Η ζήλια είναι ένα συναίσθημα που μπορεί να γίνει καταστροφικό για τον άνθρωπο που το βιώνει. Είναι ένα συναίσθημα που για να εμφανιστεί κάτι δηλώνει. Κάποια ανάγκη απειλείται ή δεν καλύπτεται. Οι συνέπειες της ζήλιας όταν είναι σε ακραίο βαθμό μπορεί να καταστρέψουν τα πάντα γύρω μας.

έλεγχος των συναισθημάτων

Τι είναι η ζήλια μέσα από έναν ορισμό

Η ζήλια μπορεί να χαρακτηριστεί ως συναίσθημα που εμφανίζεται όταν ένα άτομο υστερεί απέναντι σε κάποιο άλλο, από πλευράς πλούτου, ικανοτήτων, ή ταλέντου, ή επιθυμεί διακαώς κάτι που κάποιος άλλος έχει στην κατοχή του. Σε αυτήν την περίπτωση η ζήλια εκδηλώνεται ως η επιμονή του ανθρώπου να αποκτήσει κάτι που έχει ο συνάνθρωπός του, ή, αν δε μπορεί να το αποκτήσει ο ίδιος, εύχεται (και συνήθως προσπαθεί να καταφέρει) να μην το έχει ούτε ο συνάνθρωπός του. Το συναίσθημα αυτό αρκετά συχνά αγγίζει τα όρια της εμμονής. *

Η ζήλια είναι σοβαρή “αρρώστια” λένε οι ψυχολόγοι

Τα πρόσωπα της ζήλιας

Η ζήλια που νιώθεις μέσα στη σχέση, ανάμεσα στους φίλους, τα αδέρφια, τους συναδέλφους, την άγνωστη που περνά στο δρόμο και φοράει τέλεια ρούχα και είναι χτενισμένη στην πένα. Η ζήλια για τον άλλον άνθρωπο που έχει αυτό που δεν έχεις εσύ και θες να το αποκτήσεις και εσύ.

Η ζήλια που σε κινητοποιεί και σε καλεί σε δράση και η ζήλια που καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά της. Η ζήλια καταστρέφει πρώτα τον άνθρωπο που το βιώνει, σκάβει έναν μικρό λάκκο μέσα του που κάθε μέρα μπορεί να μεγαλώνει αν δεν βρει τρόπο να το αλλάξει όλο αυτό. Καταστρέφει και τον άλλον άνθρωπο όμως, εκείνον για τον οποίο απευθύνεται η ζήλια.

Σε συνθήκες εμμονής, δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι είναι η επιτακτική η ανάγκη της βοήθειάς και υποστήριξης από κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας. Η εμμονή είναι μια από τις πιο καταστροφικές συνέπειες της ζήλιας και πονάνε όλοι με αυτό και ο άνθρωπος που το ζει και ο άνθρωπος τον οποίο ζηλεύει.

Να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα

Βλέπεις την κατσίκα του γείτονα που είναι τόσο τροφαντή και όμορφη, να μηρικάζει με ευδαιμονία το καταπράσινο χορταράκι της και βλέπεις τη δική σου να μοιάζει δίπλα της με τον φτωχό συγγενή και το βλέμμα της δεν έχει καθόλου την ευδαιμονία της γειτόνισσας, ίσα ίσα μια απόγνωση. Το χορτάρι μπροστά της είναι κιτρινισμένο και αραιό.

Ζηλεύουμε τον γείτονα και την κατσίκα του, είναι ανθρώπινο. Μπορεί να περνά λίγο από το μυαλό μας πόσο καλά θα ήταν αν γινόταν κάτι και γινόταν η κατσίκα του σαν τη δική μας, ή ακόμα καλύτερα να ψοφήσει, αλλά καθόλου δεν σκεφτόμαστε ότι η κατσίκα του γείτονα είναι έτσι γιατί πολύ απλά ο γείτονας την φροντίζει, την αγαπά, της φροντίζει το χορτάρι να είναι πλούσιο και πράσινο και κάνει ότι περνά από το χέρι του για να είναι ευτυχισμένη.

Αντί λοιπόν να πάρουμε παράδειγμα από τον γείτονά μας, να πάρουμε έμπνευση και να παραδειγματιστούμε από το παράδειγμά του, αισθανόμαστε ζήλια και δεν κάνουμε τίποτα ώστε να βοηθήσουμε την κατσίκα μας να ζήσει στιγμές δόξας και ευδαιμονίας όπως η άλλη κατσίκα.

Η ζήλια που μας κινητοποιεί και μας δίνει έμπνευση είναι το είδος της ζήλιας που χρειαζόμαστε. Το να σκεφτούμε δηλαδή, είναι ωραίο αυτό και θα ήθελα να το έχω και εγώ. Είναι ωραίο να μην αρκούμαστε σε κάτι που δεν μας είναι αρκετό και να δουλεύουμε κάθε μέρα για το κάτι παραπάνω.

Ποια είναι τελικά τα όρια μεταξύ ζήλιας και θαυμασμού προς τον άνθρωπό μας

Γιατί αισθάνομαι έτσι

Μια ερώτηση που ξεκλειδώνει όλες τις πόρτες. Γιατί αισθάνομαι έτσι; Το μικρό πράσινο ανθρωπάκι της ζήλιας εμφανίζεται πάντα για κάποιο λόγο. Αν εκείνη τη στιγμή σε ρωτήσεις: «Γιατί τώρα εγώ αισθάνθηκα έτσι»; Τι παραπάνω δεν έχω εγώ που το έχει ο άλλος; Γιατί ένιωσα έτσι; Τι θέλει να μου πει όλο αυτό; Τα πάντα αφορούν εμάς και κανέναν άλλο.

Κάπου εμείς νιώθουμε λιγότεροι, όπως στην κοπέλα που πέρασε μπροστά μας και ήταν ντυμένη και χτενισμένη στην πένα. Τι μπορώ να κάνω για να της μοιάσω ή τι κομμάτι της μπορώ να βάλω στο δικό μου ντύσιμο και να είμαι και εγώ καλά με εμένα;

Η ζήλια μπορεί να οφείλεται στη χαμηλή αυτοεκτίμηση ή στην κακή εικόνα του εαυτού μας. Εάν δεν αισθάνεστε ελκυστικοί και σίγουροι, μπορεί να είναι δύσκολο να πιστέψετε πραγματικά ότι ο σύντροφός σας σας αγαπά και σας εκτιμά. Τα συναισθήματα δεν είναι γεγονότα. Αν φαντάζεστε πράγματα που δεν υπάρχουν πραγματικά πώς θα βοηθήσετε τον εαυτό σας και να ρωτάτε, αν όντως αυτό συμβαίνει, αν υπάρχουν πραγματικές αποδείξεις δηλαδή.

Άνθρωποι τόσο εξαρτημένοι από έναν άλλο άνθρωπο που ξεροσταλιάζουν πάνω από τηλέφωνα ελπίζοντας να απαντήσει ο σύντροφος και αν δεν απαντήσει, τότε το μυαλό τους πάει στο χειρότερο για κείνους σενάριο, όχι ότι του συνέβη κάποιο ατύχημα αλλά ότι τους απατούν. Αυτές οι συμπεριφορές κουράζουν τόσο πολύ τους ανθρώπους γύρω τους και είναι λογικό το να είναι αιτία χωρισμού.

Ενσυναίσθηση ξανά και ξανά

Η ενσυναίσθηση είναι ο μόνος τρόπος που μπορούμε να μας φερθούμε. Υπάρχει αυτό το συναίσθημα, το αγκαλιάζουμε, δεν το κουκουλώνουμε, δεν το κρύβουμε κάτω από χαλιά. Είναι εδώ, μας χτύπησε την πόρτα και κάτι θέλει να μας πει. Άκουσε εσένα και αγκάλιασέ τον εαυτό σου. Φαντάσου ότι κρατάς στην αγκαλιά σου τον μικρό σου εαυτό, το παιδάκι που ήσουν κάποτε και είχες την ανάγκη να αγαπηθείς αλλά ίσως δεν πήρες την αγάπη και την ασφάλεια όταν τη χρειαζόσουν, ίσως βίωσες τον εκθρονισμό της πριγκίπισσας, σαν παιδί.

Μην σε κρίνεις σκληρά, ψάξε να βρεις πώς μπορείς να φτιάξεις το μέσα σου ώστε να μην βιώνεις τις συνέπειες της ζήλιας. Να είσαι ένας λειτουργικός άνθρωπος, γεμάτος και ευτυχισμένος χωρίς απωθημένα και το πράσινο τερατάκι της ζήλιας να σε κατατρώει. Δες την ομορφιά που έχεις μέσα σου. Είναι εκεί και λαχταρά για αποδοχή και αγάπη.

*Πηγή: Από Wikipedia

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News