Το να ζητάς συγγνώμη όταν κάνεις λάθος, δείχνει δύναμη, σε κάνει δυνατότερο και σε βοηθά να προχωρήσεις παραπέρα!

συγγνώμη θηλυκό

  1. λέξη που χρησιμοποιείται για να δηλώσει μετάνοια Ζητώ συγγνώμη για το λάθος μου, δεν θα το επαναλάβω.

Γνώρισα κάποτε έναν άνθρωπο που ενώ ήταν υπέροχος σε όλα του, είχε αυτές τις μικρές εκρήξεις θυμού που παίρνουν τα πάντα μαζί τους καθώς φεύγουν.

Είχε αυτό το ξέσπασμα θυμού που διαρκεί ένα λεπτό μόνο, πάντα ο θυμός του ήταν δικαιολογημένος, αυτό δεν μπορείς να το αμφισβητήσεις, αλλά εκείνο το λεπτό… ήταν δύσκολο για εκείνον που θα βρισκόταν απέναντι του. Ενώ λοιπόν είχε αυτό το ομολογουμένως μεγάλο ελάττωμα και χρειαζόταν δουλειά με τον εαυτό του, τη στιγμή που έβλεπε ότι ο άνθρωπος απέναντί του το πήρε κατάκαρδα που λέμε, (λογικό γιατί ο άλλος προφανώς έχει συναισθήματα και δεν είναι βράχος) εκείνη λοιπόν τη στιγμή, μαλάκωνε αμέσως και πήγαινε να ζητήσει συγγνώμη. Ήταν ο καλύτερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει, γενικά αλλά και στο να κάνει ειρήνη και να τα βρίσκει με τον άλλο. Σίγουρα είχε πολλά περιθώρια βελτίωσης το κομμάτι της διαχείρισης του θυμού του αλλά κανείς δε μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι δεν μπορούσες να του κρατήσεις κακία, όταν αμέσως μετά ζητούσε ειλικρινή συγγνώμη και στην κυριολεξία ήσουν μαζί του όπως πριν γίνει το ξέσπασμα του θυμού. Αυτό που θαύμαζα πάντα σε εκείνον ήταν το γεγονός ότι δεν είχε εγωισμό στη συγχώρεση, δηλαδή δεν έλεγε «έκανα τώρα τη βλακεία άστο θα ξεχαστεί, θα κάνει λίγο μούτρα και θα περάσει» ή ό,τι άλλο μπορεί να σκεφτόμαστε μετά από μια σύγκρουση με κάποιον άλλο άνθρωπο. Στη ζωή μου έχω δει τόσες πολλές φορές εγωισμούς και μούτρα και μεγάλες ιδέες για τον εαυτό μας και γιατί να ρίξω εγώ τα μούτρα μου, να τα ρίξει ο άλλος και έλα να κάνουμε ένα μήνα να μιλήσουμε και βλέπουμε. Τα έχω φάει με το κουτάλι και τα έχω βαρεθεί, με τους εγωισμούς όλων.
Για εκείνον λοιπόν είμαι σίγουρη ότι δεν είχε εγωισμό. Τα είχε βρει με τον εαυτό του, αγαπούσε τον εαυτό του και αγαπούσε και τους άλλους, είχε αγάπη μέσα του για τον κόσμο. Δεν κοιτούσε στα αρνητικά των ανθρώπων αλλά έριχνε το βάρος στα θετικά. Και άκουγε πολύ και μιλούσε λίγο. Πολύ σπουδαίο προσόν σε έναν άνθρωπο το να έχει ανοιχτή την τρύπα του αυτιού του. 

Μιλάμε λοιπόν για να ακουστούμε, γιατί πιστεύουμε ότι εμείς τα ξέρουμε, ότι δεν θα μάθουμε τίποτα ακούγοντάς σε. Τα ξέρουμε αυτά που ξέρουμε, αλλά χωρίς να σε ακούσω δεν θα μάθω τίποτα άλλο. Δε θα δώσω αξία στην ύπαρξη σου. Κάνεις περισσότερη παρέα με ανθρώπους που θα ”πάρεις” κάτι από αυτούς; Και εδώ το πάρεις δεν έχει να κάνει με αλισβερίσι. Κάνεις παρέα με ανθρώπους που θα σου δώσουν κάτι από αυτό που έχουν μέσα τους; 

Γιατί να ζητάς συγγνώμη;

Όπως στο παράδειγμα που σου είπα παραπάνω ήταν το καλύτερο μάθημα στη ζωή μου, στο ότι θα υπάρξουν διαφορές με άλλους ανθρώπους γύρω μου, εντάσεις, δυσκολίες, αλλά το θέμα είναι πόσο γρήγορα θα καταφέρω να τις ξεπεράσω, ανάλογα με την περίσταση, ανάλογα με τη μάχη, ανάλογα με τον άνθρωπο που έχω απέναντι μου, πάντα με διάκριση.

Αυτό είναι λοιπόν το σύστημα που κερδίζει, αυτό που καταφέρνει γρήγορα να ανασυνταχθεί και να προχωρήσει. Που δεν πειράζει να χάσει μια μάχη, θα κερδίσει τον πόλεμο, διάλεξε ποιες μάχες είναι που αξίζει να παλέψεις γι’αυτές, δεν έχουν όλες την ίδια αξία και επίσης σημαντικό είναι εφόσον κερδίσεις τις μάχες να βγεις όσο το δυνατόν πιο αλώβητος από αυτές, τι να το κάνω να έχω κερδίσει αν έχω να φροντίσω για ένα χρόνο τις πληγές που άφησε πίσω του όλο αυτό. 

Εύχομαι να τη βρεις την άκρη σου. Και επειδή το ξέρω και το έζησα μπορώ να στο πω με σιγουριά το να ζητάς συγγνώμη δείχνει δύναμη, σε κάνει καλύτερο και δυνατότερο. Κερδίζεις χρόνο και προχωράς στην επόμενη πίστα, κάνεις level up, ποιος θα ήθελε να μείνει κολλημένος σε μια πίστα για πολύ; Στην περίπτωση που έχεις παιδιά, όσα και να τους διδάξεις, θα μάθουν από το παράδειγμά σου όχι από τις πολλές κουβέντες σου. Ήμουν και εγώ κάποτε παιδί και από αυτό το παράδειγμα έμαθα και εύχομαι μια μέρα να καταφέρνω να κάνω έτσι ειρήνη όπως εκείνος, που δεν μίλαγε πολύ, που άκουγε και ζητούσε αμέσως συγγνώμη όταν έκανε λάθος. 

Για εσένα που μου έδειξες το δρόμο

Βιογραφικό

Λαμπρινή Λαδά

Είμαι η Λαμπρινή Λαδά (Instagram account – Site– Podcasts), κάπου γύρω στο 2018 ξεκίνησα το μαγικό ταξίδι προς την αυτοβελτιώση και την αυτογνωσία. Ο πρώτος σταθμος αυτού του ταξιδιού, με έβγαλε στο Coaching. Είμαι κάτοχος του Certificate of Coaching, του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου με εξειδίκευση στο Life Coaching. 

Αποστολή μου είναι να βοηθήσω με τα εφόδια που έχω αποκτήσει, όσους περισσότερους ανθρώπους μπορώ, να βρουν το σκοπό της ζωής τους και να εργαστούν γι’ αυτόν, μιας που είμαι βέβαιη ότι όλο αυτό, μπορεί να βγάλει από μέσα μας την προσωπική μας λάμψη.  

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News