Δεν είναι άγνωστα όλα αυτά που σου λέω σήμερα. Υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι που δίνουν και άνθρωποι που παίρνουν. Με όλες τις συναναστροφές σου θα το δεις αυτό. Από την οικογένεια, τους φίλους, τον σύντροφο, τους συναδέλφους, τους πελάτες, τους αγνώστους. Σε όλα τα πράγματα στη ζωή μας υπάρχει ένα πάρε δώσε και συνήθως με κάποιο κέρδος. Το θέμα είναι με κάποιον τρόπο κερδίζουν και οι δύο με αυτό το αλισβερίσι. Γίνεται να κερδίσουν και οι δύο όταν ο ένας δίνει και ο άλλος παίρνει; Γίνεται αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα. Σήμερα θα μιλήσω για εκείνους που παίρνουν.

Ανθρωποι που δίνουν

Ίσως έχεις διαβάσει σε άλλα κείμενα δικά μου, την άποψή μου σχετικά με τον εθελοντισμό, το να βοηθάς και να δίνεις με όλη σου την καρδιά σε άλλους ανθρώπους. Δίνοντας ακόμα και ένα δώρο σε κάποιον που αγαπάς η καρδιά σου νιώθει πιο γεμάτη ακόμα και αν αδειάζουν τα χέρια σου.

Δίνοντας γενικά, σε οτιδήποτε και αν το πιάσουμε, από λογαριασμούς και έξοδα από τα οποία δεν μπορούμε να ξεφύγουμε μέχρι οτιδήποτε άλλο στέλνουμε το μήνυμα της αφθονίας. Σαν mindset, σαν τρόπο σκέψης δηλαδή. Δεν μπορείς να δώσεις από κάτι που δεν έχεις και αυτός σίγουρα είναι ένας λόγος για να νιώθεις ευγνώμων στη ζωή.

Αυτοί που δίνουν, πρέπει να βάζουν όρια επειδή αυτοί που παίρνουν σπάνια το κάνουν

Henry Ford
δωρεά δέρματος
Unsplash/Hannah Busing

Οι άνθρωποι που παίρνουν

Τι συμβαίνει με τους ανθρώπους που παίρνουν; Δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτούς αρκεί να έχουμε ξεκαθαρίσει εμείς που δίνουμε μέχρι πού είναι οκ να δώσουμε. Να μην ξεφύγει αυτό το όριο. Να μην μας υπονομεύσουμε δηλαδή για να δώσουμε σε εκείνον που δε σταματά να ζητά. Να μη θεωρήσουμε ότι έχουμε την υποχρέωση να δώσουμε στον άλλον δίχως όριο.

Δεν χρωστάμε και δεν μας χρωστάει κανείς! Μπορεί να με έχεις ακούσει να λέω συχνά την κουβέντα ότι σε εκείνον που δεν ζήτησε, η απάντηση είναι όχι, όχι για κανέναν άλλο λόγο, όχι γιατί είμαστε αρπακτικά και ζητάμε ασύστολα πράγματα από τους άλλους αλλά γιατί αν δεν ξεβολευτείς, να φέρεις τον εαυτό σου σε δύσκολη θέση να ζητήσεις κάτι, από αντικείμενο μέχρι υπηρεσία, ή ακόμα και το χρόνο του άλλου για έναν καφέ, δεν θα μάθεις ποτέ τι θα γίνει. Δεν μπορείς να περιμένεις από τους άλλους να ικανοποιήσουν τις ανάγκες σου από μόνοι τους. Κάποιες φορές αυτό που θες δεν είναι καν γνωστό στους άλλους.

Και πάλι το θέμα δεν είναι εκείνου που ζητά. Εκείνος που ζητά καλό είναι να έχει ένα όριο μέχρι πού και μέχρι πόσο μπορεί να ζητήσει και να μην «εκμεταλλευτεί» τη καλοσύνη του άλλου που απλά δεν μπορεί να πει ποτέ όχι, γιατί είναι το καλό παιδί. Το φοράει σαν στέμμα πάνω από το κεφάλι του και οι takers αυτού τους κόσμου, τους τραβάνε αυτούς σαν μαγνήτη.

Στο ελεύθερο επάγγελμα

Εκτός των προσωπικών σχέσεων που είναι το πιο προφανές να συμβεί, θεωρώ ότι το ελεύθερο επάγγελμα έχει πολλές πιθανότητες για να βρεθείς στη θέση αυτή. Να μπει ένας άνθρωπος σίφουνας στη δουλειά σου και να μην μπορέσεις να τον σταματήσεις με κανέναν τρόπο.

Επειδή πολύ συχνά έχω συναναστροφή με ελεύθερους επαγγελματίες και ξέρω πόσο δύσκολο είναι, θεωρώ ότι αυτό που θα σε σώσει αν παλεύεις με αυτό, είναι η ξεκάθαρη πολιτική.

Πολιτική για τα πάντα: Πώς θα πληρωθείς, ποιες ώρες μπορούν να σε βρουν, ώρες ραντεβού, σε περίπτωση που παραχωρείς κάτι, ξεκαθαρίζεις τι ώρα πρέπει να επιστραφεί, σε τι κατάσταση και όλα αυτά χωρίς διαπραγμάτευση.

Δεν είναι θέμα business αυτό. Είναι ένα θέμα του πώς τα έχεις αυτά τα πράγματα στο μυαλό σου τοποθετημένα. Ακόμα και αν είσαι επιχειρηματίας και σκέφτεσαι τον ανταγωνισμό, ή ότι ο πελάτης θα πάει σε κάποιον άλλο ή θα γράψει άσχημη κριτική ή ότι πρέπει να γίνεις χαλί να σε πατήσουν, είναι δικό σου θέμα και όχι του πελάτη που ζητά δίχως αύριο, το να θέσεις τα προσωπικά σου όρια εκεί έξω και να ξεκαθαρίσεις μέχρι πού επιτρέπει ή πολιτική, η οποία φυσικά θα σε βγάλει από πολλές δύσκολες θέσεις.

Αν κάποιος θέλει κάτι παραπάνω θα πρέπει να πληρώσει. Χωρίς διαπραγμάτευση!

Όρια-όρια-όρια

Πώς θα γίνει να βάλεις τα όριά σου για να σε προφυλάξεις; Είναι ωραίο να μας δίνουν πράγματα οι άλλοι και πραγματικά ευπρόσδεκτο όταν συμβαίνει, μπορεί όντως να μας φτιάξει την ημέρα, το θέμα όμως είναι να το θέλει ο άλλος να το δώσει. Τότε έχει αξία το δόσιμο αυτό. Μόνο έτσι, αν δεν θέλεις να το δώσεις, δεν το θέλω.

Οι άνθρωποι που δίνουν και οι άνθρωποι που παίρνουν. Διάλεξε με ποιους θες να είσαι. Και πού ξέρεις, μπορεί να ανήκεις και σε εκείνους που δίνουν κάποιες φορές αλλά και σε εκείνους που ζητάνε.

Καθημερινοί άνθρωποι που μας δίνουν έμπνευση, απλώς με το να είναι ο εαυτός τους

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News