Η ανυπομονησία των παιδιών και η ανάγκη τους να περάσουμε γρήγορα στην επόμενη φάση μπορεί κάποιες φορές να σε φτάσει σε οριακό σημείο. «Πότε θα φτάσουμε» 10 λεπτά μετά το ταξίδι και έχουμε μπροστά μας ακόμα έξι ώρες ταξίδι. «Πότε θα έρθει το αύριο», «Πότε θα αγοράσουμε σχολικά». Τόσα πότε που δεν τα αφήνουν να χαρούν το τώρα, τη στιγμή.

Η ανυπομονησία των παιδιών

Από τη μια αναπολώ και θυμάμαι ότι σε ό,τι έχω ζήσει μέχρι τώρα στη ζωή μου, η μοναδική περίοδος που είχα ανυπομονησία και το αίσθημα της χαράς για αυτό που πρόκειται να έρθει ήταν όταν ήμουν παιδί. Μεγαλώνοντας αυτός ο ενθουσιασμός ξεθωριάζει. Καμία γεύση δεν είναι τόσο έντονη, καμία χαρά τόσο ανείπωτη, καμία σκέψη δε με αφήνει άυπνη ανυπομονώντας τόσο έντονα να έρθει το αύριο.

Όσο και αν μας κουράζει εμάς τους γονείς κάποιες φορές να απαντάμε ερωτήσεις ντόμινο, δηλαδή να σου λέει το παιδί, σε πόση ώρα θα φτάσουμε, να απαντάς σε 6 ώρες, να σε ξανά ρωτάει πόσες είναι 6 ώρες, να προσπαθείς να περιγράψεις περίπου τι δραστηριότητες κάνεις σε 6 ώρες όταν δεν είσαι βιδωμένος σε ένα αυτοκίνητο και ταξιδεύεις και πάει λέγοντας.

Μας κουράζει, να απαντάμε συνεχώς τις ίδιες ερωτήσεις, αυτές που έχουμε ξανά απαντήσει άπειρες φορές. Αν κάτσεις λίγο και κατεβάσεις τις ταχύτητες, που στην περίοδο των διακοπών που διανύουμε είναι ούτως ή άλλως κατεβασμένες, ίσως δεις και την ανάγκη που υπάρχει πίσω από αυτήν την επικοινωνία.

τι είναι το win win
Pexels

Διδάσκοντας την ενσυνειδητότητα

Η ενσυνειδητότητα είναι μια σπουδαία ικανότητα που στους γρήγορους ρυθμούς που ζούμε, η αλήθεια είναι ότι χρειάζεται αρκετή εξάσκηση για τη φέρεις στη ζωή σου. Να χαμηλώσεις λίγο την ταχύτητα, να γευτείς τις γεύσεις με όλες σου τις αισθήσεις, να αφιερώσεις την αποκλειστική σου προσοχή στο ένα και μοναδικό πράγμα που κάνεις κάθε φορά και να αφιερώνεσαι αποκλειστικά σε αυτό.

Θέλει μεγάλη προσπάθεια στην εποχή του multitasking που ζούμε να στρέψουμε την προσοχή μας σε ένα μόνο πράγμα κάθε φορά. Και αφού το καταφέρουμε και δούμε τα οφέλη, το διδάσκουμε και στα παιδιά μας. Τα μαθαίνουμε να ακούν τα συναισθήματά τους όταν εκείνα έρχονται. Να απολαμβάνουν τα μικρά και καθημερινά πράγματα, από τις γεύσεις του φαγητού μας, μέχρι την ανατολή και τη δύση του ήλιου, τις μυρωδιές και τα λουλούδια.

Εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας να απολαμβάνουν τη στιγμή και όσο μπορούν να διώξουν αυτήν την έμφυτη διάθεση για να περάσουμε γρήγορα στο επόμενο level. Και η εκπαίδευση αυτή γίνεται μόνο με έναν τρόπο. Με το παράδειγμά μας. Το παιδί αν βλέπει μια μαμά και έναν μπαμπά μονίμως στην πρίζα, να τρέχει να προλάβει, από πού θα πάρει το μάθημα της ενσυνειδητότητας και της υπομονής;

Αν θες να κάνει κάτι το παιδί σου, μην του το λες, κάνε το ο ίδιος

Είναι μια μικρογραφία σου που έχει το 50% του DNA σου. Αν αυτό που βλέπεις σήμερα δεν σου αρέσει, απορείς πώς έγινε και θέλεις να βελτιωθεί, είναι δική σου δουλειά να το κάνεις και κανενός άλλου. Δεν χρειάζεται να ρίχνεις ευθύνες στον σύντροφο, στη νταντά, στη γιαγιά , στο δάσκαλο.

Ξέρεις εσύ ποιο ήταν το δικό σου μερίδιο στην ανατροφή αυτού του υπέροχου και μοναδικού πλάσματος που έχεις την τιμή να είναι παιδί σου. Δώσε το παράδειγμα και εκείνο θα ακολουθήσει, έχει ανοιχτές τις κεραίες του και περιμένει σαν σφουγγάρι να τραβήξει από τους σημαντικούς άλλους της ζωής του.

Η λίστα με τα 17 πράγματα που μόνο αν είσαι μάνα θα καταλάβεις

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News