Ξημέρωσε αυτή η μέρα, που σηκωθήκαμε και είδαμε την είδηση ότι ξεκίνησε ο Πόλεμος στην Ουκρανία. Είναι δύσκολο να πιστέψεις ότι η ανθρωπότητα ζει ξανά τέτοιες στιγμές. Είναι δύσκολο να δεχτούμε ότι με όλα αυτά τα εφόδια που έχουμε κάποιοι επιλέγουν ξανά τον πόλεμο ως τη μόνη λύση. Φαίνεται δεν πήραμε το μάθημά μας από τις τελευταίες φορές. Ένας πόλεμος στα χρόνια της τεχνολογίας, της πληροφόρησης και του Internet. Και ενώ έχουμε όλα αυτά, ανοίγεις και ακούς τις σειρήνες του πολέμου να ηχούν στην Ουκρανία και πιάνεται η ψυχή σου.

Ουκρανία: Ισχυρές εκρήξεις και σειρήνες πολέμου- Η Ρωσία επιτίθεται στο Κίεβο

Πόλεμος στην Ουκρανία

Αν ανοιξεις το Twitter θα δεις ανθρώπους στιβαγμένους στις αποβάθρες του Μετρό, παιδιά στα καταφύγια, παιδιά μέσα από τα σπίτια τους να βλέπουν τους καπνούς και να ακούν τις σειρήνες του πολέμου, στρατιώτες να στέλνουν μηνύματα στους δικούς τους ότι τους αγαπούν. Είναι τραγικό όλο αυτό να το παρακολουθείς, είναι τραγικό όλο αυτό να το ζεις! Ο ήχος της σειρήνας είναι ένα μεγάλο σοκ για τους ανθρώπους που το βιώνουν.

Η ανασφάλεια, ο φόβος, η αβεβαιότητα και η σκέψη ότι για το μόνο που πρέπει να παλέψεις είναι η επόμενη στιγμή γιατί αύριο δεν θα ξέρεις που θα είσαι, αν θα είσαι ζωντανός και πώς θα επιβιώσεις εσύ και οι δικοί σου άνθρωποι.

Τι συμβαίνει στην Ουκρανία
Aris Messinis/AFP/Getty

Ο πόλεμος

Ο παππούς μου έζησε τον πόλεμο του ’40. Ήταν από εκείνους που είχαν πάει στα βουνά και πολέμησαν, δεν συζητούσε πολύ γι’ αυτό, το μόνο που ξέρω ήταν ότι του έδωσαν παράσημο μετά από αυτό. Άκουσα για κρυοπαγήματα, ψείρες, φόβο, χιόνι, πολύ χιόνι, αλλά περισσότερα δεν έχω να μοιραστώ. Δεν έχω να πω ιστορίες από τον πόλεμο στα παιδιά μου. Μόνο ότι ο προπαππούς τους πολέμησε κάποτε για την ελευθερία μαζί με άλλα παλικάρια.

Ποια ανάγκη σου να βάλεις πρώτη; Της επιβίωσης, της στέγης, της διατροφής, της ασφάλειας. Ο άνθρωπος που βιώνει αυτή τη στιγμή όλες αυτές τις καταστάσεις δεν έχει τίποτα άλλο στο μυαλό του. Δεν κάνει σχέδια, παραμόνο πώς θα τα καταφέρει να βγάλει και αυτή τη μέρα.

Πώς να προφυλάξεις τον εαυτό σου και τα παιδιά σου, πώς να ξεφύγεις από αυτόν τον εφιάλτη; Είναι εφιάλτης ο πόλεμος και όσο και αν δεσμεύτηκαν να διαφυλάττουν την ειρήνη με κάθε τρόπο, τελικά στάθηκαν ανίκανοι να το κάνουν πράξη.

Πάντα να σωθεί ψάχνει ο άνθρωπος

Είδα τα δύο επεισόδια του «Άγιος Παΐσιος, Από τα Φάρασα στον Ουρανό», εξαιρετικό, μη το χάσεις, και βλέποντας τον ξεριζωμό των ανθρώπων σκεφτόμουν πόσες αδικίες έχει βιώσει η ανθρωπότητα. Πόσους ξεριζωμούς και ξεσπιτώματα; Ξημερώνει μια μέρα που κάποιος σου λέει ότι μαζεύεις τα πράγματά σου και φεύγεις και πας εκεί που σε θεωρούν ξένο, που σε θεωρούν πρόσφυγα και σε περιπαίζουν θαρρώντας ότι εκείνοι είναι στο απυρόβλητο και ποτέ δε θα χρειαστεί να φύγουν.

Δεν ξέρει κανείς μας τι του ξημερώνει, ακόμα και σήμερα που υποτίθεται αυτά τα είχαμε λυμένα και ήμασταν δεσμευμένοι στην ειρήνη παγκόσμια. Η μόνη δέσμευση είναι η εξουσία, το χρήμα, το κέρδος. Ο άνθρωπος και οι αξίες έχουν χαθεί.

Πόλεμος στην Ουκρανία: Πώς μπορώ να προσφέρω βοήθεια στην Ουκρανία;

Πώς να μιλήσω στα παιδιά

Για την ειρήνη διαβάζαμε στα βιβλία, από όλους αυτούς που έζησαν τον πόλεμο στο παρελθόν και έμοιαζε να μην την εκτιμάμε όπως της αξίζει. Να τη θεωρούμε δεδομένη, τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα δεν εξυπακούεται.

Πώς να μιλήσω στα παιδιά για όλα αυτά. Πώς να μιλήσω στα παιδάκια που ξεσπιτώθηκαν, που ενώ θα έπρεπε να πηγαίνουν στο σχολείο και να παίζουν, τρέχουν να σωθούν; Πώς να εξηγήσω στα δικά μου παιδιά τι έχει γίνει; Όταν ξεκινήσεις να βάλεις τις λέξεις στη σειρά βλέπεις ότι είναι δύσκολο και να μιλήσεις και να τα γράψεις, ακόμα και αν στο γράψιμο τα καταφέρνεις καλύτερα. Ταλαιπωρώ τις λέξεις τόση ώρα προσπαθώντας να περάσω σε αυτήν την λευκή κόλλα όλα όσα σκέφτομαι, όλα αυτά τα συναισθήματα, όλη αυτή τη θλίψη που έχω από το πρωί που ξύπνησα.

Προσπαθώντας να συνεχίσω κανονικά τη ζωή μου ενώ στην Ουκρανία γκρεμίζεται ο κόσμος. Λυπάμαι πολύ, εύχομαι να τελειώσει γρήγορα όλο αυτό.

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News