Και ποια είμαι εγώ που θα σχολιάσω το κλάμα του Ρονάλντο; Είμαι άσχετη από ποδόσφαιρο και στο λέω προκαταβολικά να το ξέρεις. Βλέπω κάποια στιγμιότυπα κυρίως γιατί μου αρέσει να βλέπω στο Μουντιάλ για παράδειγμα το mentality των αθλητών αυτού του βεληνεκούς. Τι να πεις για το φαινόμενο Ρονάλντο λοιπόν; Δεν σου μετράω ούτε τα γκολ που έχει βάλει, ούτε πόσες διακρίσεις έχει ο ίδιος σε ατομικό αλλά και ομαδικό επίπεδο. Είδα όμως προχθές το κλάμα του μετά τον αποκλεισμό της Πορτογαλίας από το Μαρόκο και γεννήθηκαν άπειρα συναισθήματα στην εικόνα αυτή.

Το κλάμα του Ρονάλντο

Θυμάσαι τον μικρό Ρονάλντο τον Ιούλιο του 2004, όταν η ανύπαρκτη ποδοσφαιρικά Ελλάδα κατατρόπωσε την Πορτογαλία και μια σειρά άλλων ομάδων; Για χρόνια κάναμε «καζούρα» για τα δάκρυα του Ρονάλντο για το γεγονός ότι έφτασε στην πηγή και δεν κατάφερε, μαζί με την χώρα του να σηκώσει την πολυπόθητη κούπα.

Το Σάββατο που μας πέρασε στο Κατάρ, φεύγοντας για τα αποδυτήρια έκλαψε αυτή τη φορά διαφορετικά. Με ένα διαφορετικό πόνο, με έναν άλλο τρόπο πιο ώριμο. Πιο διαχειρίσιμο. Έτσι έδειξε τουλάχιστον.

Οι άντρες κλαίνε και έχουν το δικαίωμα να κλαίνε

Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδες έναν άντρα να κλαίει; Προσπαθώ τόση ώρα να θυμηθώ και δεν μπορώ. Ο Κριστιάνο κλαίει και μπράβο του, που δεν φεύγει άρον άρον από τη μέση για να μην τον δουν να κλαίει. Του το βγάζω το καπέλο που το ζει το συναίσθημά του και δεν το καταπίνει.

Δεν φταίμε εμείς, έτσι μεγαλώσαμε: «Μην κλαις», «Τώρα γιατί κλαις», «Έλα κοτζάμ άντρας και κλαις, σκούπισε τα δάκρυά σου». Ας κλάψει ρε συ και το αγόρι και ο άντρας. Είναι δυνατόν να βάλεις φρένο στο συναίσθημα; Πώς; Τις επουλωτικές ικανότητες που προσφέρει ένα «καλό κλάμα» δεν τις ξέρεις;

Δεν σου έτυχε ποτέ να είσαι τόσο λυπημένος που το μόνο που ήθελες ήταν ένα μαξιλάρι να κλάψεις μέσα του μέχρι να στερέψουν τα δάκρυά σου; Μέχρι να μην έχεις τίποτα άλλο να βγάλεις από μέσα σου. Μέχρι να σηκωθείς από αυτό το μαξιλάρι άλλος άνθρωπος, δυνατός, έτοιμος να δαμάσεις τα πάντα.

Υστερόγραφο προς τον Κριστιάνο

Το φαινόμενο Ρονάλντο, με την άψογη φυσική κατάσταση στα 37 του, με όλα αυτά που έχει καταφέρει έχω την αίσθηση ότι έχει δημιουργήσει αντιπάθειες. Είναι η συμπεριφορά του, δεν ξέρω τι φταίει και δεν τα έχω μελετήσει και πολύ τα οπαδικά να σου πω την αλήθεια. Όμως μοιάζει λες και είναι μισητός. Όποιον και να ρωτήσεις «Μέσι ή Ρονάλντο» θα σου πει Μέσι. Ο Μέσι έχει την φήμη του καλού παιδιού, της ομαδικότητας.

Ο Ρονάλντο παρά την ηγετική του φυσιογνωμία μέσα στο γήπεδο και την εξαιρετική δουλειά που κάνει, δεν εκτιμάται. Δεν ξέρω αν το χθεσινό ξέσπαμα ήταν λόγω όλης αυτής την κόντρας που είχε δημιουργηθεί στις πλάτες του ή γιατί ίσως να ήταν η τελευταία του εμφάνιση σε Μουντιάλ.

Όποιος και αν είναι ο λόγος και από την απάντησή του στα social media του καταλαβαίνουμε ότι είναι πληγωμένος και απογοητευμένος από όλους και ότι εκείνος παραδέχεται ότι έκανε το καλύτερο.

Όπως και να έχει γιατί η αλήθεια είναι μόνο γνωστή σε εκείνον και στους άλλους που γνωρίζουν το θέμα από κοντά, ο Κριστιάνο είναι ένας άντρας που αν θέλει να κλάψει θα κλάψει χωρίς να ζυγίσει και να μετρήσει τις αντιδράσεις του. Είναι αυθεντικός και αυτό τον κάνει μοναδικό στο είδος του.

«You’ ll Never Walk Alone»: Όταν οι οπαδοί της Λίβερπουλ σκόρπισαν ρίγη συγκίνησης αφιερώνοντας το στον Κριστιάνο

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News