Ένας μεγάλος φυσητήρας εντοπίστηκε μεταξύ Χίου, Ικαρίας, Σάμου και «χάρισε» μία μοναδική φωτογραφία! Το κήτος απαθανάτισε το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» και δημοσίευσε τη σχετική εντυπωσιακή φωτογραφία στα social media. Τι ακριβώς είναι ο φυσητήρας και τι πρέπει να γνωρίζεις για το συγκεκριμένο είδος;

Tο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας ανακοίνωσε πως συνεχίζει την επίμονη έρευνα στο ανοιχτό πέλαγος, στη μοναδική θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στη Χίο, την Ικαρία και τη Σάμο, πάνω από τη θαλάσσια τάφρο που ξεπερνά τα 1100 μέτρα σε βάθος, μετά την συγκεκριμένη ανακάλυψη.

«Πρόκειται για ένα από 4 είδη θαλάσσιων θηλαστικών που μελετά το Ινστιτούτο αυτές τις ημέρες σε αυτή τη μοναδική περιοχή της ανατολικής Μεσογείου», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο φυσητήρας (Physeter macrocephalus) είναι το μεγαλύτερο οδοντοκήτος σε όλο τον πλανήτη με μήκος 8-12 μέτρα τα θηλυκά και 16-18 μέτρα τα αρσενικά και βάρος 24 και 57 τόνους αντίστοιχα. Έχει διάρκεια ζωής περίπου τα 70 έτη. Ο πληθυσμός τους στη Μεσόγειο είναι μικρότερος από 2,500 ενήλικα άτομα, ενώ η παρουσία τους αναφέρεται στις ελληνικές θάλασσες από την αρχαιότητα, με τις εντυπωσιακές για την εποχή καταγραφές του Αριστοτέλη.

Ανακαλύφθηκε απολίθωμα Θαλασσοτιτάνα – Ο φόβος και ο τρόμος των ωκεανών πριν 66 εκατομμύρια χρόνια

Και όπως καταλαβαίνεις μόνο όταν γνωρίσουμε τον μοναδικό πλούτο των θαλασσών μας, μπορούμε να τον προστατέψουμε!

Φυσητήρας στην Ελλάδα: Τι πρέπει να γνωρίζεις για το συγκεκριμένο είδος;

Ο φυσητήρας ανήκει στην κατηγορία των θαλάσσιων θηλαστικών όπως και οι φάλαινες, τα δελφίνια και οι φώκιες. Ωστόσο οι φυσητήρες ως κητώδη, συγγενεύουν περισσότερο με τα δελφίνια, παρά με τις φάλαινες και έτσι αποτελεί λάθος να αναφέρουμε τους φυσητήρες ως «φάλαινες φυσητήρες».

Ο φυσητήρας είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κήτος, που μπορούμε να συναντήσουμε στα ελληνικά ύδατα: το μεγαλύτερο είναι η πτεροφάλαινα.

Ο αρσενικός φυσητήρας μπορεί να φτάσει τα 15 μέτρα μήκος και μέχρι 45 τόνους βάρος έχοντας μεγάλη διαφορά από τα θηλυκά που φτάνουν τα 13 μέτρα μήκος και σε βάρος τους 15 τόνους. Τα νεογέννητα με μήκος συνήθως 4 μέτρα έχουν βάρος από 800-1.000 κιλά.

Έρχονται στην επιφάνεια της θάλασσας για δέκα λεπτά, μόνο για να αναπνεύσουν και στη συνέχεια για 45 λεπτά καταδύονται σε μεγάλα βάθη, κάτω από 500 μέτρα, για να βρουν τη λεία τους. Ο φυσητήρας καταδύεται σε βάθος μέχρι και τα 2.000 μ. Οι καταδύσεις του συνήθως διαρκούν 40-60 λεπτά, αλλά μπορούν να φτάσουν μέχρι και τη 1,5 ώρα.

Ο φυσητήρας έχει μια γκρι απόχρωση σε όλο το σώμα του. Το κεφάλι του είναι στρογγυλό, με το στόμα του να βρίσκεται κάτω από τη μέση του κεφαλιού. Μετά το κεφάλι του, το σώμα του είναι ρυτιδωμένο, έως λίγο πριν την ουρά του. Η ουρά του είναι κάπως χοντρή, όπως άλλωστε και το υπόλοιπο σώμα του. Τα πτερύγιά του βρίσκονται αρκετά μπροστά, και είναι σχετικά μικρά σε σχέση με το πελώριο σώμα του.

Η επικοινωνία των φυσητήρων, η αναζήτηση συντρόφων, η αναζήτηση τροφής και ο προσανατολισμός τους, βασίζονται στον ηχοεντοπισμό. Εκπέμπουν ηχητικά κύματα, τα οποία ανακλώνται είτε στον θαλάσσιο πυθμένα, είτε σε άλλους θαλάσσιους οργανισμούς και όταν τα ηχητικά κύματα επιστρέψουν, ο εγκέφαλος των φυσητήρων τα αναλύει και με τον τρόπο αυτό οι φυσητήρες μπορούν να γνωρίζουν τι υπάρχει γύρω τους, αλλά και να προσδιορίσουν την απόσταση.

Βρέθηκε ο σύνδεσμος που έλειπε για την εξέλιξη των δεινοσαύρων

Παρουσία στις ελληνικές θάλασσες:

Η παρουσία του κήτους στα πελάγη μας είναι γνωστή ήδη από τον Αριστοτέλη και, όμως, μόλις το 1998 επιβεβαιώθηκε η ύπαρξή του. Ο Αριστοτέλης, ο πατέρας της ζωολογίας, γνώριζε την παρουσία των φυσητήρων στην Ελλάδα ήδη από το 350 π.Χ., καθώς στο σύγγραμμά του «Περί τα ζώα ιστορίαι» αναφέρει τη λέξη «φυσητήρα», περιγράφοντας την αναπνευστική οδό των κητωδών και ίσως και τους φυσητήρες, που είχε παρατηρήσει στο Βόρειο Αιγαίο. Σήμερα ο φυσητήρας ζει και στη χώρα μας και με έναν πληθυσμό ο οποίος αριθμεί περίπου 300 άτομα. Το είδος του φυσητήρα απαντά στην Ελλάδα στη βαθιά λεκάνη μεταξύ Βορείων Σποράδων και Χαλκιδικής, το σημείο όπου φαίνεται πως τους παρατήρησε ο Αριστοτέλης, όπως επίσης στο Ικάριο πέλαγος αλλά κυρίως στην Ελληνική Τάφρο, το τόξο που εκτείνεται από τη βόρεια Κεφαλλονιά μέχρι τη νότια Ρόδο. Σε αυτές τις περιοχές υπάρχουν υποθαλάσσιοι γκρεμοί και χαράδρες όπου οι φυσητήρες καταδύονται για να βρουν την τροφή τους.

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News