήσεις ένα ντροπαλό παιδί να κοινωνικοποιηθεί;

Ενσυναίσθηση μια λέξη με συναίσθημα

Όταν ήμουν παιδί στα ένδοξα 80’s η λέξη ενσυναίσθηση δεν υπήρχε στο λεξικό. Τώρα ευτυχώς, με το που περνάς την είσοδο του σχολείου πλανάται στον αέρα με μεγάλα γράμματα. Οι δάσκαλοι στην πλειοψηφία τους, είναι σε θέση να ακούσουν και να νιώσουν το συναίσθημα του παιδιού. Οι περισσότεροι έχουν πάρα πολλά χρόνια εμπειρίας και γνωρίζουν πώς να αντιμετωπίσουν ένα παιδί από άλλο περιβάλλον, ή το παιδί που είναι ντροπαλό.

Δεν ξέρω με τι βιώματα έχεις μεγαλώσει εσύ που με διαβάζεις αυτήν την στιγμή. Αν μπορείς να ταυτιστείς με το παιδί που ήμουν εγώ κάποτε, ή αν ήσουν από εκείνα τα χαρισματικά παιδιά που έκαναν φίλους ακόμα και στο σούπερ μάρκετ. Σε όποια κατηγορία παιδιού και αν είσαι, μην ξεχάσεις να ενθαρρύνεις το παιδί αν δει κάποιο συμμαθητή αυτές τις μέρες να κάθεται μόνος του να τον προσκαλέσει στην παρέα του.

Πες του ότι μπορεί να ήταν εκείνο στη θέση του και ότι θα ήθελε πολύ κάποιος άλλος να του προτείνει να παίξει μαζί του.

Το παιδί μου είναι ντροπαλό

Πώς μπορώ να βοηθήσω το ντροπαλό παιδί μου να κάνει νέους φίλους στο σχολείο;

  • Άκουσέ το και κατανόησε το συναίσθημά του. Μια αγκαλιά πάντα βοηθάει!
  • Θα μπορούσατε να κάνετε μαζί κάποια σκετσάκια. Δηλαδή να πάρετε τα κουκλάκια του και να στήσετε παιχνίδι. Ο χώρος είναι το προάυλιο του σχολείου και μπορείτε να παίξετε «θέατρο» την ώρα του διαλείμματος. Τι θα μπορούσε να πει το παιδί, ή πώς να παίξει με τα άλλα παιδάκια. Είναι μια εύκολη λύση ώστε να αποκτήσει αυτοπεποίθηση το παιδί.
  • Μπορείτε να διαβάσετε μαζί κάποιο παραμύθι ή βιβλίο που ο ήρωας είναι ντροπαλός και πώς βρήκε τελικά το θάρρος να νικήσει τη συστολή του.
  • Διαβάστε βιβλία συμπεριφοράς. Σου προτείνω το βιβλίο «Πες γεια, κι ας ντρέπεσαι» των εκδόσεων Μεταίχμιο. Πραγματεύεται ακριβώς αυτό το θέμα και είναι πολύ βοηθητικό.
  • Έχε εμπιστοσύνη στο παιδί και να του το λες συχνά! «Σε εμπιστεύομαι και ξέρω ότι μπορείς να το βρεις μόνο σου, θες να μου πεις τι μπορείς να κάνεις σε αυτήν την περίπτωση». Συζητήστε μαζί τις πιθανές λύσεις που σου έδωσε το παιδί.

«Μαμά δεν με παίζουν στο σχολείο»: Γιατί ένα παιδί μπορεί να μην έχει φίλους; Πώς να αντιδράσουν οι γονείς σε αυτό;

Τελικά όλα έρχονται για κάποιο λόγο στη ζωή μας. Όσο μικροί και αν είμαστε, όλα όσα ζούμε είναι εφόδια που μας συντροφεύουν σε όλη μας τη ζωή, ακόμα και αν μας δυσκόλεψαν κάποτε, πέρασε και αυτό!

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News