Σήμερα θα γράψω για τα άγχη της μαμάς που δεν πάει ο νους σου. Όχι για τα κλασικά άγχη που έχουμε για το αν θα τα προλάβουμε όλα, αλλά για αυτά που δεν φαντάζεσαι ότι αυτός μπορεί να είναι ένας λόγος για να χάσει κάποιος τον ύπνο του. Ακόμα και αν τα έχεις όλα τακτοποιημένα στο μυαλό σου και έχεις οργανωθεί, ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε άνθρωποι που κάτω από κάποιες συνθήκες μπορεί να χάσουμε τη μπάλα.

Τα άγχη της μαμάς που δεν πάει ο νους σου ότι υπάρχουν

Η μαμά λοιπόν που μπορεί να είναι τέρας ψυχραιμίας και τετράγωνης λογικής, όμως όταν μιλάμε για το παιδί της, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα όλα αυτά να πάνε περίπατο. Σε συγκεκριμένες περιόδους είναι που η μαμά νιώθει ένα τεράστιο βάρος στις πλάτες της. Μπορεί να λέμε συχνά ότι η καθημερινότητα με τα παιδιά είναι απαιτητική φουλ, από το πρωί που ανοίγεις τα μάτια σου μέχρι την ώρα που πάνε τα παιδιά για ύπνο, με τα σχολεία, τις δραστηριότητες, τα γεύματα, τα ρούχα, και ένα σωρό άλλα πράγματα που πρέπει να ρυθμίσεις μόνο εσύ, μετά όμως συχνά μπαίνουμε σε έναν ρυθμό και αυτός ο ρυθμός μας βοηθά να έρθουμε σε ισορροπία.

Οι περίοδοι που νιώθουμε συχνά άγχος είναι μέρες που:

  1. Αρχίζουν τα σχολεία. Πώς θα πάει το παιδί με τους συμμαθητές του, πώς θα τα καταφέρει να προσαρμοστεί με τις συνθήκες, τους νέους δασκάλους, το πρόγραμμα.
  2. Έχουν παραστάσεις στο σχολείο ή στις εξωσχολικές δραστηριότητες. Το παιδί κάνει πρόβες, μπορεί να αγχώνεται και εκείνο για την παρουσία του, για το πώς θα τα πάει στο κομμάτι που έχει να παρουσιάσει, μπορεί να πέσει στη σκηνή, μπορεί να ξεχάσει κάτι και αυτό να το στεναχωρήσει.
  3. Παιδικό πάρτυ! Ένα τεράστιο κεφάλαιο τα παιδικά πάρτυ. Να είναι μέσα στους καλεσμένους, να καλέσει όσους περισσότερους γίνεται και να μην αδικήσει ή στεναχωρήσει κάποιο παιδάκι. Να πάει καλά με την οργάνωσή του και να είναι μέσα στις προσδοκίες του. Να μην απογοητευτεί, να του φτιάξεις ένα τέλειο πάρτυ που θα έχει να θυμάται μέχρι την επόμενη χρονιά.
  4. Οι εξετάσεις του παιδιού. Κάποιοι γονείς ανησυχούν πολύ για τις εξετάσεις των παιδιών, φοβούνται πώς θα πάρουν τα παιδιά την πιθανή αποτυχία, τον άσχημο βαθμό, το να γράψουν άσχημα.
  5. Το γεγονός ότι το παιδί θα κοιμηθεί μακριά από το σπίτι τους. Φυσικά με όλα αυτά που ακούμε πια, είναι φυσιολογικό να φοβόμαστε και να μη εμπιστευόμαστε σε κανέναν τα παιδιά μας, όμως κάποια στιγμή πρέπει να γίνει και αυτό. Δεν μπορούμε να δένουμε τα παιδιά μας για πάντα πάνω μας.
  6. Να πάει το παιδί μόνο του στο σούπερ μάρκετ ή σε μια μικρή απόσταση από το σπίτι, στο σχολείο του, ή στην παιδική χαρά. Το να πάει μόνο του κάπου χωρίς εμάς είναι σίγουρα ένας λόγος για να χάσεις τον ύπνο σου. Θα ελέγξει σωστά το δρόμο; Μήπως υπάρξει κάποιος άλλος κίνδυνος; Μήπως γίνει επίθεση από ΑΤΙΑ ή σεισμός και καταποντισμός την ώρα που θα βγει μόνο του;

Παιδικό πάρτυ: Πώς να το οργανώσεις τέλεια ώστε να μην πάθεις αυτή τη φορά burnout

σώμα μετά τη γέννα
Pexels

Τι μου προσφέρει το άγχος άραγε;

Κάποιες φορές σκέφτομαι ότι όλα αυτά τα θέματα θα έπρεπε να είναι λυμένα στο μυαλό μου και να μην με απασχολούν. Να μην με αγχώνουν, να μην με κάνουν να χάνω τον ύπνο μου. Και οι άλλοι που με βλέπουν ίσως θεωρούν ότι εφόσον έχω μάθει τη μέθοδο να διαχειρίζομαι καταστάσεις μέσα από τη δουλειά μου, οι συμπεριφορές αυτές δεν ταιριάζουν στο προφίλ μου.

Υπάρχουν κάποιες πιο αγχωτικές περίοδοι που δεν μπορούμε καν να βάλουμε τα πράγματα σε λογική σειρά. Ή ακόμα και αν τα τακτοποιήσουμε με το μυαλό μας, τα οργανώσουμε και πού τι θα γίνει πότε και πάλι υποσυνείδητα το άγχος που νιώθουμε δεν μας αφήνει να κοιμηθούμε και φτάνει να έρθει το ξημέρωμα και εμείς ζητάμε τις απαντήσεις στο ταβάνι αλλά καμία απάντηση δεν μας δίνει και αυτό.

Το άγχος είναι το σύμπτωμα. Κάτι το έχει πυροδοτήσει. Μπορεί για παράδειγμα όταν ήμουν παιδί να είχα ως πρότυπο έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε να διαχειριστεί σωστά τις προκλήσεις και πνιγόταν σε μια κουταλιά νερό. Μπορεί αυτό να είναι δικό μου, καταδικό μου χαρακτηριστικό της ψυχοσύνθεσής μου το οποίο δεν πήρα προίκα από κανέναν.

Είναι δική μου η ευθύνη τώρα, σήμερα που ο εγκέφαλός μου πια είναι ώριμος να εξηγήσει και να επεξεργαστεί τις καταστάσεις και τα ερεθίσματα να δώσω χρόνο σε εμένα και να με χαλαρώσω. Να μην πελαγώσω, να μην χάσω τον ύπνο μου. Να πάρω ένα χαρτί και στη μια πλευρά να γράψω όλα εκείνα τα ανοιχτά Tab που με αγχώνουν και από δίπλα την ημερομηνία που θα τα ολοκληρώσω.

Έτσι δεν θα είμαι πια μια ανήμπορη, αγχωμένη και άυπνη μαμά που στις 5 το πρωί ζητά εξηγήσεις από το ταβάνι. Μόνο έτσι.

Γονιός και burnout: Πώς να επιβιώσεις όταν η καθημερινότητα σου φαίνεται βουνό

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News