Πριν από μια εβδομάδα, η Masouma Tajik προσπάθησε να σώσει τη ζωή της για δεύτερη φορά μέσα σε έξι μήνες. Η ζωή της μοιάζει με εφιάλτη που έγινε πραγματικότητα. Πρώτα, εκκενώθηκε από την Καμπούλ, μετά την κατάληψη του Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν, ενώ τώρα αναγκάστηκε να φύγει από την Ουκρανία, αυτή τη φορά για να σωθεί από τις ρωσικές βόμβες και σφαίρες.

Μια μηχανικός λογισμικού και αναλύτρια δεδομένων, η 23χρονη Tajik περιγράφει όλα όσα έζησε, πώς βρέθηκε ξανά σε μία εμπόλεμη ζώνη και με ποιον τρόπο όλες αυτές οι καταστάσεις της έχουν κλονίσει την αίσθηση της πραγματικότητας.

Ο νέος, τραγικός απολογισμός των παιδιών που έχουν σκοτωθεί κατά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία

Από το Αφγανιστάν στην Ουκρανία: Η πραγματικότητα που γίνεται εφιάλτης

«Μερικές φορές, όταν κλείνω τα μάτια μου, όλα φαίνονται σουρεαλιστικά», δηλώνει, από την πολωνική πρωτεύουσα, Βαρσοβία, όπου βρήκε επιτέλους ένα μέρος που νιώθει ασφαλής. «Όταν πήγαινα στα πολωνικά σύνορα από το Λβίβ, είδα σκηνές που με οδήγησαν πίσω στην εκκένωση μου στην Καμπούλ. Κάθε φορά που έβλεπα αυτές τις σκηνές, ένιωθα ένα deja vu. Είχα την αίσθηση ότι το είχα ζήσει πριν. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Άφησα την οικογένεια και τους φίλους μου στο Αφγανιστάν λίγους μήνες πριν και τώρα άφηνα ξανά τους φίλους μου στην Ουκρανία».

Ο πόλεμος και οι συγκρούσεις την ακολουθούν από τη γέννησή της. Γεννήθηκε πρόσφυγας στην Τεχεράνη, αφού η οικογένειά της, η οποία είναι Χαζάρα, μια εθνική μειονότητα που διώκεται στο Αφγανιστάν, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι της. Μετά την επιστροφή της οικογένειας, και παρά τα εμπόδια που της στοιβάζονται λόγω του φύλου και της εθνικότητάς της, κατάφερε να κερδίσει μια υποτροφία στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Αφγανιστάν και έγινε μια από τις κορυφαίες φοιτήτριες στην τάξη της.

Τον περασμένο Αύγουστο, η Tajik πούδαζε και ζούσε στην Καμπούλ όταν οι Ταλιμπάν έφτασαν στις πύλες της πόλης στις 14 Αυγούστου. Μέσα σε 24 ώρες, χιλιάδες Αφγανοί που κάποτε ένιωθαν προστατευμένοι από τον Αφγανικό Εθνικό Στρατό και τον αμερικανικό στρατό βρέθηκαν να ζουν υπό την εξουσία και νομοθεσία των Ταλιμπάν.

Ως Χαζάρα και επαγγελματίας γυναίκα, η Tajik ήταν ο κατάλληλος στόχος. «Το αφεντικό μου με πήρε τηλέφωνο για να μου πει ότι έπρεπε να φύγω από την πόλη και ότι είχε βρει έναν τρόπο να μας σώσει», λέει. Μαζί με χιλιάδες άλλους απελπισμένους Αφγανούς κατάφερε να φτάσει στο αεροδρόμιο της Καμπούλ, όπου βρισκόταν σε εξέλιξη μια χαοτική προσπάθεια εκκένωσης.

«Όταν μπήκαμε στο αεροδρόμιο, η κατάσταση χειροτέρεψε. Η υπόθεση ήταν τρομερή, με τους Ταλιμπάν να ξυλοκοπούν ανθρώπους που έτρεχαν. Με μαστίγωσε μια ομάδα Ταλιμπάν. Ήμουν τρομοκρατημένη».

Μετά από μέρες αναμονής, στις 21 Αυγούστου, η Tajik, κρατώντας μόνο ένα σακίδιο που περιείχε ένα φορητό υπολογιστή και το βιβλίο της Elif Shafak «The Forty Rules of Love,» κατάφερε να βρει μια θέση σε ένα αεροπλάνο με προορισμό το Κίεβο.

Μόνη σε μια ξένη πόλη, με διαφορετική γλώσσα και ζώντας ως πρόσφυγας, άρχισε να προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή της. «Μετά από μερικούς μήνες, βρέθηκα άνεργη επειδή η εταιρεία στην οποία εργαζόμουν έκλεισε», λέει. «Αλλά δεν τα παράτησα και έπιασα άλλη μια εξ αποστάσεως δουλειά ως αναλύτρια δεδομένων για μια σερβική εταιρεία».

«Οδός Ουκρανών Ηρώων»: Αυτή είναι η χώρα που μετονόμασε τον δρόμο της ρωσικής πρεσβείας – Μία πράξη διαμαρτυρίας προς την ρωσική εισβολή

Έξι μήνες αργότερα, καθώς η Tajik άρχισε να κάνει φίλους, η ζωή της κατέρρευσε χωρίς προειδοποίηση, για άλλη μια φορά. Στις 24 Φεβρουαρίου, ο Βλαντιμίρ Πούτιν διέταξε τα στρατεύματά του να εισβάλουν στην Ουκρανία και να κατευθυνθούν προς το Κίεβο, το οποίο επλήγη από τις πρώτες αεροπορικές επιδρομές λίγες μέρες αργότερα. Για την Tajik, έφτασε για άλλη μία φορά η στιγμή που έπρεπε να σώσει τον εαυτό της και να αναζητήσει ένα καλύτερο μέλλον σε μία ασφαλέστερη χώρα.

«Άρχισα να σκέφτομαι, υπάρχει χώρα όπου δεν υπάρχει πόλεμος, ώστε να μπορώ να πάω εκεί;» λέει η Tajik, με δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπό της. «Και γιατί, ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους στον κόσμο, γιατί εγώ; Γιατί δεν μπορώ να έχω μια κανονική ζωή όπως αυτή οποιουδήποτε άλλου 23χρονου κοριτσιού στην Ευρώπη;»

αριθμός των Ουκρανών προσφύγων
ASSOCIATED PRESS

Η Tajik κατάφερε να φτάσει στο Λβιβ όπου ήρθε σε επαφή με μια ομάδα Πολωνών εθελοντών στο Facebook, οι οποίοι πέρασαν τα σύνορα με την Ουκρανία για να την φέρουν ασφαλή στην Πολωνία.

«Πριν φύγω, δεν έτρωγα και έπινα μόνο νερό για να εξοικονομήσω τα λίγα χρήματα που είχα ώστε να σωθώ», λέει.

Ο τρόμος σ’ ένα βίντεο απ’ την επίθεση σε μαιευτήριο της Μαριούπολης

Η Tajik έφτασε στη Βαρσοβία την περασμένη Πέμπτη και συναντήθηκε ξανά με έναν Αφγανό φίλο της από την Καμπούλ, ο οποίος ζει στην Πολωνία, και προσπαθεί να ξεκινήσει να ζει για τρίτη φορά.

«Αυτή τη φορά, θα ζω κάθε μέρα», λέει. «Επειδή, αν έχω μάθει ένα πράγμα από τη ζωή μου σε αυτούς τους έξι μήνες, είναι ότι πραγματικά δεν ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει το αύριο».

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News