Διάβασα αυτές τις μέρες το quote: «Γίνε ο ενήλικας που θα ήθελες να είχες στη ζωή σου όταν ήσουν παιδί», λυπάμαι που δεν θυμάμαι πού το βρήκα ώστε να δώσω τα credits σε εκείνον που το σκέφτηκε, όμως η έμπνευση που μου έδωσε ήταν απίστευτη. Μια φράση που σου δίνει άπειρες εικόνες, μυρωδιές, συναισθήματα. Γυρνάς πίσω και πας στα παιδικά σου χρόνια, παράλληλα βλέπεις και ποιος γονιός έγινες σήμερα. Πού χάθηκε ο δρόμος, πού γίνονται σωστά πράγματα, πού υπάρχει περιθώριο βελτίωσης; Αν έχεις χρόνο και διάθεση για να το ψάξεις λίγο παραπάνω, αυτή η ερώτηση δίνει πολύ ωραίες αφορμές για σκέψη και γιατί όχι και για δράσεις.

Γίνε ο ενήλικας που θα ήθελες να είχες στη ζωή ως παιδί

Με ποιον τρόπο ήθελα να μου φερθούν όταν ήμουν παιδί; Πώς να ικανοποιηθούν οι ανάγκες μου, πώς να μου απαντήσουν στους φόβους μου, στην απογοήτευσή μου, στον ενθουσιασμό μου, στη ζήλια μου. Πώς να μου σιγουρέψουν ότι θα αισθανθώ ασφαλής. Ότι θα είμαι αρεστή όπως είμαι, χωρίς να χρειαστεί να αλλάξω.

Πώς θα μου δώσουν ανατροφοδότηση, πώς θα με διδάξουν, πώς θα με ακούσουν, πώς θα με παρηγορήσουν ακόμα και πώς θα με μαλώσουν δίχως να με κάνουν να νιώσω ότι είμαι ένα σκουπίδι. Είναι πολύπλοκη διαδικασία αυτή της ανατροφής ενός ανθρώπου και δίχως manual οδηγιών. Μεγαλώνεις ένα παιδί, με την ελπίδα ότι θα κάνεις το σωστό και ότι το παιδί σου δεν θα χρειαστεί να τρέχει όταν μεγαλώσει στους γιατρούς για να διορθώσει τα δικά σου λάθη.

Αν φτιάξεις μια περσόνα στο μυαλό σου, έναν ιδανικό γονέα που θα ήθελες εσύ να είχες εσύ ως παιδί, πιστεύω αυτός είναι ένας καλός οδηγός για το πώς θα θέλει και το παιδί σου να είναι ο ενήλικας που θα είναι φάρος στη ζωή του.

Τελικά τι είμαστε DNA ή το περιβάλλον που μας μεγαλώνει;

Ψάχνουν οι επιστήμονες να βρουν ποια είναι η σωστή απάντηση στο ποιος είναι ο πιο καθοριστικός παράγοντας που μας κάνει αυτούς που είμαστε σήμερα. Είναι το DNA που ούτως ή άλλως είναι γραμμένο και δεν έχεις και πολλά περιθώρια να το αλλάξεις ή το περιβάλλον που αναθρέφεται ένας άνθρωπος;

Είναι 50%-50% σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες των επιστημόνων. Έχεις τα μισά χρωμοσώματα από το μπαμπά σου και τα άλλα μισά της μαμά σου και αυτό δημιουργεί το 50% του ανθρώπου που είσαι. Το άλλο 50% έχει να κάνει με το περιβάλλον που μεγαλώνεις. Για το DNA που κληρονομήσαμε δεν έχουμε και πολλά να κάνουμε ίσως μέσω του lifestyle μας να επέμβουμε μέχρι σε ένα βαθμό. Το περιβάλλον όμως είναι κάτι που είναι στο χέρι μας.

«Ταμπέλες», «Φράσεις που δεν χρειάζεται και δεν πρέπει να πεις ποτέ», «λάθη της ανατροφής που μπορεί να δημιουργήσουν μέχρι και νάρκισσους» και ένας σωρός από άλλα πράγματα που κάνουμε έχοντας άγνοια ότι είναι λάθη της ανατροφής που πιθανόν να δημιουργήσουν θέμα στο παιδί όταν μεγαλώσει.

πρώτες φορές των παιδιών
Pexels

Από πού ξεκινάω και πού θέλω να φτάσω

  • Ο άνθρωπος που θέλω να γίνω, ο γονιός, ο σύντροφος (για όλους τους ρόλους της ζωής μας κουμπώνει αυτό) τι χαρακτηριστικά έχει. Σκιαγράφησε λίγο στο μυαλό σου αυτόν τον άνθρωπο. Πάρε χαρτί και μολύβι και δώσε του ζωή. Αν θες ο οδηγός μπορεί να γίνει το παιδί που ήσουν κάποτε και ποιος ήταν ο άνθρωπος που θα ήθελες στη ζωή σου να είναι ο γονιός σου.
  • Το επόμενο βήμα είναι το να δεις μέσα σου. Είναι λίγο δύσκολο να το κάνεις μόνος σου. Αν θες μπορείς να σε τραβήξεις με μια κάμερα, ή να ζητήσεις ανατροφοδότηση από το παιδί σου ή τον σύντροφό σου, ίσως σε βοηθήσουν σε αυτό το κομμάτι. Αυτό είναι το σημαντικό βήμα της εκκίνησης. Από πού ξεκινάω δηλαδή.
  • Πού θέλω να πάω. Φτιάχνεις την στρατηγική σου και μένεις πιστός σε αυτό το σχέδιο.

Το να πετάξεις ό,τι ξέρεις μέχρι σήμερα στα σκουπίδια και να χαράξεις νέο δρόμο είναι πάρα πολύ δύσκολο. Κάνε την αυτοκριτική σου, βρες τα δυνατά σου σημεία, τα αδύναμα, αυτά που χρειάζονται βελτίωση. Μη χάσεις τον εαυτό σου μέσα σε αυτό το ταξίδι. Το παιδί μας άλλωστε μας αγαπά και η αγάπη του είναι κάτι που δεν αμφισβητείται, όπως και η δική μας αγάπη. Γονιός τέλειος δεν υπάρχει και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να το ξεχνάμε.

Αντί επιλόγου μια διαπίστωση που νομίζω ότι ίσως ξεκαθαρίσει λίγο το τοπίο. Κανένα παιδί δεν ζήτησε να έρθει σε αυτόν τον κόσμο και σε κανένα παιδί δεν αξίζει το βάρος της ζωής που δεν έζησε η μάνα του και ο πατέρας του. Επενδύοντας σε αυτή τη μοναδική σχέση, κερδίζουν όλοι και εκείνο και εσύ αλλά και το μέλλον αυτού του κόσμου.

Τα 18 καλοκαίρια με τα παιδιά μας: Πώς η ανατροφή τους μπορεί να δείξει πώς θα εξελιχθεί η σχέση σας

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News