Ένα χρόνο χωρίς τον Ντίνο Χριστιανόπουλο. Αγάπησα πολύ την πένα του και τον τρόπο που αποτύπωνε τις λέξεις στο χαρτί. Είναι κάποια ποιήματά του που με εμπνέουν πολύ. Όπως εκείνο με τον τίτλο «Ενός λεπτού σιγή» ή το άλλο με τίτλο «Η θάλασσα». Το αγαπώ αυτό το ποίημα και για εμένα έχει πολλές διαφορετικές εκδοχές. Ανατρέχω συχνά σε εκείνο όταν σκέφτομαι τη θάλασσα, τον έρωτα αλλά και το φόβο που μας στερεί πράγματα συχνά. Σήμερα θα γράψω για αυτό το ποίημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου για τον έρωτα. Μια δική μου τοποθέτηση και η έμπνευση που λαμβάνω εγώ από αυτό.

Η θάλασσα

Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα:
μπαίνεις και δεν ξέρεις αν θα βγεις.
Πόσοι δεν έφαγαν τα νιάτα τους –
μοιραίες βουτιές, θανατερές καταδύσεις,
γράμπες, πηγάδια, βράχια αθέατα,
ρουφήχτρες, καρχαρίες, μέδουσες.
Αλίμονο αν κόψουμε τα μπάνια
Μόνο και μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι.
Αλίμονο αν προδώσουμε τη θάλασσα
Γιατί έχει τρόπους να μας καταπίνει.
Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα:
χίλιοι τη χαίρονται – ένας την πληρώνει.

ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ-ΜΙΚΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Έχεις δει πιο όμορφο συμβολισμό για τον έρωτα; Πόσες εικόνες και πόσα συναισθήματα δε μας ξυπνούν αυτοί οι στίχοι; Ποιος δεν έχει νιώσει αυτή τη φουρτούνα που σε παρασέρνει όταν ερωτεύεσαι; Αυτό το αδάμαστο συναίσθημα που ανεβαίνει μέχρι το λαιμό σου. Αυτές τις χιλιάδες πεταλούδες που παίζουν κυνηγητό μέσα στο στομάχι μας κάθε φορά που σκεφτόμαστε το αγαπημένο μας πρόσωπο.

μηνύματα που στέλνει ένας άνδρας

Αλίμονο αν προδώσουμε τη θάλασσα…

Ποιος θέλει να προδώσει τη θάλασσα όσο και αν δεν είναι πάντα δίκαιη, όσο και αν κάποιες φορές είναι απόκοσμη και άγρια. Όσο και αν ο φόβος κάποτε μας κρατά μακριά της. Αν την προδώσουμε δε θα χάσει αυτή τίποτα, αλλά εμείς.

Αν προδώσω το συναίσθημα και το καταπιώ εγώ θα χάσω. Εγώ και ο άλλος ο άνθρωπος που δε θα το ζήσουμε. Που δε θα ζήσουμε αυτό το «πώς θα ήταν το να ξυπνήσουμε μια μέρα αγκαλιά» . Δεν αξίζει κανένας φόβος να μην μας αφήσει να ζήσουμε τον έρωτα και τη θάλασσα.

Ένας την πληρώνει

Και αυτός ο ένας που την πληρώνει είναι αυτός που δεν δοκίμασε. Αυτός που το έπνιξε το συναίσθημα, αυτός που άντεξε να ζει χωρίς να εκφράσει τον έρωτά του. Όποιος δεν τον εκφράζει τον έρωτα, μένει διψασμένος, μένει να κοιτά τη θάλασσα από μακρια χωρίς να χαρεί τη δροσιά της και εκείνα τα όμορφα χρυσά της χρώματα την ώρα που βυθίζεται ο ήλιος μέσα της.

Πώς αντέχεις να ζεις και να αφήνεις άλλη μια μέρα να ξημερώνει χωρίς να κάνεις ότι περνά από το χέρι σου; Εύχομαι να μην αφήσεις ποτέ ξανά άλλη μέρα να έρθει χωρίς να πάρεις όλη την ευθύνη της ευτυχίας σου στα χέρια σου. Είναι δικό σου το μερίδιο αυτό! Η απόλαυση που θα βιώσεις μετά θα είναι πολύ μεγαλύτερη από τον πρόσκαιρο πόνο της πιθανής απόρριψης. «Για εκείνον που δε ρώτησε η απάντηση είναι πάντα όχι»

Αυτό το ποίημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου για τον έρωτα με συγκινεί, με κινητοποιεί, με κάνει να βγω έξω και να σου φωνάξω με όση δύναμη έχω: «προχώρα και μη φοβάσαι τίποτα». Μπες. Μπορεί να βγεις μπορεί και όχι, δε θα το μάθεις ποτέ αν δε δοκιμάσεις.

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News