Γιατί δεν με ακούει το παιδί μου; Αν έχεις ένα παιδί στο σπίτι που δεν σε ακούει, που μιλάς και κοιτάει τον τοίχο, που σε αγνοεί επιδεικτικά μπορεί να είναι ένας λόγος για να γίνεις έξαλλος. Υπάρχουν όμως κάποιοι λόγοι που μπορεί να συντρέχουν και το παιδί σου να σε αγνοεί. Υπάρχει τρόπος να θέλουν να σε ακούνε τα παιδιά.

Γιατί δεν με ακούει το παιδί μου

Γυρνάει από το σχολείο που ήταν όλη μέρα επικεντρωμένο στον πίνακα, στο μάθημα, στις κουβέντες και στα παιχνίδια με τους φίλους του. Θέλει να μπει σπίτι και να αποσυμπιεστεί με τους τρόπους που το χαλαρώνουν, πριν ξεκινήσει πάλι το τρέξιμο με διαβάσματα, δραστηριότητες και ξένες γλώσσες.

Μπορεί μετά από όλο αυτό να μην θέλει ούτε να μιλήσει, ούτε να ακούσει κανέναν και να κάτσει ήσυχα στο δωμάτιό του να χαλαρώσει.

Θέλω να βάλεις λίγο το παιδί στη θέση σου. Γυρνάς από τη δουλειά και σου μιλάνε, χτυπάνε τηλέφωνα, τηλεοράσεις και εσύ το μόνο που θες είναι να κατεβάσεις για λίγο τους διακόπτες και να μην κάνεις απολύτως τίποτα.

«θέλω» των παιδιών
Pexels/Karolina Grabowska
  • Είσαι σίγουρη ότι δεν μιλάς πάρα πολύ; Σου έχει τύχει να κάνεις διάλογο με κάποιον που πετάει άπειρες λέξεις μέσα στο λεπτό χωρίς να πάρει αναπνοή και χωρίς να δίνει το λόγο σε κανέναν άλλο. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν τρύπα στο αυτί τους, έτσι τους χαρακτηρίζω και δεν θέλω καμία επαφή μαζί τους. Δεν έχω καμία ανάγκη να έρθει ο άλλος να μου πει τι ξέρει ενώ μάλιστα δεν του έχω ζητήσει τη γνώμη του. ΔΕΝ ΣΕ ΡΩΤΗΣΑ. Αυτό λοιπόν σκέφτεται κάθε φορά που το πιάνεις μονότερμα το παιδί σου. Και φυσικά αυτός είναι ο πρώτος λόγος που ένα παιδί επιλέγει την επιλεκτική κώφωση. (Βέβαια γονείς είμαστε και σε καταλαβαίνω κάποιες στιγμές πρέπει να μιλήσουμε).
  • Είναι αφοσιωμένο. Δεν ενοχλούμε ένα παιδί όταν είναι αφοσιωμένο. Μπορεί να έχει πάρει την κούκλα του ή το αυτοκινητάκι του και να έχει στήσει παιχνίδι. Εκείνη τη στιγμή δεν βρίσκεται στο πάτωμα του δωματίου, αλλά στον κόσμο του παιχνιδιού. Είναι απορροφημένο και όλα τα άλλα είναι ψίθυροι και παρενθέσεις.
  • Δεν του μιλάς ανάλογα με την ηλικία του. Πόσο καλά γνωρίζει το παιδί σου όλες αυτές τις λέξεις που χρησιμοποιείς; Η επικοινωνία πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με τον αποδέκτη που έχουμε απέναντί μας.
  • Απαιτείς και διατάζεις. Δεν έχω πάει στον στρατό, αλλά φαντάζομαι ότι διατάζουν για να γίνουν τα πράγματα. Πήγαινε για σκοπιά, καθάρισε τις τουαλέτες, καθάρισε τις πατάτες. Κανείς δεν θέλει να τα κάνει όλα αυτά όμως στο στρατό είσαι υποχρεωμένος να τα κάνεις. Επειδή το σπίτι δεν είναι στρατός, καλό είναι η προστακτική να περισσεύει και αν θες κάτι να γίνει να το συζητήσετε πρώτα με το παιδί. Ούτε εγώ θα μάζευα τα παιχνίδια αν με διέταζες να το κάνω. Υπάρχει άλλος τρόπος να γίνονται τα πράγματα.
  • Είσαι ασυνεπής: Υπόσχεσαι και δεν κάνεις. Εξαπολύεις απειλές και δεν τις πραγματοποιείς, γενικά λες κουβέντες που δεν έχουν καμία υπόσταση και είναι εντελώς περιττές να τις λες.
  • Κάνεις κριτική και όχι ανατροφοδότηση. Δεν θέλω να ακούσω την κριτική σου, δηλαδή ουσιαστικά την άποψή σου, ειδικά αν δεν την έχω ζητήσω. Μπορείς να ζητήσεις την άδεια από το παιδί σου να κάνεις ανατροφοδότηση που είναι υγιής αντιμετώπιση και το βοηθά στο να βελτιωθεί. Που προσφέρει δράση και όχι άμυνα.

Μιλάς για να ακούγεσαι;

Ή για να μιλάς. Το ό,τι είμαστε γονείς είναι μια ευλογία. Δεν είναι δεδομένο τίποτα σε αυτή τη σχέση και κάθε μέρα, καλό είναι, να παλεύουμε για τη σχέση με τα παιδιά μας. Τα παιδιά μας, μας δίνουν feedback με τον τρόπο τους. Με τον τρόπο που μας μιλούν και τον τρόπο που συμπεριφέρονται.

Αν δεν σ ακούει σήμερα το παιδί, είναι γιατί αυτό την επιλέγει ως συμπεριφορά. Αυτό είναι το σύμπτωμα που εσύ πρέπει να καταλάβεις, να ανιχνεύσεις, να καταλάβεις πώς μπορεί να αλλάξει αυτή η συμπεριφορά.

Έχεις σκεφτεί πώς η συμπεριφορά σου σήμερα θα επηρεάσει το παιδί σου σε 30 χρόνια;

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News