Φιλί. Το ζεις και σε κατακλύζουν αμέτρητα συναισθήματα. Το σκέφτεσαι και ανατριχιάζεις. Το ξέρω πως κι εσύ, έστω και μία φορά στη ζωή σου, έχεις φιληθεί δίχως αύριο. Ναι, μιλάω για εκείνο το αναντικατάστατο φιλί που θα μείνει για πάντα χαραγμένο στο μυαλό σου. Αυτό το φιλί που κάθε φορά το σκέφτεσαι και γυρνάς ξανά και ξανά σε εκείνη τη στιγμή, η οποία ήταν, είναι και θα είναι μοναδική. Εάν το έχεις βιώσει, καταλαβαίνεις, ακριβώς, τι εννοώ, εάν δεν το έχεις βιώσει, είσαι πολύ τυχερή γιατί αυτή η στιγμή πλησιάζει. Όμως, ξέρεις ποιο είναι το καλύτερο φιλί απ’ όλα; Αυτό που δεν δώσαμε ποτέ…

Ξέρουμε όλοι ποια είναι η δύναμη του φιλιού και τι προκαλεί στον οργανισμό μας, μέσα μας. Ξέρουμε όλοι πως ένα φιλί αποτελεί την έναρξη για όλα τα υπόλοιπα κι επίσης ξέρουμε πως είναι το ήμισυ του παντός σε μια σχέση.

Όμως, καθώς μεγαλώνω συνειδητοποιώ πως τα καλύτερα φιλιά, αυτά που θα θυμάμαι για πάντα, είναι αυτά που δεν έδωσα ποτέ…Εκείνες οι μικρές στιγμές, οι «απαγορευμένες» που ξέρατε και οι δύο πόσο πολύ το θέλατε αλλά δεν έγινε.

«Διαρκές είναι μόνο εκείνο το φιλί που ουδέποτε εδόθη»

Τα είχε πει η αγαπημένη μου Κική Δημουλά στο «Επιτύμβιο», αλλά μάλλον τότε που είχα διαβάσει το συγκεκριμένο ποίημα ήμουν πολύ μικρή ή αθώα για να καταλάβω.

Τώρα, όμως, καταλαβαίνω, ακριβώς, τι ήθελε να πει και θα με συντροφεύει για πάντα.

«Κάθε φιλί που δίνεται, μα κάθε ανεξαιρέτως
ένα τοις εκατό αποτελείται
από αιωνιότητα
κι όλο το άλλο από τον κίνδυνο
να ’ναι το τελευταίο.

Αλλά και τελευταίο
ακόμα πιο φιλί θα λέγεται
όσο καιρό τουλάχιστον
θα το τραβολογάνε
η μνήμη από τη μια μεριά
η λήθη από την άλλη
η καθεμιά δικό της θεωρώντας το…

Κάθε φιλί
αποτελείται εξολοκλήρου από τον κίνδυνο
να ’ναι το τελευταίο.

Διαρκές είναι μόνο
εκείνο το φιλί που ουδέποτε εδόθη…»

Όπως καταλαβαίνεις δεν πρόκειται για ένα άρθρο στο οποίο θα σου αναλύσω και θα επαναλάβω τα ίδια. Ούτε θα επικεντρωθώ στη γενικότερη θεωρία περί φιλιού, αλλά ούτε στις κατηγορίες αυτού. Δε θα σου μιλήσω για τα φιλιά που έδωσες και σε καίνε, που σε κάνουν να ζεις και να τα αποζητάς στην καθημερινότητά σου, αλλά για εκείνα που δεν γεύτηκες ποτέ, εκείνα που θα διψάς για να τα κερδίσεις.

Και ξέρω πως αυτή τη στιγμή που διαβάζεις αυτό το άρθρο έχεις ζωγραφισμένο ένα συγκεκριμένο άνθρωπο στο μυαλό σου, όπως κι εγώ, αλλά μη στεναχωριέσαι που δεν καταφέρατε να δημιουργήσετε ποτέ αυτή τη στιγμή, γιατί το κλίμα που επικρατεί μεταξύ σας είναι πιο δυνατό.

Η καλύτερη στιγμή ενός φιλιού είναι εκείνα τα δευτερόλεπτα πριν τον φιλήσεις που συνειδητοποιείς ότι το θέλετε κι οι δυο και μετά απλά εξαφανίζονται όλα κι εσύ κρατάς αυτό το συναίσθημα για πάντα μέσα σου. Σκέψου τι θα γινόταν εάν τον φιλούσες…Κι εάν είχαν καταστραφεί όλα; Τώρα, όμως, δε θα το μάθεις ποτέ και απλά θα κρατήσεις αυτή τη στιγμή σαν φυλαχτό βαθιά μέσα σου. Και κάπως έτσι δε θα τελειώσει ποτέ.

τα φιλιά που δεν δώσαμε
Unsplash / Oziel Gómez

Δεν χρειάζεται, όμως, να έχουν όλα ρομαντική χροιά. Το διαρκές φιλί για το οποίο μιλάω, απευθύνεται σε ανθρώπους που έφυγαν νωρίς από τη ζωή και μας έκαναν να συνειδητοποιήσουμε πόσο σημαντικό είναι το κάθε δευτερόλεπτο που αναπνέουμε.

Αυτοί οι αγαπημένοι μας άνθρωποι, όμως, που δεν είναι πια κοντά μας, έχουν βρει τρόπο να μείνουν για πάντα μέσα μας. Σε εκείνο το σημείο όπου φυλάμε τα πολυτιμότερα πράγματα, θα αναπαύονται αιώνια.

Σε αυτούς τους ανθρώπους, λοιπόν, είναι αφιερωμένο αυτό το άρθρο. Σε όλους εκείνους που δεν μας επέτρεψαν να τους δούμε ή να τους αγκαλιάσουμε λίγο πριν φύγουν για πάντα, επειδή πίστευαν ότι δεν έχουμε τη δύναμη να το διαχειριστούμε.

Η απώλεια ίσως είναι και το χειρότερο συναίσθημα που μπορεί να βιώσει στη ζωή του ένας άνθρωπος, το να κρατάς κακία ή θυμό, όμως, δε θα επουλώσει τις πληγές σου. Βρες τρόπους, απλούς, καθημερινούς για να την ξεπεράσεις όσο δύσκολη κι εάν είναι. Εγώ επιλέγω να κρατάω το διαρκές φιλί. Το φιλί που ποτέ δεν έδωσα και ποτέ δεν μου έδωσε.

Εκείνο το φιλί που διαρκέσει για μια ζωή, μέχρι να συναντηθούμε πάλι.

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News