Μας απασχολεί αρκετές φορές ο φόβος ότι «δεν είμαι αρκετή», ότι δεν είμαι καλή, ότι δεν αξίζω τα λεφτά μου, ότι κανονικά πρέπει να λέω: «πάλι καλά που έχω αυτή τη δουλίτσα». Όλες αυτές οι πεποιθήσεις που δημιουργούν την βεβαιότητα και πια πορευόμαστε στον εργασιακό αλλά και σε κάθε χώρο με το κεφάλι σκυφτό, χωρίς να σηκώνουμε ψηλά τα μάτια μας και να βλέπουμε γιατί είμαστε πλασμένοι. Ποιος είναι ο σκοπός της άφιξής μας εδώ; Είναι σαν να έχεις μια προίκα, ένα ταλέντο, κάποιος να σου χάρισε ένα μοναδικό δώρο και εσύ να το πετάς στα σκουπίδια, όχι μόνο μια φορά αλλά κάθε μέρα που ξυπνάς. Σαν να είσαι ένα αεροπλάνο που ο μηχανικός σου σε σχεδιάσε και σε δημιούργησε για να ταξιδεύεις και να σκίζεις τους αιθέρες πάνω από τους ωκεανούς και εσύ να επιμένεις να σε περιορίζεις σε χαμηλές πτήσεις.

Ο φόβος ότι δεν είμαι αρκετή

Οι φόβοι τι είναι; Σκέψεις και πεποιθήσεις που για χρόνια έχουμε πείσει το μυαλό μας ότι είναι έτσι και τελικά κάποτε τους θεωρούμε ότι είναι η αλήθεια μας. Άλλος φοβάται τα έντομα, άλλος τα ερπετά, άλλος τα αεροπλάνα, άλλος να ξεδιπλώσει τον πραγματικό του εαυτό και να τιμήσει το σκοπό της άφιξής του.

Ποιος σου φύτεψε αυτόν τον σπόρο της αμφιβολίας μέσα στο μυαλό σου; Ποιες είναι οι αποδείξεις που έχεις ότι δεν είσαι αρκετή, ότι δεν είσαι αρκετά καλή και πώς αποδεικνύεται αυτό στη δουλειά που κάνεις. Σου κάνουν εποικοδομητική ανατροφοδότηση; Κάθε πότε; Και αν σου κάνουν φιλτράρεις όλα αυτά που σου λένε ή τα περνάς αμάσητα στο υποσυνείδητό σου;

Η Αναγνώριση είναι προσωπική υπόθεση

Το γεγονός ότι κάποιος δεν αναγνωρίζει την αξία σου δεν σημαίνει ότι αυτή δεν υπάρχει! Ο καθένας έχει τα δικά του θέματα σε αυτόν τον κόσμο. Άλλος παλεύει με τις ανασφάλειές τους, άλλος ζηλεύει, άλλος ποτέ ως παιδί αλλά και μεγαλώνοντας δεν πήρε ποτέ την αναγνώριση από τους σημαντικούς άλλους ώστε να μπορέσει να την προσφέρει και στους άλλους.

Το να κάνεις τον καθρέφτη σου, να βγεις έξω από εσένα και να κάνεις την αυτοκριτική σου, είναι ένα πολύ δύσκολο κομμάτι αλλά και πολύ χρήσιμο για την εξέλιξή σου. Μόνο εσύ ξέρεις πού ήσουν ένα χρόνο πριν και πού είσαι σήμερα. Τι έμαθες, σε τι βελτιώθηκες, πού δούλεψες και πήρες καρπούς και πού χρειάζεται να δουλέψεις ακόμα λίγο ώστε να πάρεις ακόμα καλύτερα αποτελέσματα.

Φυσικά είναι ευπρόσδεκτη η ανατροφοδότηση από αυτούς που ξέρουν καλύτερα στη δουλειά και αν μου επιτρέπεις θεωρώ ότι είναι παραπάνω από χρήσιμο για την εξέλιξή μας το να καλοδεχόμαστε την κριτική γιατί με αυτόν τον τρόπο γινόμαστε καλύτεροι, αφού έτσι διορθώνουμε ό,τι χρειάζεται βελτίωση. Το πώς δίνεται η κριτική είναι άλλο κεφάλαιο.

εκατομμυριούχοι κάτω από τα 30
Freepik

Από τη σιγουριά των χαμηλών πτήσεων, πάνω από τον Ατλαντικό

Πώς σε έφτιαξε ο δημιουργός σου, με ποιες προδιαγραφές σχεδιάστηκες; Φαντάζεσαι να βλέπεις ένα τεράστιο αεροπλάνο να κινείται σε χαμηλό ύψος και να κάνει άσκοπες περιστροφές γύρω από τον εαυτό του; Δεν θα ένιωθες μια θλίψη, ίσως και ανασφάλεια ότι θα πέσει πάνω από το κεφάλι σου και θα σε πλακώσει;

Όπως και τα αεροπλάνα χαμηλών πτήσεων ξέρουν ότι δεν προορίζονται να φτάσουν ποτέ στην Αμερική έτσι και εκείνο το τεράστιο αεροπλάνο ξέρει ότι παρόλο που προσωρινά αφήνει τον καιρό να φεύγει, σε λίγο θα σκίζει τους αιθέρες και θα ζήσει μεγάλες δόξες.

Δεν είμαστε όλοι πλασμένοι γι ‘αυτό, κάποιοι όμως είναι και επιμένουν να αυτοπεριορίζονται προσπαθώντας να κερδίσουν εμπειρία, γνώση, δίκτυο, αναγνώριση. Μέχρι να αποδεκτούν τη φύση τους και να μην τους σταματά πια τίποτα.

Είναι ωραίο και δεν θα σου δημιουργήσει προβλήματα το να πετάς χαμηλά όταν προορίζεσαι για ψηλά. Δεν θα δυσκολευτείς. Απλά θα συντηρείς το έργο μέχρι μια μέρα να ξυπνήσεις και να έχεις βαρεθεί να πετάς χαμηλά. Να δώσεις όλα αυτά που έχεις να δώσεις γιατί μη ξεχνάς, εκτός από εσένα που θα τιμάς το σκοπό σου και κάποιοι άλλοι άνθρωποι θα επωφεληθούν αφού θα απολαύσουν τη μοναδική σου δουλειά.

Πώς θα μπω στη δράση

Πριν να είσαι έτοιμος! Δεν χρειάζεται να έχεις όλους τους πόρους, όλα όσα χρειάζεσαι. Αρκεί να το πάρεις απόφαση και να ξεκινήσεις. Να πάρεις χαρτί και μολύβι και να σχεδιάσεις. Και να υποσχεθείς στον εαυτό σου, ότι από δω και μπρος ποτέ δεν πρόκειται να σε ξαναυποτιμήσεις. Αυτό το κάνουν πολύ καλά όλοι όσοι ευχαρίστως λαμβάνουν από εσένα δίνοντας ελάχιστα και χωρίς να σέβονται ότι κρατούν στα χέρια τους ένα θησαυρό.

Και πώς μπαίνεις στη δράση όταν φοβάσαι να μπεις; Όταν δεν νιώθεις έτοιμος, όταν δεν ξέρεις τα βήματα, όταν φοβάσαι ότι θα πέσεις; Πολύ απλά. Είναι σαν να διψάς ή να θες να πεινάς αλλά να μην σηκώνεσαι από τον καναπέ να ικανοποιήσεις την ανάγκη σου αυτή. Ποιο είναι το εμπόδιο που υπάρχει μπροστά σου και σου κόβει το δρόμο από το να πας να πάρεις το μπουκάλι με το νερό και να ξεδιψάσεις ή να ανοίξεις το ψυγείο και να φας κάτι;

Τα εμπόδια τα βάζουμε μόνο εμείς στον εαυτό μας. Αν ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου τι θα έκανες; Οι πεποιθήσεις που μας ταΐζουν τόσα χρόνια σχετικά με το αν είμαστε ικανοί, αν μπορούμε, αν αξίζουμε και όλα τα σχετικά, είναι εκεί μόνο για να μην κάνουμε βήμα παρά πέρα.

Ίσως όλα αυτά ήταν μέρος του ταξιδιού σου και έπρεπε να τα βιώσεις για να καταλάβεις ότι δεν είσαι όλα αυτά που πιστεύουν οι άλλοι για εσένα και αυτό είναι μόνο δική σου δουλειά να το ανακαλύψεις.

12 αγαπημένα quotes που μου δίνουν κίνητρο, όταν χρειάζομαι έμπνευση. Το 7ο είναι αυτό που ξεχωρίζω

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News