Το γεγονός ότι έχασα τη δουλειά μου, θα μπορούσε να είναι ένας λόγος να κάθομαι να κλαίω τη μοίρα μου, να γκρινιάζω, να ρίχνω τις ευθύνες στον τότε εργοδότη μου που με έδιωξε, ναι έτσι θα το πω, δεν θα το στρογγυλέψω, δεν θα το ομορφύνω για να μην πονάει. Στα πράγματα καλό είναι να δίνουμε το πραγματικό τους όνομα. Μας βοηθά περισσότερο το να βλέπουμε την αλήθεια κατάματα από το να γυρνάμε γύρω γύρω από αυτήν ώστε να μην πονέσουμε. Και όντως λοιπόν το ό,τι απολύθηκα δεν είναι το χειρότερο που μου συνέβη, ίσα ίσα ήταν το μεγαλύτερο δώρο της ζωής μου.

Η μέρα που έχασα τη δουλειά μου

Όταν φτάνει αυτή η μέρα είναι ένα μεγάλο σοκ, είναι σαν να βιώνεις πένθος, μια απόρριψη τεράστια. Όσο και να μην θες να το γυρίσεις στο προσωπικό, στην ικανότητα, στην αξία σου, ακόμα και αν αυτά τα έχεις κάπως τακτοποιημένα στο μυαλό σου και πάλι είναι πολύ δύσκολο να τα ξεχωρίσεις. 

Σε αυτό βέβαια βοηθά και ο τρόπος που κάποιος σε απολύει και φυσικά ο λόγος. Τότε λοιπόν, βίωσα έναν μεγάλο πόνο, απογοήτευση, πάλεψα με τον εαυτό μου και συνεχώς έλεγα ότι έφταιξα εγώ. Πολλά αρνητικά συναισθήματα και η διαχείρισή τους ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Μέχρι που ξαφνικά έλαμψε σαν φάρος η αλήθεια μέσα μου και είδα το πόσο τεράστιο δώρο είχα λάβει τη στιγμή που έφυγα από εκείνη τη δουλειά. 

Είναι όλα θέμα οπτικής

Φεύγοντας από τη δουλειά, έδωσα στον εαυτό μου το δικαίωμα να ξεκουραστώ. Να κάτσω να σκεφτώ τι είναι αυτό που μου αρέσει πραγματικά να κάνω. Προφανώς το γεγονός ότι έκανα κάτι που δεν μου άρεσε και έμενα εκεί μόνο για τα λεφτά ήταν ένας λόγος να μην είμαι καλή στη δουλειά μου. Δεν έχει να κάνει με την ικανότητα, αλλά το γεγονός ότι δεν έβλεπα νόημα, παρά μόνο ότι δούλευα οκτώ ώρες, για έναν άνθρωπο που δεν είχαμε τις ίδιες αξίες και πίστευα ότι αυτό ήταν στην κυριολεξία χάσιμο χρόνου και ενέργειας. Και ήταν!

γιατί δεν μας αρέσει η Δευτέρα
Freepik

Ο πρώην εργοδότης μου, είναι η αιτία για την οποία έθεσα τα όριά μου στις επόμενες εργασίες που ήρθαν.

Είναι δείγμα σεβασμού προς τον εαυτό σου αλλά και προς τους συναδέλφους σου το να θέτεις τα όριά σου. Ξεκαθάρισα στο μυαλό μου ότι όσο ανάγκη και αν έχω, δεν πρόκειται να κάνω κάτι που δεν έχει για μένα νόημα. 

Χάρη σε αυτόν λοιπόν έφτιαξα στο μυαλό μου έναν χάρτη εργασιακής ταυτότητας. Και κάπου εκεί φυσικά μπήκε στη μέση και η αυτοβελτίωση. Δεν γίνεται να κάνεις τέτοιες συζητήσεις με τον εαυτό σου και να μην μπεις στη διαδιακασία να αλλάξεις δυσλειτουργικές πεποιθήσεις. Να μην έχεις όραμα για το αύριο, να μην θέσεις στόχους. 

Ποιο είναι το USP μου;

Έπεσε στο τραπέζι η έννοια του στρατηγικού σχεδιασμού. Ποιο είναι το Unique Selling Point μου, όρος δανεισμένος από τις επιχειρήσεις, δηλαδή, με λίγα λόγια, ποιο είναι το μοναδικό στοιχείο που έχω και μπορώ βοηθήσω κάποιον άλλο άνθρωπο με αυτό. 

Ποιο είναι το πάθος μου, τι μου αρέσει να κάνω και όταν το κάνω ξεχνάω να φάω και να δω το κινητό μου. Τι είναι αυτό που κάνω τόσο καλά και κάποιος θα με πλήρωνε για να το κάνω. Τι είναι αυτό που με οραματίζομαι να το κάνω ακούραστα στο μέλλον και να μην βαριέμαι ποτέ. Τι είναι αυτό που θέλω να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερη. 

Όλοι μας έχουμε ένα USP και από τη στιγμή που θα το βρούμε, η ζωή μας θα είναι εντελώς διαφορετική. Θα μοιάζουν όλα σαν να έχουν άλλο νόημα, άλλο χρώμα, άλλη γεύση. 

Μην κολλάς στην ίδια πίστα

Τι θα είχε γίνει αν πριν δώδεκα χρόνια δεν είχα φύγει από εκείνη τη δουλειά; Η ζωή μου θα ήταν εντελώς διαφορετική σίγουρα. Θα είχα βαλτώσει στη δουλειά και δεν θα σήκωνα ποτέ τα μάτια μου να φύγω, αλλά δεν θα ήμουν και ευτυχισμένη. Θα αποζητούσα τις διακοπές και τα Σαββατοκύριακα και τις Δευτέρες θα έκλαιγα απαρηγόρητη που θα έπρεπε να πάω εκεί να δουλέψω. 

Δεν θα είχα μάθει όλα αυτά που έμαθα μέσα από την πορεία που πήρα, δεν θα είχα γνωρίσει τόσους ανθρώπους, δεν θα είχα βγει από τη ζώνη άνεσής μου. Θα ήμουν μαζεμένη όπως τότε. Θα ήμουν ένας δυστυχισμένος άνθρωπος γεμάτος ενοχές.


Η απόλυσή μου, ήταν ο λόγος να κάνω level up, να αλλάξω πίστα και να επιτρέψω να ανοιχθεί ένας νέος απίστευτος κόσμος μπροστά μου, που ποτέ δεν θα είχε γίνει αν δεν είχα φύγει τότε. 

Είμαι ευγνώμων λοιπόν για εκείνη την άσχημη συνεργασία, για την απόλυση και για όλα εκείνα τα αρνητικά συναισθήματα, πού όταν κατάφερα να τα ξεπεράσω, έγινα δυνατότερη, έθεσα το όριά μου και σεβάστηκα το χρόνο και την ενέργειά μου. Έκτοτε δεν ξοδεύομαι πια σε πράγματα που δεν ευθυγραμμίζονται με τον άνθρωπο που προορίζομαι να γίνω. 

Εργασιακό δίλημμα: Τοξική δουλειά και καλός μισθός ή καλό κλίμα αλλά λίγα χρήματα; Ποιος βγαίνει νικητής;

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News