Το βούλευμα του Συμβούλιου Πλημμελειοδικών που απέρριψε το μεσημέρι της Πέμπτης την ένσταση ακυρότητας κατά της προδικασίας που είχε υποβάλλει δια του συνηγόρου του ο Δημήτρης Λιγνάδης είναι αρκετά αιχμηρό.

Το βούλευμα του Συμβούλιου Πλημμελειοδικών

Τα στοιχεία πάνω στα οποία βασίστηκαν οι δικαστές περιέχουν και περιγραφές που σοκάρουν. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η κατάθεση θύματος που περιγράφει ότι ο Δημήτρης Λιγνάδης είχε ένα ανήλικο αγόρι για τις δουλειές του σπιτιού το οποίο φέρεται να ώθησε σε σεξουαλικές πράξεις με συνομήλικό του.

Κατά το διάστημα αυτό, στο σπίτι ερχόταν ένα ανήλικο αγόρι το οποίο σιδερώνει, έπλενε και γενικώς φροντίζει την καθαριότητα του σπιτιού του σκηνοθέτη, ο οποίος του έδινε 5 – 10 € για τις υπηρεσίες του. Μια μέρα μάλιστα που ο παθών μπήκε στο σπίτι, βρήκε το παιδί που καθάριζε με ένα φίλο του ετεροφυλόφιλο, ηλικίας 15 – 16 ετών, να είναι αμφότεροι με τα εσώρουχα του μέσα στο σαλόνι και να τρίβονται ο ένας πάνω στον άλλο βίαια, ο δε αιτών που καθόταν δίπλα του στον καναπέ με το εσώρουχο του, αυνανιζόταν» αναφέρεσαι στο βούλευμα.

Στη συνέχεια, δε ο σκηνοθέτης φέρεται να περιέγραψε μια φαντασίωση του στο φερόμενο θύμα, κατά την οποία «αυτό που είχε κάνει εντύπωση στον παθόντα κατά τη διάρκεια της σχέσης του με τον σκηνοθέτη ήταν ότι του έλεγε ότι είχε την φαντασίωση να είναι ο παθών μόνος του στο δωμάτιο, να μπαίνουν οι φίλοι του μέσα για να κάνουν σεξ μαζί του και εκείνος να φωνάζει «ο επόμενος».

Η εισαγγελική πρόταση βάζει φωτιά στην υπόθεση καθώς κάνει λόγο για «εμμονική παραφιλική τάση» και «σταθερή εξακολουθητική ροπή του προς την ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του με ανήλικα αμφοτέρων των φίλων». Οι δικαστές που υιοθέτησαν την πρόταση της εισαγγελέως για την απόρριψη του αιτήματος του σκηνοθέτη, περιγράφουν έναν άνθρωπο με δράση τουλάχιστον 30 ετών, επικαλούμενοι δε και υπόθεση ασέλγειας σε βάρος ανηλίκου το 1984, όπως προέκυψε μετά την σύλληψη του σκηνοθέτη από την διαδικασία της δακτυλοσκόπησης στην ΓΑΔΑ.

Εισαγγελική πρόταση: «Ανέκαθεν αλίευε ανήλικους στο Μεταξουργείο»

Κατά την εισαγγελέα, από τις καταθέσεις των μαρτύρων, «οι οποίοι δεν ουδεμία σχέση είχαν μεταξύ τους στο παρελθόν, ούτε φυσικά είχαν χρόνο να συνεννοηθούν και να προετοιμαστούν κατάλληλα ώστε να δώσουν καταθέσεις που προσομοίαζαν τόσο», προκύπτει σχετικά με τον τρόπο δράσης του σκηνοθέτη ότι:

έχει εμφανή παραφιλική έφηβοφιλική σεξουαλική τάση και προτίμηση την οποία εξεδήλωνε χωρίς καμία αναστολή, ακόμα και σε δημόσιους χώρους, για ένα πολύ μακρόχρονο διάστημα και δη από τουλάχιστον το έτος 1995 έως και τουλάχιστον το 2016, σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία της δικογραφίας, εκμεταλλευόμενος αφενός στην ευαίσθητη ηλικία των ανήλικων που προσέγγιζε, ιδίως αγοριών από 14 έως 16, αφετέρου την ματαιοδοξία τους και την έλλειψη οικογενειακού περιβάλλοντος, δρώντας σχεδόν με πανομοιότυπο μεθοδικό και συστηματικό τρόπο κάθε φορά, καλλιεργούσε αρχικά κλίμα εμπιστοσύνης, επικαλούμενος και προβάλλοντας την επαγγελματική του ιδιότητα, ως καταξιωμένου σκηνοθέτη – ηθοποιού, πείθοντας αυτά ότι πρόθεση του ήταν να τα βοηθήσει να ανελιχθούν στο χώρο του θεάματος και παρασύροντας τα με τις υποσχέσεις αυτές στο σπίτι του, με αποκλειστικό σκοπό την τέλεση γενετήσιων πράξεων μαζί του

Κατά τους δικαστές εντόπιζε τους ανήλικους είτε με αφορμή τις καλλιτεχνικές τους δραστηριότητες στο χώρο των θεάτρων, είτε ως διδάσκων θεατρική αγωγή σε σχολεία και εργαστήρια, είτε από φιλικούς κύκλους,

ακόμη και τυχαία σε διάφορες περιοχές των Αθηνών, που σύχναζαν ανήλικοι και νέοι και υποσχόμενος να τους καθοδηγήσει και να τους βοηθήσει να σταδιοδρομήσουν στον καλλιτεχνικό χώρο, τελούσε σε βάρος τους αδικήματα σχετιζόμενα με την γενετήσια ελευθερία τους, είτε με την άσκηση βίας, ακόμη και με την περιαγωγή του σε κατάσταση αναισθησίας και ανικανότητας για αντίσταση με τη χρήση ουσιών, είτε και χωρίς βία, εκμεταλλευόμενος όμως ακριβώς την ανηλικότητα και το νεαρό της ηλικίας των θυμάτων, καθώς και τις θέσεις που κατά καιρούς κατείχε, αλλά και ενγένει το status quo το

Αναφερόμενοι στα θύματα, εξηγούν στο σκεπτικό τους, ότι ο σκηνοθέτης

εκμεταλλευόμενος την αδυναμία τους και αξιοποιώντας την αναγνωρισιμότητα του, την ρητορική του δεινότητα, και την ικανότητα πειθούς, που αναμφισβήτητα φύση και θέση κατείχε, υπό το πρόσχημα της καθοδήγησης και διαπαιδαγώγησης τους, προσέγγιζε τα άτομα αυτά, κέρδισε την εμπιστοσύνη τους και ακολούθως τα χειραγωγούσε, ώσπου αν θέλει να επιτύχει την εκπλήρωση των ανάρμοστων προθέσεων του

Η εισαγγελέας στην πρόταση της προς το δικαστικό συμβούλιο εξηγεί:

Η εμμονική αυτή παραφιλική του τάση, η οποία περιγράφεται με σαφήνεια τις ληφθείσες καταθέσεις, αλλά και στις εγκλήσεις που κατατέθηκαν ενώπιον του εισαγγελέα, καθώς και η σταθερή εξακολουθητική ροπή του προς την ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του με ανήλικα αμφοτέρων των φίλων, η οποία ροπή έφτασε στην εγκληματική και μάλιστα κακουργηματική της μορφή, με παθόντες δύο αλλοδαπούς,σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αυτός συνεχίζει να μένει στην ευρύτερη περιοχή του Μεταξουργείου από ανέκαθεν αλίευε ανήλικους για τον ανώτερο σκοπό, δικαιολογούσαν κατά την άποψή μας απόλυτα την εφαρμογή στο πρόσωπο του της παραγράφου δύο του άρθρου 244 του κώδικα ποινικής δικονομίας περί παράλειψης κλήση του ως υπόπτου για λήψη χωρίς όρκο εξηγήσεων και της άμεσης άσκησης ποινικής δίωξης σε βάρος του με σκοπό την αποτροπή τέλεσης νέων πάρω μην αδικημάτων σε βάρος ανηλίκων παθόντων

Τέλος, οι δικαστές αποδήμησαν πλήρως και τους υπερασπιστικός ισχυρισμούς του σκηνοθέτη, σύμφωνα με τους οποίους βρισκόταν σε αλλά σημεία κατά το χρόνο τέλεσης των καταγγελλομένων αδικημάτων.

Διάβασε εδώ αναλυτικά το βούλευμα του Συμβούλιου Πλημμελειοδικών

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News