Και όμως το ό,τι δεν πήρα καλούς βαθμούς δεν ήταν και το τέλος του κόσμου. Την βρήκα την άκρη μου βρε αδερφέ, δεν χάθηκα. «Μάθε παιδί μου γράμματα», αυτό δεν ήταν η καραμέλα στο στόμα των μανάδων τα περασμένα χρόνια; Μπορεί και σήμερα κάποιες να το λένε, δεν έχω ακούσει, δεν ξέρω. Μάθε παιδί μου γράμματα, να περάσεις στο πανεπιστήμιο, να μπεις σε μια θέση, να μην έχεις κανέναν πάνω από το κεφάλι σου.Ναι μεν αλλά. Σωστό εν μέρη, αλλά βασισμένο σε μια εντελώς μη λειτουργική βάση. Οι καλοί βαθμοί από μόνοι τους δεν σημαίνουν τίποτα.

Δεν πήρα καλούς βαθμούς

Πόσα παιδιά την παραμονή των βαθμών δεν μπορούν να κλείσουν μάτι. Αυτή η ματαίωση για το γεγονός ότι είχαν μόνο «μια δουλειά να κάνουν» και τελικά δεν την έκαναν σωστά τα βασανίζει ακόμα και όταν μεγαλώσουν. Χωρίς να θέλω να δικαιολογήσω το γεγονός ότι μπορεί να μην στρώθηκες να διαβάσεις, άρα το μόνο κακό που έκανες ότι δεν το έμαθες, σου δίνω πολλά ελαφρυντικά.

Σε ένα αποτυχημένο εκπαιδευτικό που είτε είσαι ακουστικός τύπος, είτε οπτικός, είτε κιναισθητικός τύπος, αναγκάζεσαι να μάθεις με μια μόνο μέθοδο, που μπορεί να μην σου ταιριάζει εσένα, πράγματα που δεν σε ενδιαφέρουν και δεν έχεις καταλάβει γιατί πρέπει να σε ενδιαφέρουν, οι συζυγίες, ο υπερσυντέλικος, η στάση του Νίκα τα κλάσματα. Αυτό που ξέρεις είναι ότι πρέπει να διαβάζεις για να πάρεις καλούς βαθμούς.

Το αιώνια βαθμοθηρικό σύστημα

Παλιότερα είχαμε τις πανελλήνιες με τις Δέσμες που τα παιδιά στην κυριολεξία δεν είχαν ζωή. Μετά ήρθε το νέο σύστημα των 14 μαθημάτων, τώρα ξανά πάλι λίγα δίνουν σε άλλο μοτίβο. Τι από ότι μάθαμε στο σχολείο πραγματικά μας χρειάστηκε στη ζωή μας. Εκτός της γραφής, της ανάγνωσης, των μαθηματικών (κάποιων). Είχα συμμαθητές που έκλαιγαν κάθε φορά που δεν είχαν γράψει 20 γιατί είχαν κόλλημα με το απουσιολόγιο, με το να έχουν 19,99 στον έλεγχο, αν όχι 20.

Άλλοι που δεν ήξεραν πώς να εμφανίσουν τεστ στους γονείς τους. Ένιωθαν φόβο. Άλλοι που έλεγαν ψέματα. Υπήρχαν φυσικά εκείνοι που ήξεραν τι πήρε όλη η τάξη και η μαμά τους το έλεγε μετά σε όλους τους γονείς. Γι’αυτό το και σήμερα μέχρι την Ε’ και τη ΣΤ’ τάξη οι δάσκαλοι δεν βαθμολογούν με βαθμούς.

διάθεση self test από τα σχολεία
Unsplash

Για τη γνώση γίνονται όλα

Αν είσαι ένα παιδί που σήμερα πήρες τον έλεγχο και οι βαθμοί σου δεν είναι καλοί, να ξέρεις ότι αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα. Ότι κάτι δεν έχεις καταλάβει, δεν έχεις διαβάσει, δεν γνωρίζεις όσο χρειάζεται. Ένας κακός έλεγχος δεν σε αντιπροσωπεύει. Δεν τον φοράς σαν ταμπέλα πάνω από το κεφάλι σου και δεν θα έπρεπε να το εκλαμβάνεις έτσι.

Δεν σου λείπει τίποτα σε σχέση με εκείνον που πήρε 10 ή 20, δεν είσαι λιγότερος ή κατώτερος. Απλώς εκείνος προσπάθησε περισσότερο. Μη θαρρείς ότι εκείνος είναι εξυπνότερος. Δεν κρίνεται από τις επιδόσεις μας η ευφυΐα μας. Σκέψου ότι τον Άλμπερτ Αϊνστάιν τον θεωρούσαν περιορισμένων δυνατοτήτων μέχρι μια ηλικία. Ευτυχώς που εκείνος δεν άκουσε κανέναν.

Αν δεν διαβάσεις, απλά δεν θα το ξέρεις. Αυτό είναι το μόνο που μπορεί να συμβεί. Θα βγεις αύριο μεθαύριο στην κοινωνία και θα σου λείπουν πολλά κομμάτια από το παζλ. Θα λες τώρα εδώ τι έγινε στην ιστορία τότε, ή ποια είναι η πρωτεύουσα της Σλοβακίας για παράδειγμα και δεν θα το ξέρεις.

Όλα αυτά που νομίζεις ότι είσαι και δεν είσαι δεν ισχύουν

Δεν φταις εσύ που δεν σε ενέπνευσε κανένας δάσκαλος για να διαβάσεις και να θες να μάθεις. Δεν φταις εσύ που δεν ασχολήθηκε ο γονιός σου να σου δείξει πώς πρέπει να τελειώνεις την ύλη σου στην α’δημοτικού. Δεν φταις εσύ έχεις φάει bullying με το κουτάλι και δεν θες να δεις το σχολείο ούτε ζωγραφιστό, δεν φταις εσύ που θέλουν να γίνεις άλλο ένα χάμστερ στον τροχό και να κυνηγάς χίμαιρες. Δεν φταις εσύ.

Δεν είσαι χαζός, ανόητος, βλάκας, τεμπέλης. Δεν σου δίνει πόντους εξυπνάδας ένας καλός βαθμός και ας μη γελιώμαστε, όλοι αυτοί οι καλοί μαθητές αύριο μεθαύριο θα δουλεύουν για σένα. Έτσι δεν λένε;

Τι και αν πήρες σε όλα 10, σε όλα 20, κάτω από τη βάση, οριακά πάνω από τη βάση, δεν έχει καμία σημασία και τίποτα δεν προσθέτει ή αφαιρεί από την αξία σου. ΤΙΠΟΤΑ. Δεν είναι μάγκας αυτός που παίρνει 20 απλώς έχει προσπαθήσει περισσότερο, το έχει καταλάβει καλύτερα, έχει δουλέψει περισσότερο, έχει καταλάβει γιατί πρέπει να το κάνει και το κάνει. Έχει δημιουργήσει τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις για να πετύχει αυτό που έχει θέσει ως στόχο.

Και τώρα τι;

Πέρασαν ήδη οι πρώτοι 3 μήνες του σχολικού έτους και τα αποτελέσματα των δράσεων σου τα βλέπεις σήμερα στον έλεγχό σου. Αν θες να συνεχίσεις στο ίδιο μοτίβο μπορείς, να κάνεις το ίδιο. Αν θες όμως μπορείς να βελτιωθείς. Αυτό που θα κάνεις σήμερα λέγεται απολογισμός. Θα βάλεις κάτω τα νούμερα και ένα ένα θα αξιολογήσεις πόσο πολύ προσπάθησες και τι μπορούσες να κάνεις παραπάνω. Αν πήρε πχ 8 και θες να το κάνεις 10 πρέπει να ρωτήσεις :«Τι κάνει ένας μαθητής που παίρνει 10»; Τι συνήθειες έχει, πώς διαβάζει, πώς προετοιμάζεται για το τεστ.

Αν θες μπορείς και εσύ, όχι για τους βαθμούς, όχι για τους γονείς, όχι για τους δασκάλους, αλλά για σένα και τη γνώση σου, σου το χρωστάς!

Ένα γράμμα για εσένα που το παιδί σου έφερε άσχημους βαθμούς

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News