Η πιο ωραία παρομοίωση που έχω ακούσει για τα παιδιά μας είναι αυτή που τα παρομοιάζει με σπόρους. Τα παιδιά είναι σπόροι που φυτρώνουν σε έναν κήπο. Δεν ξέρουμε πώς θα μοιάζει το δικό μας σποράκι, τι λουλούδι θα γίνει, μέχρι να το δούμε! Και αφού το δούμε δεν ξέρουμε πώς ακριβώς θα πάει η ανάπτυξή του μέσα στον κήπο. Άλλα λουλούδια ανθίζουν πιο νωρίς, άλλα πιο αργά, αλλά έχουν εντυπωσιακό χρώμα, άλλα έχουν εντυπωσιακή μυρωδιά. Καθένα απ΄αυτά είναι μοναδικό και αυτό είναι που τα κάνει ξεχωριστά. Σαν γονείς αυτό που θα ήταν όμορφο να κάνουμε, είναι να ενθαρρύνουμε στο πώς να είναι το παιδί ο εαυτός του. Ένα πολύ μεγάλο δώρο που θα το συντροφεύσει σε όλη του τη ζωή.

γονείς κάνουν λάθη
Freepik

Τα παιδιά που αγαπήθηκαν

Είναι εκείνα τα παιδιά που αγαπήθηκαν πάρα πολύ και χωρίς καμία προϋπόθεση. Χωρίς όρους. Βρέθηκαν σε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον που κάλυπτε τις ανάγκες του και ένιωθε ότι λαμβάνει αγάπη χωρίς να χρειάζεται να κάνει τίποτα. Κάποια από αυτά τα παιδιά θεωρώ ότι μεγαλώνοντας έγιναν χαρισματικοί ενήλικες που πάντα γύρω τους υπάρχουν άνθρωποι που τους θεωρούν σημαντικούς και χαίρουν την εκτίμηση σχεδόν όλων όσων συναναστρέφονται.

Αυτά είναι τα παιδιά που ήταν ο εαυτός τους και δε χρειάστηκε να βάλουν κανένα χαλινάρι στη ζωή τους και στον τρόπο που αντιμετωπίζουν τα πράγματα καθώς, ήταν ούτως ή άλλως πολύ αγαπητά.

Πώς ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας μπορεί να αλλάξει τον κόσμο

Μια ζωή χωρίς ταμπέλες

Έχει γίνει κλισέ το ξέρω, αλλά καλό είναι να μην βάζουμε ταμπέλες στα παιδιά. Είτε θετικές, είτε αρνητικές, δεν βοηθούν σε τίποτα. Οι γονείς είμαστε οι σημαντικοί άλλοι για τα παιδιά μας, είτε το θέλουμε είτε όχι, μια ταμπέλα, ένας χαρακτηρισμός μπορεί να χαραχτεί στο υποσυνείδητό του και να γίνει «προίκα του» για όλη του τη ζωή. Με αυτόν τον τρόπο υπάρχει περίπτωση να το περιορίσουμε ενώ είχε δυνατότητες να γίνει κάτι άλλο.

Δείξε στο παιδί εμπιστοσύνη

Με το να του δείξεις εμπιστοσύνη αμέσως το παιδί αποκτά αυτοπεποίθηση. Όταν κάποιος πιστεύει σε εμένα και ξέρει ότι μπορώ να τα καταφέρω, αποκτώ σούπερ δυνάμεις αυτόματα!

Μην τρέχεις με μια λύση σε κάθε του πρόβλημα. Όταν δε θα είσαι εκεί θα νιώθει εντελώς μετέωρο. Αντί να δώσεις έτοιμη λύση μπορείς να το ρωτήσεις: «Πώς πιστεύεις ότι μπορείς να φερθείς τώρα; Ποια θα ήταν η καλύτερη επιλογή;»

«Σε εμπιστεύομαι και ξέρω ότι μπορείς να βρεις μόνος σου τη λύση, πώς σκέφτεσαι να κινηθείς;» Υπάρχει πιο όμορφος τρόπος να μιλήσεις σε ένα παιδί; Θα ήθελα να μου μιλήσουν έτσι είτε όταν ήμουν παιδί είτε σήμερα.

Κάνε το να νιώθει σημαντικό

Και αλήθεια, υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από τα παιδιά μας; Όσο και αν κάποιες φορές ο γονεϊκός ρόλος είναι ο πιο δύσκολος που έχουμε κληθεί να κάνουμε, είναι όμως και ότι πιο ελπιδοφόρο έχουμε. Τα παιδιά μας είναι το μέλλον, είναι αυτό που θα αφήσουμε πίσω όταν εμείς φύγουμε από εδώ.

Δείξε του την σημαντικότητά του σε κάθε ευκαιρία. Δώσε αγάπη χωρίς φόβο μήπως κακομάθει. Δεν κακομαθαίνουν τα παιδιά με την αγάπη. Με την απουσία ορίων κακομαθαίνουν. Τα όρια (σφιχτά ή ελαστικά, αυτό εξαρτάται από εσάς και τη γραμμή που έχετε σαν οικογένεια) είναι κάτι που μια μέρα θα σε ευχαριστεί το παιδί σου, όσο και αν σήμερα είναι λίγο στριμωγμένο εξαιτίας τους.

Να είσαι πάντα ο εαυτός σου, όλοι οι άλλοι είναι πιασμένοι

Να το ενθαρρύνεις με κάθε μέσο να είναι ο εαυτός του. Δε χρειαζόμαστε αντίγραφα, χρειαζόμαστε την μοναδική ομορφιά που έχει το κάθε άτομο ξεχωριστά, είτε είναι παιδί είτε ενήλικας. Να γνωρίζει το παιδί ότι δε χρειάζεται να αλλάξει τον μοναδικό χαρακτήρα του για να γίνει αποδεκτός, αγαπητός, για να ταιριάξει κάπου, είναι αγαπητός και αποδεκτός ούτως ή άλλως.

Κριτική με μέτρο

Η κριτική χρειάζεται κάποιες φορές, αν μας ενδιαφέρει η εξέλιξη του ανθρώπου που αγαπάμε, εννοείται θα κάνουμε την κριτική μας. Όταν μιλάμε για τη ζωή βέβαια και όχι για κάποιο διαγωνισμό καλό είναι να το λέμε επεικοδομητική ανατροφοδότηση. Η ανατροφοδότηση (feedback) είναι μια όσο το δυνατόν πιο αντικειμενική άποψη για ένα συγκεκριμένο θέμα. Όταν την κάνουμε καλό είναι να προσέχουμε τον τρόπο που την λέμε, να φαίνεται ότι το εκφράζουμε με αγάπη και για το καλό του άλλου.

Δεν είμαστε η συμπεριφορά μας

Τέλος αλλά πολύ σημαντικό και κάτι που πρέπει να θυμάσαι πάντα και σε όλες τις σχέσεις, είναι ότι στα πλαίσια της επικοινωνίας, αν θέλουμε να μην έχουμε αρνητική έκβαση, καλό είναι να αποφεύγουμε τους προσωπικούς χαρακτηρισμούς και να προτιμάμε να δείξουμε τη συμπεριφορά. Πόσο έχω βαρεθεί να ακούω τα καλά και τα κακά παιδιά.

-Είσαι ανόητος, πέρασες το δρόμο χωρίς να κοιτάξεις αν περνάει αυτοκίνητο.

-Το να περάσεις το δρόμο χωρίς να ελέγξεις ήταν ανόητη συμπεριφορά, θα μπορούσες να έχεις τραυματιστεί αν περνούσε κάποιο αυτοκίνητο.

Θεωρώ ότι η δεύτερη απάντηση είναι προτιμότερη για οποιονδήποτε άλλο είτε παιδί είναι είτε ενήλικας.

Είμαι περήφανος που είμαι γονιός σου

Ξεκαθάρισε ότι είσαι περήφανος για το παιδί σου, μη ξεχνάς να γεμίζεις το καλαθάκι της αυτοπεποίθησης του κάθε μέρα. Όποτε σου δίνεται η ευκαιρία να το επαινείς και για την προσπάθεια και όχι μόνο για το αποτέλεσμα.

  • Να του δίνεις έμπνευση μέσα από το παράδειγμά σου.
  • Ακόμα και τις πιο δύσκολες μέρες μια αγκαλιά μπορεί να τα φτιάξει όλα.

Τέλος να θυμάσαι ότι τα παιδιά μας δεν είμαστε εμείς. Τα φέραμε στον κόσμο, έχουμε την ευθύνη της ανατροφής τους αλλά δεν είναι εμείς. Έχουν άλλες ανάγκες, άλλα χαρίσματα, άλλον τρόπο σκέψης και καθήκον μας είναι να γίνουν κατανοητά και αποδεκτά γι’αυτό που είναι και όχι γι’αυτό που θέλουμε να είναι. Καλή δύναμη να έχουμε κατά το μεγάλωμά τους και καθαρό μυαλό!

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News