Οι ρωσικές δυνάμεις βομβάρδισαν ένα θέατρο στην περικυκλωμένη ουκρανική πόλη, Μαριούπολη. Εκατοντάδες άμαχοι βρίσκονταν στο συγκεκριμένο, ανακοίνωσε το υπουργείο Εξωτερικών της Ουκρανίας. Ουκρανικές πηγές έκαναν λόγο για τουλάχιστον 1.000 αμάχους οι οποίοι βρίσκονταν στο θέατρο την ώρα του χτυπήματος αν και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κάνει λόγο για περίπου 500 πολίτες. 

Το υπουργείο ανέφερε ότι πολλοί άνθρωποι έχουν παγιδευτεί στο θέατρο και κατηγόρησε τη Ρωσία για έγκλημα πολέμου. Ανέφερε ότι ο αριθμός των θυμάτων δεν είναι ακόμη γνωστός. 

«Αυτό εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το ποιος ήταν ο στόχος σε μια πόλη όπου οι άμαχοι ήταν ήδη υπό πολιορκία για μέρες και οι τηλεπικοινωνίες, το ρεύμα, το νερό και η θέρμανση έχουν σχεδόν τελείως διακοπεί» δήλωσε ο Μπέλκις Γουιλ από το παρατηρητήριο. 

Από τις σφαίρες των Ταλιμπάν στις βόμβες των Ρώσων: Ο πόλεμος κυνηγά τους Αφγανούς πρόσφυγες σε όλη την Ευρώπη

Βομβαρδισμός στην Μαριούπολη: H Μόσχα αρνείται την επίθεση

Η Ρωσία αρνείται ότι στοχεύει αμάχους. Στη Μόσχα, το υπουργείο Άμυνας είπε ότι οι δυνάμεις του δεν είχαν χτυπήσει το κτίριο και αντ’ αυτού κατηγόρησε το τάγμα Azov, μια ακροδεξιά ουκρανική πολιτοφυλακή, ότι το ανατίναξε, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων RIA.

Δεν έδωσε στοιχεία για να στηρίξει τον ισχυρισμό της. Η Ρωσία είχε κατηγορήσει προηγουμένως το τάγμα ότι εμπόδιζε τους αμάχους να φύγουν από την πόλη, η οποία έχει δεχθεί σφοδρό βομβαρδισμό.

Την ίδια στιγμή δορυφορικές εικόνες του θεάτρου από τις 14 Μαρτίου που έφερε στη δημοσιότητα η ιδιωτική δορυφορική εταιρεία Maxar έδειχνε τη λέξη «παιδιά» ξεκάθαρα χαραγμένη στο έδαφος στα ρωσικά και στις δύο πλευρές του κτιρίου, σε μια προσπάθεια προφανώς να φανεί ότι το κτίριο δεν αποτελεί στόχο. 

«Η μόνη λέξη για να περιγράψει αυτό που συνέβη σήμερα είναι γενοκτονία, γενοκτονία του έθνους μας, του ουκρανικού λαού μας», είπε ο δήμαρχος της πόλης Βαντίμ Μποϊτσένκο σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα στο Telegram.

«Δυσκολευόμαστε να τα καταλάβουμε όλα αυτά, αρνούμαστε να τα πιστέψουμε, θέλουμε να κλείσουμε τα μάτια και να ξεχάσουμε τον εφιάλτη που συνέβη σήμερα», πρόσθεσε.

Προσχέδιο 15 σημείων ανάμεσα σε Ουκρανία – Ρωσία. Τι προβλέπει η συμφωνία και ποια είναι τα βασικά σημεία;

Η ζωή στην Μαριούπολη που μετατράπηκε σε εφιάλτη

Η τραγικότητα του πολέμου και οι δύσκολες στιγμές που ζουν οι Ουκρανοί πολίτες σίγουρα είναι απερίγραπτες, όμως, ο βομβαρδισμός του θεάτρου της Μαριούπολης και η ιστορία της Gordana μπορούν έστω και για λίγο να μας κάνουν να καταλάβουμε τα συναισθήματα αυτών των ανθρώπων.

«Το Σάββατο το πρωί, ξύπνησα στο σπίτι μου στην Πολωνία με μια κλήση από έναν άγνωστο αριθμό. Η γυναίκα στην γραμμή είπε ότι είχε ένα μήνυμα από τη μητέρα μου στη Μαριούπολη και η καρδιά μου σταμάτησε να χτυπά για μια στιγμή: η μαμά μου είναι ζωντανή. Γνωρίζοντας κάτι τέτοιο, μπορώ να πω πως έδωσε έναν νέο ορισμό στην ευτυχία.

Τα τελευταία επτά χρόνια φρόντιζα να είναι ενεργοποιημένος ο ήχος κινητού μου πριν πάω για ύπνο, έναν απλό κανόνα που ακολουθώ σε περίπτωση που καλέσει η μαμά μου. Αλλά από τις αρχές Μαρτίου, δεν υπάρχει ρεύμα σε αυτή την πόλη και δεν άκουσα από τότε τη φωνή της.

Αυτή η κλήση ήταν ένα αληθινό θαύμα! Μετά από 10 μέρες, να έχω επιβεβαίωση ότι η μαμά μου είναι ακόμα ζωντανή». Η γυναίκα διάβασε το γράμμα της που περιγράφει την κατάσταση στην πόλη. Ένα λεπτό ήταν αρκετό για να καταλάβεις ότι υπάρχει ήδη ανθρωπιστική καταστροφή, η οποία κάθε λεπτό αυξάνεται.

3 τρόποι να καταλάβεις εάν αυτό που διαβάζεις για τον πόλεμο στην Ουκρανία είναι fake news

Η Gordana συνέχισε, εξηγώντας τι συμβαίνει στη Μαριούπολη. «Όντως ο κόσμος μαγείρευε πάνω από φωτιές, ή έλιωνε χιόνι για να πιει νερό. Αλλά αυτό δεν το ήξεραν πολλοί, ούτε είχε διάρκεια. Κυρίως γιατί είναι πολύ επικίνδυνο το να βρίσκεσαι έξω. Οι επιθέσεις με αεροπλάνα είναι ασταμάτητες, η πόλη δεν έχει την ίδια άμυνα με το Κίεβο. Τα λιγοστά καταφύγια είναι γεμάτα κόσμο. Πυροσβέστες είναι έξω στον δρόμο. Έχει παγωνιά το βράδυ και, χωρίς θέρμανση και ιατροφαρμακευτικό εξοπλισμό, αν κάτι πέσει σ’ έναν άνθρωπο, μπορεί να τον σκοτώσει – πιο αργά από τις βόμβες, αλλά με την ίδια βεβαιότητα».

Οι κάτοικοι της πόλης προσεύχονται να δεχθούν βοήθεια, θέλουν να φύγουν όσο γρηγορότερα μπορούν. «Ονειρεύομαι να δω τη μαμά μου τον Μάιο, φέτος, και να την πάω βόλτα στο λιμάνι. Δε σταματώ να το ελπίζω», έγραψε η Gordana.

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News