Η υπόθεση του Κολωνού έχει συνταράξει για μια ακόμα φορά την ελληνική κοινωνία. Ή απλά έτσι θέλουμε να πιστεύουμε, για να μην συνειδητοποιήσουμε την σκληρή πραγματικότητα; Ζούμε άραγε σε ένα κόσμο που τα περιστατικά παιδοφιλίας μετρούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού; Δεν θέλω να σε απογοητεύσω, αλλά μάλλον δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ο βιασμός της 12χρονης έξυσε μνήμες με αποτέλεσμα τις τελευταίες ώρες τα social media να γεμίσουν από χιλιάδες εξομολογήσεις θυμάτων κακοποίησης.

Όλα ξεκίνησαν με ένα ποστ στο facebook, που με αφορμή τα τελευταία γεγονότα, ρωτάει τα κορίτσια σε ποία ηλικία ένιωσαν για πρώτη φορά πώς ένας ενήλικας τα κοίταξε με προκλητικό τρόπο. Οι απαντήσεις, πραγματικά σοκάρουν.

Πόσες ακόμα κακοποιητικές συμπεριφορές σε παιδιά θα ανεχτούμε;

Μου είναι δύσκολο να γράφω για μια κοινωνία τόσο βαθιά αρρωστημένη. Προσωπικά, δεν έχω κανένα τέτοιο βίωμα και μεγαλώνοντας θεωρούσα ότι αυτό είναι το φυσιολογικό. Ωστόσο, η ζωή μου απέδειξε λάθος. Εκεί έξω υπάρχουν περισσότερα περιστατικά παιδοφιλίας από αυτά που παίρνουν τις μεγάλες διαστάσεις και γίνονται τελικά ευρέως γνωστά. Περιστατικά βγαλμένα από την καθημερινότητα χιλιάδων κοριτσιών εκεί έξω, συχνά καμουφλαρισμένα πίσω από ένα αστείο ή πίσω από πρόσωπα ανθρώπων υπεράνω πάσης υποψίας.

Κάθε μέρα ενήλικες πλησιάζουν παιδιά κάνοντας τους κομπλιμέντα για το σώμα τους ή «γεμίζοντάς» τα με σεξουαλικά υπονοούμενα, που ένα ανήλικο δεν μπορεί καν να αντιληφθεί. Και όταν μεγαλώνει, φτάνει εκείνη η στιγμή της συνειδητοποίησης. Τελικά, σκέφτονται τα θύματα, μου είχε συμβεί κι εμένα αυτό. Όπως αποδεικνύεται, οι παιδικές ψυχές που έχουν στιγματιστεί δεν είναι μια ή δύο, αλλά άνθρωποι που βρίσκονται παντού γύρω μας.

Είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσα αρρωστημένα μυαλά εκεί έξω; Γίνεται να σεξουαλικοποιείται ένα μικρό κορίτσι ή αγόρι; Αυτά τα ερωτήματα γυρνούν τις τελευταίες μέρες συνέχεια στο μυαλό μου και είμαι σίγουρη πως και εσύ θα ταυτιστείς με αυτές μου τις σκέψεις.

εξομολογήσεις θυμάτων κακοποίησης
pexels

Εξομολογήσεις θυμάτων κακοποίησης

Διαβάζοντας τις καταθέσεις ψυχής κάτω από εκείνο το ποστ, μπορώ να πω ότι ταρακουνήθηκα. Όχι επειδή δεν περίμενα να υπάρχουν αυτά τα περιστατικά, απλά όχι σε τόσο μεγάλη έκταση. Το λυπηρό είναι όμως, ότι αυτό δεν είναι τίποτα. Είναι απλά ένα πολύ μικρό δείγμα. Πόσοι άλλοι άνθρωποι με παρόμοια βιώματα υπάρχουν εκεί έξω; Για πόσους ακόμα θα μάθουμε και για πόσους απλά δεν θα ανακαλύψουμε ποτέ;

«8-9 από ένα γέρο γείτονα. Περνούσα και μου έλεγε διάφορα πρόστυχα που δεν καταλάβαινα τότε αλλά ήξερα ότι ήταν κάτι κακό. Οι λέξεις μου έμειναν στο μυαλό και όταν μεγάλωσα αρκετά για να καταλάβω τι μου είπε έπαθα σοκ και αηδία. Επίσης να προσθέσω ότι από τότε δε θυμάμαι ούτε μια φορά στη ζωή μου να βγήκα έξω και να μην είχα κοίταγμα ή σχόλιο. Στα 14 πέρασα περίοδο που δεν ήθελα να βγαίνω από το σπίτι ή έβαζα τα ρούχα του μπαμπά μου για να περνάω απαρατήρητη.», έγραψε μια χρήστης.

«Τι να πρωτοθυμηθώ; Τους μεθυσμένους σκατόγερους που ένα βράδυ ζήτησαν από μένα και την ξαδέρφη μου, 15 και 12 ετών αντίστοιχα, να πάμε μαζί τους για ποτό στην πλατεία; Τον καθηγητή που με άγγιζε στο στήθος στα 12 με 13 μου; Τον ανώμαλο που φανταζόταν μεγαλόφωνα να ήταν το παγωτό στα χείλη μου στα 9 μου; Άλλα περιστατικά ακόμα μικρότερη που δε θέλω καν να αναφέρω», συμπλήρωσε μια άλλη.

«Στα 14 με σταματάει γνωστός του πατέρα μου και μου μίλαγε χυδαία τύπου ” να σε γλείψω μανάρι μου απ’ την κορφή μέχρι τα νύχια”. δεν ξέρω πόσα καντήλια έφαγε απ’ τον πατέρα μου και του είπε ” δεν ήξερα ότι είναι κόρη σου”…το ότι ήμουν παιδί δεν είχε σημασία… Σιχαματα όλοι!», εξομολογείται μια χρήστης.

Αναρωτιόμαστε τι στο καλό συμβαίνει τον τελευταίο καιρό. Γιατί τόσα ειδεχθή εγκλήματα; Που πήγε η ανθρωπιά μας; Ωστόσο, αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι, είναι ότι μάλλον δεν πρόκειται για μενομωμένα περιστατικά αλλά για μια κοινωνία σαπισμένη εδώ και χρόνια. Μια κοινωνία που της αρέσει να μένει στο φαίνεσθαι και να αδιαφορεί για το τι πραγματικά είναι. Αλλά σε αυτό φταίμε όλοι. Καιρός λοιπόν να σταματήσουμε να ανεχόμαστε τέτοιες αηδιαστικές συμπεριφορές και να γίνουμε οι ενήλικοι που πραγματικά χρειάζονται τα παιδιά.

Πώς να μιλήσω στο παιδί μου για τη σεξουαλική κακοποίηση;- Οι 7 κανόνες που μπορείς να το διδάξεις για να το προστατέψεις

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News