Η σχέση μεταξύ αδελφών είναι μια από τις πιο βασικές σχέσεις που έχουμε στη ζωή μας. Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια πόσο ευγνώμων νιώθω που υπάρχει στη ζωή μου η αδερφή μου, είναι ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που έλαβα ποτέ στη ζωή μου. Η σχέση που είχα εγώ με την αδερφή μου ήταν ο λόγος που ήθελα πάντα να έχω δύο παιδιά. Δεν μπορούσα να στερήσω αυτο το δώρο και από τα παιδιά μου. Φυσικά, όπως κάθε σχέση έτσι και αυτή εξελήχθηκε μέσα στα χρόνια και μπορεί στα πρώτα χρόνια να τσακωνόμασταν για ανόητους λόγους όμως από μια ηλικία και μετά γίναμε οι καλύτερες φίλες.

Η μοναδική σχέση μεταξύ αδελφών

Η σχέση των αδελφών έχει διάφορα στάδια. Στην αρχή περιμένεις ένα μωρό που δεν ξέρεις πώς θα είναι, τι προθέσεις έχει, πώς θα είναι η ζωή σου μετά από αυτό. Μετά έρχεται και τα περισσότερα πρωτότοκα βιώνουν μια νέα διάσταση εκείνη των εκθρονισμένων βασιλιάδων και καταλαβαίνουν πώς πια δεν είναι εκείνα το κέντρο του κόσμου. Υπάρχουν και άλλα πρωτότοκα βέβαια που συνεχίζουν να πιστεύουν ότι είναι το κέντρο του κόσμου και δεν ζηλεύουν καθόλου το νέο μέλος της οικογένειας.

Ο Άλφρεντ Άντλερ ήταν εκείνος που πρώτος μίλησε για τη θέση της γέννησής μας και πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στην μετέπειτα πορεία της ζωής μας. Αξίζει να διαβάσεις περισσότερο τη θεωρία του.

μεγαλύτερα παιδιά φροντίζουν τα αδέρφια

Η σχέση μέσα στον χρόνο

Συνήθως οι αδελφικές σχέσεις ξεκινούν με άρνηση, με θυμό, με ζήλεια. Χρειάζεται χρόνος για δεθείς με το αδερφάκι σου, με αυτό το νέο μέλος της οικογένειας που είναι η νέα βερσιόν, πιο χαριτωμένη και που πρέπει να την αγαπάμε κιόλας καλά και ντε! Σε μια από τις πολλές παρουσιάσεις ψυχολόγων που έχω παρακολουθήσει, σχετικά με τα αδέρφια είχε πέσει στο τραπέζι ότι το πρωτότοκο παιδί αισθάνεται σαν να έφερνε ο άντρας μας μια δεύτερη γυναίκα στο σπίτι και να έπρεπε να την αποδεχτούμε, να αποδεχτούμε και την κατάσταση και να την αγαπήσουμε. Αν σκεφτείς το συσχετισμό είναι πραγματικά βάρβαρο όλο αυτό για το παιδικό μυαλό.

Σιγά σιγά όμως τα αδέρφια δένονται, αγαπιούνται, παίζουν, περνούν ώρες μαζί και δημιουργείται σταδιακά μια υπέροχη σχέση. Μην περιμένεις να δεθούν τα παιδιά σου από την πρώτη μέρα ή από την παιδική τους ηλικία. Αυτό είναι κάτι που χτίζεται κάθε μέρα και καλλιεργείται.

Γιατί τα μεγαλύτερα παιδιά δεν είναι τόσο καλό να προσέχουν συνέχεια τα αδέρφια τους;

Οι γονείς τι ρόλο έχουν

Από τη μια θέτουν το παράδειγμα όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή. Αν έχουν μια εξαιρετική σχέση με τα αδέρφια τους, δείχνουν το δρόμο στα παιδιά τους, τους δείχνουν πώς δηλαδή θα γίνει κάποτε η σχέση τους, αν σήμερα βιώνουν συγκρούσεις, που είναι κάτι πολύ φυσιολογικό, δε σημαίνει ότι αυτές θα συνεχιστούν και στο μέλλον.

  • Ο ρόλος των γονιών δεν είναι ούτε του διαιτητή, ούτε του πυροσβέστη. Δεν μπλεκόμαστε στους καβγάδες των παιδιών γιατί από τη μία δεν ξέρουμε ακριβώς τι έγινε μεταξύ τους από την αρχή, ούτε ξέρουμε πώς θα νιώσει το παιδί, ίσως νιώσει ότι ζυγίζουμε την αγάπη μας, ή ακόμα και ότι τα αδικήσαμε. Όταν τα πράγματα πάρουν άσχημη τροπή, συγκεκριμένα όταν κινδυνεύει η σωματική τους ακεραιότητα, τα χωρίζουμε χωρίς πολλές κουβέντες.
  • Αυτό είναι δεδομένο, ίσως δεν χρειάζεται καν να γίνει αναφορά, γιατί είναι κάτι που το ξέρουμε όλοι, βέβαια το αν γίνεται πράξη είναι ένα άλλο θέμα. Δεν κάνουμε διακρίσεις στα παιδιά, δεν ξεχωρίζουμε την αγάπη μας. Αυτή η διάκριση είναι που καλλιεργεί τις μάχες μεταξύ των αδερφών και φτάνει μέχρι και στη δημιουργία συμπλεγμάτων, συνειδητών και κάποιες φορές υποσυνειδήτων.
  • Ξεκαθαρίζουμε ότι η αγάπη δεν τελειώνει ποτέ. Η αγάπη πολλαπλασιάζεται και δεν μετριέται, ούτε εξηγείται.
  • Απενοχοποιούμε τα αρνητικά συναισθήματα και τα ονομάζουμε. «Ζήλεψες που ο αδερφός σου……, και εγώ όταν ήμουν μικρή ένιωθα το ίδιο». Ονομάζουμε το συναίσθημα και ξεκαθαρίζουμε ότι είναι πολύ οκ να νιώθεις όπως νιώθεις και όχι τύψεις, όπως συνηθίζουμε συχνά να φορτώνουμε τα παιδιά. Επίσης ταυτόχρονα υπενθυμίζουμε ότι ήμασταν και εμείς κάποτε παιδιά που βιώναμε αντίστοιχα πράγματα με εκείνα, οπότε πέφτουμε λίγο από το βάθρο του ήρωα που μπορεί να μας έχει βάλει το παιδί μας.

Πώς τα παιδιά σου θα γίνουν αγαπημένα αδέρφια;

Η ειρήνη στο σπίτι

Επαινούμε τις καλές συμπεριφορές και αποσιωπούμε τις αρνητικές. Όταν για παράδειγμα τα παιδιά μας κάτσουν για πρώτη φορά στο δωμάτιο τους και παίξουν ένα επιτραπέζιο οι δύο τους, αν περάσουμε από το δωμάτιο μπορούμε να πούμε ένα «Τι ωραία που παίζετε»! και κάτι σχετικό. Από την άλλη αν δώσετε πολύ σημασία στις αρνητικές καταστάσεις ίσως τις επιχειρήσουν με σκοπό να τραβήξουν την προσοχή με όποιον τρόπο μπορούν ακόμα δηλαδή και με τον αρνητικό και αυτό είναι κάτι που δεν το θέλουμε.

Τα αδέρφια μπορεί τη μια στιγμή να τσακωθούν και μετά μόνα τους να τα ξαναβρούν. Αφήστε τα παιδιά να τα βρουν μόνα τους, αφήστε τα να δομήσουν μόνα τους αυτήν την υπέροχη σχέση που θα τα συντροφεύει σε όλη τους ζωή, ακόμα και όταν εμείς φύγουμε από εδώ θα ξέρουμε ότι τα παιδιά μας θα έχουν πάντα το ένα το άλλο και όλα αυτά που τα ένωσαν από όταν ήταν μικρά. Αφιερωμένο στην σχέση μεταξύ αδελφών και στην αδελφική αγάπη, που σαν αυτή δεν υπάρχει καμία άλλη.

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News