Ήρθε άλλη μια φορά η περίοδος που οι μαθητές και οι γονείς μισούν, η πρόταση που επικρατεί πάνω από τα κεφάλια όλων σχεδόν είναι το άγχος πανελληνίων εξετάσεων. Αυτή η μαύρη εβδομάδα που χρόνια τώρα κρίνει το μέλλον των νέων. Σήμερα είναι 4 ημέρες, εμείς κάποτε δίναμε έναν ολόκληρο μήνα Πανελλήνιες ακόμα και στα θρησκευτικά, και το άγχος βαρούσε κάθε μέρα κόκκινο μέχρι να σφυρίξει κάποιος τη λήξη και να κλείσει και αυτό το κεφάλαιο από τη ζωή μας. Έχω μείνει λίγο αδιάβαστη με το πώς είναι σήμερα το σύστημα, πάντως θεωρώ ότι ποτέ δεν θα είναι όπως ήταν την εποχή των Δεσμών.

Το άγχος πανελληνίων εξετάσεων

Το άγχος των εξετάσεων αυτών λοιπόν νομίζω ότι μας έχει μείνει προίκα από την εποχή που τα παιδιά έδιναν με το σύστημα των δεσμών. Άλλες εποχές, άλλου είδους μόρφωση. Πραγματικά θεωρώ ότι τα παιδιά εκείνα είχαν συνολικά ποιοτικότερη εκπαίδευση, ήξεραν να εκφραστούν και να αναπτύξουν την σκέψη τους, γνώριζαν ιστορία και στο σύνολό τους ήταν πιο καλά προετοιμασμένοι με τις γνώσεις τους για τη ζωή. Δεν έγραψα με αυτό το σύστημα εξετάσεις, ήμουν στο μεταβατικό στάδιο, όμως τα παιδιά που ήταν ένα με δύο χρόνια μεγαλύτερα από εμάς, φαινόταν πραγματικά ότι είχαν κάτι διαφορετικό από εμάς των κατευθύνσεων.

Σκέφτομαι λοιπόν τι θα γινόταν αν… Είχα ένα στόχο πάρα πολύ χειροπιαστό τότε πίσω στα 17, όσο τον έχω σήμερα με τη «σοφία» των σχεδόν 40; Θεωρώ ότι τα παιδιά που δεν γράφουν καλά σε αυτές τις εξετάσεις δεν γράφουν γιατί δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο στόχο, όχι επειδή δεν τους κόβει ή δεν μπορούν να διαβάσουν. Από την άλλη εκείνα που έχουν στα 17 τους έναν τόσο ξεκάθαρο, σαν κρύσταλλο γυαλί στόχο, είναι πραγματικά δικός τους στα 17 τους;

Γιατί σκέφτομαι και το άλλο, όλοι περάσαμε από τα 17 για να φτάσουμε σήμερα στα 30 ή 40. Πόσοι από εμάς είχαμε την ωριμότητα και το καθαρό μυαλό να ξέρουμε ακριβώς τι θέλουμε και γιατί το θέλουμε και αν θα το θέλουμε σε όλη μας τη ζωή; Εγώ ξέρω ένα δύο συμμαθητές μου και μέχρι εκεί. Δεν ξέρω κατά πόσο τα παιδιά αυτά κάνουν κινήσεις αυθόρμητες ή σαν καλοκουρδισμένα γρανάζια του σάπιου συστήματος, κάνουν ευλαβικά αυτό που ορίζει η μανούλα και ο μπαμπάκας που φυσικά ξέρουν καλύτερα.

Γιατί είναι δώρο τη σήμερον ημέρα το παιδί σου να περάσει στο Μετσόβιο ή την Ιατρική. Να πάρει το έτοιμο γραφείο του μπαμπά με την έτοιμη πελατεία, τι και αν το ίδιο δεν μπορεί να τραβήξει ούτε μια γραμμή ίσια. Να γίνει γιατρός, δικηγόρος, οικονομολόγος, για να έχει η μανούλα να καμαρώνει ότι το έκανε το χρέος της και το σπούδασε το παιδί και όχι απλά το σπούδασε, αλλά το καλοσπούδασε και το έκανε μεγάλο και τρανό. Μπράβο μανούλα!

άγχος των Πανελληνίων

Για τα παιδιά

Αυτό θα το πω και στα παιδιά μου σε λίγα χρόνια που θα έρθει η σειρά τους και τους το λέω από την πρώτη μέρα που πέρασαν την πόρτα του σχολείου. ΔΕΝ με νοιάζουν καθόλου οι βαθμοί, δεν με ενδιαφέρει καθόλου το να πάρει το παιδί μου Α ή 10. Ο βαθμός αυτός δεν είναι απόδειξη ότι είναι φωστήρας και πανέξυπνο. Το σχολείο και τα μαθήματα είναι γνώση και εκείνος που δεν διαβάζει, δεν με ενδιαφέρει που δεν θα πάρει 10, αλλά το γεγονός ότι δεν θα ξέρει ορθογραφία, ιστορία, γεωγραφία και προπαίδεια.

Το σύστημα εξετάσεων όπως και τα Ελληνικά Πανεπιστήμια στο σύνολό τους, δεν ξέρω τι είδους γνώσεις μπορούν να δώσουν στα παιδιά μας που με τόσο θέρμη στέλνουμε στα φροντιστήρια απο την Α’ δημοτικού. Και αν αυτό που θέλει να κάνει το παιδί μου όταν μεγαλώσει, δεν έχει έρθει ακόμα στην Ελλάδα; Το δικό μου επάγγελμα για παράδειγμα ανακαλύφθηκε στην Αμερική την περίοδο που ήμουν εγώ 18 χρονών και στην Ελλάδα ήρθε μετά από 15 χρόνια. Τι σημαίνει λοιπόν;

Για εσένα που τελείωσες φέτος τις Πανελλήνιες

Οδηγίες πρός ναυτιλομένους

Να ψάχνεις στη ζωή σου χιλιάδες τρόπους και να φτάνεις στο αποτέλεσμα που θες με εκείνον που δουλεύει καλύτερα για εσένα. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι ούτε η αξία μας κρίνεται από τον βαθμό των Πανελληνίων εξετάσεων. Γονείς αγαπημένοι, δεν δίνετε μαζί με τα παιδιά σας, δίνουν εκείνα, εσείς δώσατε όταν ήταν η σειρά σας να το κάνετε. Είναι δική τους η ζωή, η αποτυχίες και οι επιτυχίες τους. Τα υποστηρίζετε, είστε οι μεγαλύτεροι φαν τους αλλά μέχρι εκεί. Δεν είστε το ίδιο και ο καθένας έχει τη δική του ζωή να ζήσει, το δικό του ταξίδι προς το φως.

Καλή επιτυχία στις εξετάσεις σου και σε σένα που είσαι σούπερ προετοιμασμένος και στο παιδί που δεν έχει διαβάσει καλά. Μπράβο σου εσένα που ετοιμάστηκες και εύχομαι να πάρεις τους καρπούς των κόπων σου και να σου αρέσει η επιλογή που διάλεξες για τη ζωή σου, αν όχι θα τον βρεις στην πορεία τον δρόμο σου, έχει πολλές εκπλήξεις η ζωή παρακάτω!

Εσύ που δεν ετοιμάστηκες καλά, δεν πειράζει, εκείνο θεώρησες σωστότερο και αυτό το αποτέλεσμα θα δρέψεις μεθαύριο. Όποιο και αν είναι αυτό, να ξέρεις ότι έχεις επιλογές στη ζωή σου και η ζωή δεν τελειώνει στις πανελλήνιες, ίσα ίσα, εκεί ξεκινά! Είσαι στην αρχή μιας υπέροχης ζωής που σου εύχομαι να απολαύσεις.

Η μέρα μετά τις εξετάσεις είναι εδώ για αυτοαξιολόγηση, για επένδυση του χρόνου σου σε κάποιον ειδικό σύμβουλο που θα σε βοηθήσει να ξεκαθαρίσεις τις επιλογές σου και έχει διαβάσει τις τάσεις και το τι γίνεται αυτή τη στιγμή στο εξωτερικό που μπορεί να σου ταιριάζει. Βρες το θάρρος να αντιμετωπίσεις τα αποτελέσματα και να ζήσεις τη ζωή σου σεβόμενος τον σκοπό της άφιξής σου.

Καλή ζωή!

Ένα γράμμα για εσένα που δεν πέρασες στη σχολή που ήθελες

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News