Το Ιράν φλέγεται! Οι γυναίκες έχουν βγει στους δρόμους και διαδηλώνουν κατά του σκληρού νόμου της σαρίας που εφαρμόζεται στην χώρα τους. Αλλά τι πραγματικά γίνεται με τις γυναίκες εκεί; Ποια είναι η σημασία του χιτζάμπ στο Ιράν και γιατί η υποχρεωτικότητά του θεωρείται το πιο αναχρονιστικό κατάλοιπο της πατριαρχίας;

Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από τις διαδηλώσεις στο ιρανικό κράτος, έχουν δημιουργήσει ερωτήματα σε όλους. Τι συμβαίνει λοιπόν με τις γυναίκες στο Ιράν και γιατί το να μην φοράς σωστά το χιτζάμπ σου, αποτελεί λόγο σύλληψης -και από ό,τι είδαμε και δολοφονίας-;

Η ιστορία του χιτζάμπ στο Ιράν

Από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, η υποχρεωτικότητα του χιτζάμπ στο Ιράν είναι γεγονός. Η αστυνομία ηθών, ωστόσο, έχει λάβει κατά καιρούς διαφορετικές μορφές. Μια αρχή, με βασική αρμοδιότητά της να ελέγχει την τήρηση του ενδυματολογικού κώδικα των γυναικών στη χώρα, έχει υπάρξει άλλοτε αυστηρή και άλλοτε αρκετά μετριοπαθής. Όταν το 2005 ο υπερβολικά συντηρητικός Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ ανέλαβε την εξουσία, το Ιράν, και συγκεκριμένα οι γυναίκες, γνώρισαν την απόλυτη καταπίεση. Ο τότε ηγέτης έχτισε αυτό που σήμερα έχει σημαδέψει την ιστορία του ιρανικού έθνους, την αστυνομία ηθικής.

Ωστόσο, οι νόμοι για το χιτζάμπ δεν ήταν πάντα τόσο αυστηροί. Ο προηγούμενος πρόεδρος του ιρανικού κράτους, Χασάν Ρουχανί, δείχνοντας μεγαλύτερη ανεκτικότητα στους θεοκρατικούς κανόνες, είχε περιορίσει σημαντικά την παρουσία της αστυνομίας ηθών στους δρόμους των πόλεων της χώρας. Η πιο χαλαρή αντιμετώπιση της αναγκαιότητας του χιτζάμπ, έκανε τις γυναίκες να αποβάλουν σιγά σιγά την μαντίλα από την καθημερινότητά τους.

Γυρνώντας στο σήμερα, ο πρόεδρος Εμπραχίμ Ραΐσι έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως δικτάτορας. Εκτός από τον πολύ σκληρό τρόπο διακυβέρνησής του, ο Ραΐσι έχει καταστήσει τις συνθήκες για τις γυναίκες στη χώρα ανυπόφορες. Όσες λίγες ελευθερίες κατάφεραν να αποκτήσουν μέσα σε αυτά τα χρόνια, χάθηκαν. Ο νυν πρόεδρος επέστρεψε στην εποχή της αυστηρής επιτήρησης του ρουχισμού τους. Πλέον, η αστυνομία ηθικής βρίσκεται σε κάθε γωνία στους δρόμους του Ιράν, σκορπώντας τον φόβο και αναγκάζοντας τις γυναίκες να μπουν πίσω από τα αόρατα σίδερα του χιτζάμπ.

Σύμβολο καταπίεσης

Πριν από την επανάσταση, όταν το Ιράν διοικούνταν από τον βασιλιά Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, πολλές Ιρανές φορούσαν ενεργά το χιτζάμπ. Το έκαναν για διάφορους λόγους, είτε λόγω παράδοσης, ταυτότητας, θρησκευτικής έκφρασης ή οικογενειακής πίεσης. Ωστόσο, το κύριο πρόβλημα σήμερα είναι ότι οι γυναίκες αναγκάζονται να καλύπτονται, καθώς κινδυνεύουν να μαστιγωθούν ή να φυλακιστούν επειδή αψηφούν τους ισλαμικούς ενδυματολογικούς κώδικες.

Το γεγονός αυτό έχει οδηγήσει τον κόσμο στο να μισήσει το χιτζάμπ. Οι γυναίκες βιώνουν τόση καταπίεση. Δεν αντέχουν αυτή την κυριαρχία και θέλουν τα δικαιώματά τους. Έτσι, ένα στοιχείο που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της παράδοσης του Ιράν, έχει καταντήσει γι’ αυτές σαν μια αλυσίδα που τις εμποδίζει να εκφραστούν.

Γυναίκες απ’ το Ιράν δείχνουν τον εαυτό χωρίς χιτζάμπ στα σόσιαλ μίντια

Στην κανονική τους ζωή, οι γυναίκες στο Ιράν, στο πλαίσιο που μπορούν, έχουν αρχίσει να αποτινάζουν από πάνω τους την υποχρεωτικότητα της μαντίλας. Τα νέα κορίτσια λαμβάνουν μόρφωση, είναι ελεύθερα να βγαίνουν έξω μόνα τους και να πηγαίνουν σε πάρτι. Ζούνε μια πιο φυσιολογική ζωή. Όσο φυσιολογική θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε, αν λάβουμε υπόψιν το γεγονός ότι βρίσκονται σε ένα άκρως θεοκρατικό κράτος, όπου η θέση της γυναίκας είναι υποτιμημένη.

Ορισμένα μάλιστα από αυτά τα κορίτσια μάλιστα έχουμε δει να κάνουν αναρτήσεις στα σόσιαλ μίντια, στις οποίες εμφανίζονται χωρίς χιτζάμπ και ορισμένες φορές αυτοσαρκάζονται με την κατάσταση που επικρατεί στην χώρα τους. Μια μεγάλη αντίθεση του φαίνεσθαι και του είναι. Από την μια πλευρά ένα αυταρχικό κράτος με παλαιολιθικές απόψεις για την γυναικεία φύση και από την άλλη νέοι άνθρωποι αποφασισμένοι να ζήσουν την ζωή τους όπως αυτοί ονειρεύονται.

Είναι επομένως φανερό, ότι ο αγώνας αυτών των γυναικών στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους αποτελεί μια από τις πιο δυνατές στιγμές, όχι απλά για ένα κράτος αλλά για ολόκληρη την γυναικεία φύση. Εμείς είμαστε μαζί τους σε αυτήν την ύστατη στιγμή και ευχόμαστε στο μέλλον, να μην χρειαστεί κανείς να παλέψει για αναφαίρετες ελευθερίες του.

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News