Ανέκαθεν ήμουν άτομο που του άρεσαν οι συζητήσεις, ανεξαρτήτως θέματος. Από αυτές έμαθα να ακούω, να μαζέυω πληροφορίες – γνώσεις, να βγάζω συμπεράσματα, αλλά και να δημιουργώ το κίνητρο για να κάνω το βήμα παραπάνω, δίνοντας ταυτόχρονα κουράγιο στον εαυτό μου τις στιγμές που η κούραση έχει «χτυπήσει» κόκκινο.

Τις προάλλες, λοιπόν, είχα μία τέτοια συζήτηση της οποίας το τέλος με βρήκε αρκετά σκεπτικό. Το συνηθίζω είναι η αλήθεια, καθώς μετά από κάθε συζήτηση αφιερώνω χρόνο – ανάλογα με τη θεματική – για να φιλτράρω τα όσα άκουσα.

Για να μην μακρυγορώ, όμως, πρέπει να σου πω πως η συζήτηση αφορούσε το επάγγελμά μου, στον οποίο τις τελευταίες εβδομάδες η πίεση έχει γίνει παραπάνω από αισθητή και οι ευθύνες έχουν αυξηθεί. Συνομιλητής μου ήταν ένα άτομο του χώρου, με περισσότερη εμπειρία από εμένα. Και όταν λέω «περισσότερη εμπειρία από εμένα» δεν εννοώ και «περισσότερα χρόνια από εμένα», γιατί αν γράψω – υπονοήσω κάτι τέτοιο ζήτω που καήκα.

Χωρίς υπερβολή η κουβέντα αυτή με βοήθησε αρκετά, κρατώντας τη φράση «μάθε μόνος σου να δημιουργείς κίνητρα», η οποία με οδήγησε στο συμπέρασμα – τίτλο του κειμένου. Θα μου πεις «λίγο γενικό δεν είναι το συμπέρασμα, για μια τόσο ειδική φράση;». Κι όμως δεν είναι, γι’ αυτό παρακάτω θα σου εξηγήσω το σκεπτικό που με έκανε να φτάσω ως εκεί.

Γιατί συνεχίζεις να σε σαμποτάρεις πετώντας στα σκουπίδια τις επαγγελματικές ευκαιρίες που ανοίγονται μπροστά σου

Πώς εξηγώ τις έννοιες «στόχος και όνειρο»

Όνειρο και στόχος έχουν τον ίδιο… προορισμό. Δηλαδή μια επιθυμητή κατάσταση στην οποία, σε βάθος χρόνου, κάποιος θέλει να φτάσει. Με απλά λόγια, στόχο θα χαρακτηρίζαμε κάτι το οποίο συνοδεύεται με τη φράση «θέλω να…» και όνειρο αυτό το οποίο συνοδεύεται με τη φράση «ονειρεύομαι να…».

Αμφότερες οι έννοιες έχουν ένα τεράστιο κοινό χαρακτηριστικό. Το κίνητρο! Δηλαδή, για να καταφέρεις να πραγματοποιήσεις ένα στόχο ή ένα όνειρο, πρέπει να βρεις ή να δημιουργήσεις κίνητρα που θα σε ωθήσουν στην επίτευξή τους.

Βέβαια, όσο κοινό είναι το κίνητρο στις δυο αυτές έννοιες, σε πολλές περιπτώσεις λειτουργεί και ως ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στις δύο, με συνέπεια οι έννοιες «όνειρο» και «στόχος» να διαφέρουν, όσο όμοιες κι αν μοιάζουν.

Το κίνητρο ως ειδοποιός διαφορά του στόχου και του ονείρου

Πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να έχει βάλει στόχους και εν τέλει να μην τους πραγματοποιεί; Ας μη κρυβόμαστε, η απάντηση είναι«πολλές φορές». Έχεις αναρρωτηθεί ποτέ, γιατί συμβαίνει αυτό; Απαντώ. Αυτό συμβαίνει, γιατί το κίνητρο χάνεται με τον καιρό, με αποτέλεσμα η επιθυμία να πετύχεις κάτι να…ξεθωριάζει.

Στην περίπτωση του ονείρου αυτό το πράγμα δεν συμβαίνει, σχεδόν ποτέ. Το «όνειρο» μπορεί ν’ ακούγεται… παιδικό, ωστόσο είναι κάτι πολύ δυνατό. Αν πρόκειται για όνειρο εντός πραγματικότητας, το κίνητρο μένει ανεξήτιλο, η επίτευξή του γίνεται ανάγκη και ανεξαρτήτως συνθηκών πάντα υπάρχει τρόπος να κάνεις focus σε αυτό. Δύο έννοιες όμοιες με εντελώς διαφορετική δυναμική.

Στον στόχο, οι σκέψεις και τα επιχειρήματα για εγκατάλειψη έρχονται πιο εύκολα στο μυαλό, η συνέπεια δεν είναι αναγκαία και τα «πρέπει» αλλάζουν από μέρα σε μέρα.

Αντίθετα στο όνειρο, όσο δύσκολα κι αν γίνονται τα πράγματα, το μυαλό αρνείται να δεχθεί επιχειρήματα παραίτησης και η λαχτάρα γι’ αυτό είναι τέτοια που τα κίνητρα δημιουργούνται από μία αφορμή και μόνο. Σ’ αυτό είτε τα καταφέρεις, είτε όχι ποτέ δεν θα το μετανιώσεις, γιατί θα ξέρεις πως προσπάθησες, γιατί θα ξέρεις πως το κυνήγησες.

Γιατί, στην τελική, θα ξέρεις πως ποτέ δεν το… πέταξες σε μία to do list, αλλά το κουβαλούσες πάντα μαζί σου!

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News